പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ ഈമാനും (വിശ്വാസം) ഇസ്ലാമും ഒരു ആശയമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ ഒരു മുഅ്മിനിനെ (വിശ്വാസമുള്ളവൻ) ഒരു മുസ്ലിമിന് പകരമായി ഉപയോഗിക്കാം. അതിനാൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ സ്തംഭങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ ഈമാനിന്റെ സ്തംഭങ്ങളോടുള്ള അംഗീകാരം കൂടി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, ഓരോ മുസ്ലിമും ഒരു മുഅ്മിനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ മറിച്ചും; ഈമാനിന്റെ സ്തംഭങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ ഇസ്ലാമിന്റെ സ്തംഭങ്ങളോടുള്ള അംഗീകാരം കൂടി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, ഓരോ മുഅ്മിനും ഒരു മുസ്ലിമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അതിനാൽ, മുസ്ലിം എന്നോ മുഅ്മിൻ എന്നോ പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ പറയുമ്പോൾ മുകളിലെ അർത്ഥമാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്.
അല്ലാഹു പറയുന്നു:
وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا ۞ وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا ۞
‘ആണാകട്ടെ പെണ്ണാകട്ടെ, ആരെങ്കിലും സത്യവിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട് സൽക്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന പക്ഷം അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്. അവരോട് ഒരു ഈത്തപ്പഴക്കുരുവിന്റെ പാടയോളം പോലും അനീതി കാണിക്കപ്പെടുകയില്ല. സദ്വൃത്തനായിക്കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിന് പൂർണ്ണമായി കീഴൊതുങ്ങുകയും, വക്രതയില്ലാത്തവനായ ഇബ്രാഹീമിന്റെ മാർഗ്ഗം പിൻപറ്റുകയും ചെയ്തവനേക്കാൾ ഉത്തമനായ മതക്കാരൻ ആരുണ്ട്? അല്ലാഹു ഇബ്രാഹീമിനെ ഉറ്റമിത്രമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.’¹
എന്നിരുന്നാലും, മുസ്ലിം എന്ന പദത്തോടൊപ്പം മുഅ്മിൻ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് ഹൃദയത്തിൽ ഈമാനിന്റെ (വിശ്വാസം) പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന ഒരാളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അത് ബാഹ്യമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രകടമാക്കിയതിന് ശേഷം മാത്രമേ കൈവരിക്കാനാകൂ.
അല്ലാഹു പറയുന്നു:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ۞ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ۞ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ۞
‘അല്ലാഹുവെപ്പറ്റി പറയപ്പെട്ടാൽ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഭയം തോന്നുന്നവരും, അവന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടാൽ വിശ്വാസം വർദ്ധിക്കുന്നവരും, തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ മേൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നവരും മാത്രമേ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസികളാകൂ. നമസ്കാരം മുറപ്രകാരം നിർവ്വഹിക്കുകയും നാം നൽകിയിട്ടുള്ളതിൽ നിന്ന് ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രെ അവർ. അവർ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസികൾ. അവർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ പല പദവികളുണ്ട്. പാപമോചനവും മാന്യമായ ഉപജീവനവുമുണ്ട്.’²
നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
الْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ النَّاسُ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ
‘തങ്ങളുടെ സമ്പത്തും ജീവനും ആളുകൾ ആരെയാണോ വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് അവനാണ് മുഅ്മിൻ.’³
അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
الْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ النَّاسُ عَلَى دِمَائِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ
‘തങ്ങളുടെ രക്തവും സമ്പത്തും ആളുകൾ ആരെയാണോ വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് അവനാണ് മുഅ്മിൻ.’⁴
- അന്നിസാഅ് 4:124-125.
- അൽഅൻഫാൽ 8:2-4.
- ഇബ്നു മാജ ഈ പദപ്രയോഗത്തോടെ ഫദാല ബിൻ ഉബൈദിൽ നിന്നുള്ള ഹദീസിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. അൽ അൽബാനി ഇതിനെ സ്വഹീഹാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
- അബൂ ദാവൂദും അത്തിർമിദിയും അബൂ ഹുറൈറയിൽ നിന്നുള്ള ഹദീസിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. അത്തിർമിദി ഇതിനെ “ഹസൻ സ്വഹീഹ്” എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
