ഗസ്സ യുദ്ധം: പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കുരിശുയുദ്ധം

കരാറിന്റെ രൂപം അറബിയിലും ഫ്രഞ്ചിലുമായി എഴുതപ്പെട്ടു. ഇരുവിഭാഗവും അതിൽ ഒപ്പുവെക്കുകയും അത് പാലിക്കുമെന്ന് സത്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ചക്രവർത്തി അതിൽ ഒപ്പുവെച്ചു, അതേസമയം അൽ-കാമിൽ രാജാവ് അപ്പോൾ തന്നെ അതിന്റെ വ്യവസ്ഥകളിൽ ഒപ്പുവെച്ചിരുന്നു. ചക്രവർത്തിക്ക് ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ്, ബൈത്ലഹം എന്നീ നഗരങ്ങൾ കൈമാറുക എന്നതായിരുന്നു അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം…

താങ്കൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന പല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചരിത്രം താങ്കൾക്ക് അറിവ് നൽകുന്നു. കൂടാതെ താങ്കൾ എല്ലാ ദിവസവും കാണുന്ന, എന്നാൽ വ്യക്തമായ വിശദീകരണം ലഭിക്കാത്തതോ അതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാകാത്തതോ ആയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് താങ്കളോട് സംസാരിക്കുന്നു!!

ദുരന്തങ്ങളുടെയും പ്രതിസന്ധികളുടെയും കൂമ്പാരങ്ങളും, അധിനിവേശകന്റെ കഥകളും, സംഭവവികാസങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകുന്ന വിജയികളുടെ വിവരണങ്ങളും മൂടിവെച്ച യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ വേരുകൾ കണ്ടെത്താൻ ചരിത്രം താങ്കളെ കാലത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു!! ചരിത്രം താങ്കൾക്ക് രോഗം വിവരിച്ചുതരികയും, അതിനുള്ള മരുന്ന് നൽകുകയും, രോഗശാന്തിയുടെ ആദ്യ പടിയിൽ താങ്കളെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചരിത്രം ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ശേഖരവും, നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ വിവിധ സംഭവവികാസങ്ങളിലായി അവർ നേടിയ സമ്പന്നവും ബൃഹത്തുമായ അനുഭവങ്ങളുടെ വേദിയുമാണ്.

ഇന്നത്തെ തലമുറയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു സംഭവം എത്ര പുതിയതും സവിശേഷവും മുമ്പൊരിക്കലും നടക്കാത്തതുമാണെങ്കിലും; ചരിത്രത്തിന്റെ ശേഖരത്തിൽ അതിന് സമാനമായ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ താങ്കൾക്ക് കണ്ടെത്താനാകും. അന്ത്യനാൾ വരെ സത്യവും അസത്യവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം തുടരുമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഉദാഹരണങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ഒന്നാണിത്. ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംഭവബഹുലമായ കാലഘട്ടമായ കുരിശുയുദ്ധങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണിത്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ശുജാഇയ്യ പ്രദേശം?!

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മുമ്പൊരിക്കലുമില്ലാത്ത വിധം സയണിസ്റ്റ്-കുരിശുയുദ്ധ സഖ്യം സംയുക്തമായി നടത്തുന്ന ക്രൂരമായ അധിനിവേശത്തിൽ ഫലസ്തീനിലെ അഭിമാനകരമായ ഗസ്സ വേദന തിന്നുമ്പോൾ, ഇരുപതിലധികം കുരിശുയുദ്ധ രാജ്യങ്ങൾ ജൂത അധിനിവേശകരോടൊപ്പം ചേർന്നുകൊണ്ട് ഈ ആക്രമണത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു. എന്നാൽ ഗസ്സയുടെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള ‘ശുജാഇയ്യ’ എന്ന പ്രദേശം കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ കേന്ദ്രം പോലെ ഈ സംഭവങ്ങളുടെയെല്ലാം ഹൃദയഭാഗത്ത് നിലകൊള്ളുന്നത് നമുക്ക് കാണാം!!

ഏകദേശം 14 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ പ്രദേശം ഗസ്സ നഗരത്തിന്റെ കവാടമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഫലസ്തീനിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ജനവാസ കേന്ദ്രമാണിത്. 85 മീറ്ററോളം ഉയരമുള്ള ‘അൽ-മിൻത്വാർ’ എന്ന കുന്നും ഈ പ്രദേശത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഗസ്സ നഗരത്തിന്റെ താക്കോലായാണ് ഈ പ്രദേശം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഫ്രഞ്ച് ചക്രവർത്തിയായ നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ സൈന്യം ഇവിടെയാണ് താവളമടിച്ചിരുന്നത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ സഖ്യകക്ഷികളുടെ ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികർ ഈ ഭൂമിയിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും അവരെയെല്ലാം ഈ പ്രദേശത്തെ ഒരു സെമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ജൂതന്മാർക്കും ഇവിടെ ചരിത്രപരമായ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. തങ്ങളുടെ പ്രശസ്തനായ നായകൻ ‘ശംസൂനുൽ ജബ്ബാർ’ ശുജാഇയ്യയിലാണ് മറവ് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് ജൂതന്മാർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ചരിത്രപ്രധാനമായ ഈ പ്രദേശം ഇന്ന് സയണിസ്റ്റ്-കുരിശുയുദ്ധ അധിനിവേശത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമാണ്. ഈ ധീരമായ പ്രദേശത്തോടും അവിടുത്തെ നിവാസികളോടും എന്തോ വ്യക്തിപരമായ പ്രതികാരമുള്ളതുപോലെ, കൂട്ടക്കൊലകളുടെയും ഭ്രാന്തമായ വ്യോമാക്രമണങ്ങളുടെയും ഏറ്റവും വലിയ പങ്ക് അവർക്കാണ് ലഭിക്കുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ ഇത്രയധികം ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്?! എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രത്യേകിച്ചും ശുജാഇയ്യയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?

കാലത്തിന്റെ ഏടുകളും ഭൂമിയുടെ മണ്ണും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന മഹത്തായ ഒരു ചരിത്രം ഈ ധീരമായ പ്രദേശത്തിനുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമും അതിന്റെ ശത്രുക്കളുമായ ജൂതന്മാർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുമിടയിലുള്ള ചരിത്രപരമായ പോരാട്ടത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണിതെന്ന് തലമുറകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിന്റെ കഥ തുടക്കം മുതലേ ഉള്ളതാണ്.

യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ വേരുകൾ മനസ്സിലാക്കാനും അതിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാനും നാം സമുദായത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ശേഖരങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുകയും, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാലഘട്ടമായ കുരിശുയുദ്ധ കാലഘട്ടത്തിന്റെ രേഖകളും പുസ്തകങ്ങളും പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

ആറാം കുരിശുയുദ്ധം

മുഴുവൻ കുരിശുയുദ്ധങ്ങളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും വിചിത്രമായ ഒന്നായാണ് ആറാം കുരിശുയുദ്ധം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ തലങ്ങളിൽ പ്രാദേശികവും അന്തർദേശീയവുമായ മാറ്റങ്ങൾ ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു. മുൻ കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾക്ക് നേടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നേട്ടം കൈവരിക്കാൻ ഇത് വഴിയൊരുക്കി; അതായത് ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് വീണ്ടും പിടിച്ചെടുക്കുക എന്നത്. ഹിജ്റ 583-ൽ സുൽത്താൻ സ്വലാഹുദ്ദീൻ അൽ-അയ്യൂബി رَحِمَهُ اللَّهُ അത് മോചിപ്പിച്ചതിന് ശേഷമാണിത് സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇത്തവണ അത് വെട്ടോ കുത്തോ യുദ്ധമോ ഇല്ലാതെ സമാധാന ചർച്ചകളിലൂടെയും സമാധാന കരാറുകളിലൂടെയും, സമാധാനത്തിന് പകരമായി ഭൂമി നൽകിക്കൊണ്ടുമാണ് നടന്നത്. ഫലസ്തീനിലെ സയണിസ്റ്റ് അധിനിവേശകരുമായി നടക്കുന്ന വ്യാജ സമാധാന കരാറുകളുമായി ഇതിന് വിചിത്രവും സവിശേഷവുമായ സാമ്യമുണ്ട്.

പുരാതന റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയും യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാജാവുമായിരുന്ന ജർമ്മൻ ചക്രവർത്തി ‘ഫ്രെഡറിക്’ ഈ ആറാം കുരിശുയുദ്ധത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തികഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു. സിസിലി ദ്വീപിൽ വളർന്നതിനാൽ അറബ്, ഇസ്‌ലാമിക സംസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് വിശാലമായ അറിവുണ്ടായിരുന്നു. സിസിലി ദ്വീപ് മൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടിലധികം മുസ്‌ലിംകളുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. ഫ്രെഡറിക് അവിടുത്തെ ഇസ്‌ലാമിക നാഗരികതയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കാണുകയും അതിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം നേടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. നയതന്ത്ര തന്ത്രങ്ങളിലൂടെയും രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളിലൂടെയും നേടാൻ കഴിയുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതും വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങൾ വരുത്തിവെക്കുന്നതും അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അയ്യൂബി ഭരണകൂടത്തിന്റെ തലവൻ സുൽത്താൻ അൽ-കാമിൽ മുഹമ്മദ് അൽ-അയ്യൂബി ആയിരുന്നു. എന്നാൽ തനിക്ക് മുമ്പുള്ള നല്ലവരായ മുൻഗാമികളുടെ ഏറ്റവും മോശപ്പെട്ട പിൻഗാമിയായിരുന്നു അയാൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതൃവ്യനായിരുന്നു കുരിശുയുദ്ധക്കാരെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത മഹാനായ സുൽത്താൻ അന്നാസ്വിർ സ്വലാഹുദ്ദീൻ അൽ-അയ്യൂബി. സ്വലാഹുദ്ദീൻ അൽ-അയ്യൂബിയുടെ പാത പിന്തുടർന്ന രാജാവായ അൽ-ആദിൽ അബൂബക്കർ അൽ-അയ്യൂബി ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്. എന്നാൽ നിർഭാഗ്യവശാൽ സുൽത്താൻ അൽ-കാമിൽ മുഹമ്മദ് അധഃപതനത്തിന്റെയും ദൗർബല്യത്തിന്റെയും പാതയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അഞ്ചാം കുരിശുയുദ്ധത്തെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ മുസ്‌ലിംകളെ നയിച്ച നായകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം എങ്കിലും, ശാമിലെ തന്റെ സഹോദരന്മാരായ അമീറുമാരുമായി അധികാരത്തിനും മുസ്‌ലിംകളുടെ സമ്പത്ത് കൈക്കലാക്കുന്നതിനും വേണ്ടി പോരടിക്കുന്നതിലായിരുന്നു പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ. ശാമിലെ തന്റെ സഹോദരന്മാർക്കും മുസ്‌ലിംകൾക്കുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഫ്രെഡറിക് ചക്രവർത്തിക്ക് കത്തെഴുതുന്ന തലത്തിലേക്ക് വരെ കാര്യങ്ങളെത്തി!! തുടർന്ന് അപമാനത്തിന്റെയും നിന്ദ്യതയുടെയും ഏറ്റവും താഴ്ന്ന തലത്തിലേക്ക് അയാൾ വീണു. തന്റെ സഹോദരപുത്രനായ അന്നാസ്വിർ ദാവൂദിന്റെ ഭീഷണികളെ നേരിടാൻ സഹായിക്കുകയാണെങ്കിൽ ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസും മറ്റ് പല പ്രദേശങ്ങളും ചക്രവർത്തിക്ക് കൈമാറാമെന്ന് അയാൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അന്നാസ്വിർ ദാവൂദ് തന്റെ പിതൃവ്യനായ അൽ-കാമിൽ മുഹമ്മദിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഖവാരിസ്മി സൈനികരോട് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചിരുന്നു.

ഹിജ്റ 626 റബീഉൽ അവ്വലിൽ (ക്രി.വ 1229 ഫെബ്രുവരി) അൽ-കാമിൽ രാജാവ് ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമൻ ചക്രവർത്തിയുമായി ഒരു കരാറിലേർപ്പെട്ടു. ഇത് ‘യാഫ സന്ധി’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കരാറിന്റെ രൂപം അറബിയിലും ഫ്രഞ്ചിലുമായി എഴുതപ്പെട്ടു. ഇരുവിഭാഗവും അതിൽ ഒപ്പുവെക്കുകയും അത് പാലിക്കുമെന്ന് സത്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ചക്രവർത്തി അതിൽ ഒപ്പുവെച്ചു, അതേസമയം അൽ-കാമിൽ രാജാവ് അപ്പോൾ തന്നെ അതിന്റെ വ്യവസ്ഥകളിൽ ഒപ്പുവെച്ചിരുന്നു. ചക്രവർത്തിക്ക് ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ്, ബൈത് ലഹം, അക്ക നഗരത്തെയും ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഭൂപ്രദേശം എന്നിവ കൈമാറുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. മസ്ജിദുൽ അഖ്സയും ഖുബ്ബത്തുസ്സ്വഖ്റയും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളും മുസ്‌ലിംകളുടെ കൈവശം തന്നെ തുടരും. ഇതിന് പകരമായി യൂറോപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഏതൊരു കുരിശുയുദ്ധത്തെയും പത്ത് വർഷത്തേക്ക് തടയുമെന്ന് ഫ്രെഡറിക് ഉറപ്പുനൽകി.

ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമൻ കുരിശുയുദ്ധക്കാരുടെ ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായി കിരീടമണിഞ്ഞ ശേഷം, ഹിജ്റ 626 റജബിൽ (ക്രി.വ 1229 ജൂൺ) യൂറോപ്പിലേക്ക് മടങ്ങി. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ നടന്ന ഒന്നാം കുരിശുയുദ്ധത്തിന് ശേഷം മറ്റാർക്കും നേടാൻ കഴിയാത്ത വലിയ നേട്ടങ്ങളോടെയാണ് അദ്ദേഹം മടങ്ങിയത്. ഏറ്റവും ദുർബലമായ ഒരു കുരിശുയുദ്ധത്തെയാണ് അദ്ദേഹം നയിച്ചതെങ്കിലും, ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് മോചിപ്പിക്കാൻ മുൻതലമുറകൾ ചെയ്ത വലിയ ത്യാഗങ്ങളെല്ലാം ചർച്ചകളിലൂടെയും കരാറുകളിലൂടെയും പാഴാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.

ഈ കുരിശുയുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായ നിലപാട് മാർപ്പാപ്പയായ ഗ്രിഗറി ഒമ്പതാമന്റേതായിരുന്നു. ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമൻ ചക്രവർത്തി ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും അദ്ദേഹം നിരസിച്ചു. സഭയുടെ പ്രബോധനങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കുരിശുയുദ്ധ രാജാവിന് യോജിച്ചതല്ല അദ്ദേഹം ചെയ്തതെന്ന് മാർപ്പാപ്പ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷ്യത്തിൽ, കുരിശുയുദ്ധ രാജാക്കന്മാർ ഇസ്‌ലാമിക നാടുകളിലേക്ക് പോകുന്നത് സമാധാന ചർച്ചകൾക്കും കരാറുകൾക്കും വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യാനും അവിശ്വാസികളുടെ രക്തം ചിന്താനും വേണ്ടിയാണ്. ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമന്റെ ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുത്താൻ മാർപ്പാപ്പ ശക്തമായി പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിന് യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് യൂറോപ്പിൽ വലിയ പ്രശസ്തിയും സ്ഥാനവും നേടിക്കൊടുത്തു. അത് മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭീഷണികളെക്കാളും അദ്ദേഹത്തെ സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയ തീരുമാനങ്ങളെക്കാളും ശക്തമായിരുന്നു. മുൻപ് ഒരു യൂറോപ്യൻ രാജാവിനും ലഭിക്കാത്ത ഒരു പദവി ഫ്രെഡറിക്കിന് ലഭിച്ചു; അവർ അദ്ദേഹത്തെ ‘ലോകത്തിന്റെ അത്ഭുതം’ എന്ന് വിളിച്ചു!!

യൂറോപ്യൻ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കുരിശുയുദ്ധം

മുസ്‌ലിംകളുടെ രക്തം ചിന്താൻ ദാഹിച്ചിരുന്ന മാർപ്പാപ്പ ഗ്രിഗറി ഒമ്പതാമന്, യാഫ സന്ധി കാരണം പത്ത് വർഷം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ആ സന്ധി ശാമിലേക്കും ഈജിപ്തിലേക്കുമുള്ള കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾ പത്ത് വർഷത്തേക്ക് തടഞ്ഞുനിർത്തി. ഈ കാലാവധി അവസാനിച്ചയുടൻ, മുമ്പ് ഒരു മാർപ്പാപ്പയും ആഹ്വാനം ചെയ്യാത്ത പുതിയ രീതിയിലുള്ള ഒരു കുരിശുയുദ്ധത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾക്ക് അദ്ദേഹം വേഗത കൂട്ടി.

പുതിയ കുരിശുയുദ്ധത്തിന് അന്തർദേശീയ സ്വഭാവം നൽകാൻ ഗ്രിഗറി ഒമ്പതാമൻ പ്രവർത്തിച്ചു. ഹംഗറി, ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടൻ, സ്പെയിൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളെ പുതിയ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ അദ്ദേഹം ക്ഷണിച്ചു. യൂറോപ്പിലെ പ്രഭുക്കന്മാരിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം തന്റെ കുരിശുയുദ്ധ പ്രചാരണം കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. യൂറോപ്പിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പാരമ്പര്യ രാജവാഴ്ച കാരണം യൂറോപ്പിൽ സ്വന്തമായി ഒരു സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ഇവർക്ക് യാതൊരു പ്രതീക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കിരീടാവകാശം മൂത്തമക്കൾക്ക് നൽകുന്ന രീതിയായിരുന്നു അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്. മറ്റ് സഹോദരങ്ങൾ വെറും കീഴാളന്മാരായിരിക്കും, രാജാവ് അവർക്ക് ചില ആനുകൂല്യങ്ങളും ഭൂമിയും നൽകി അനുഗ്രഹിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. അതിനാൽ ഭരണവും അധികാരവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഗ്രിഗറി ഒമ്പതാമൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം കണ്ടു. യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും പിന്തിരിഞ്ഞ് നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വിജ്ഞാനത്തിലും മുഴുകിയ വലിയ രാജാക്കന്മാർക്കും വിശേഷിച്ച് ഫ്രെഡറിക് രണ്ടാമൻ ചക്രവർത്തിക്കും പകരക്കാരായി അദ്ദേഹം ഇവരെ ഉപയോഗിച്ചു.

ഗ്രിഗറി ഒമ്പതാമന്റെ ആഹ്വാനത്തിന് യൂറോപ്പിലെ നിരവധി പ്രഭുക്കന്മാർ ഉത്തരം നൽകി. സ്പെയിനിലെ നവാറ രാജാവ് തിയോബാൾഡ് ഒന്നാമൻ, ഫ്രഞ്ച് പ്രഭുവായ ബർഗണ്ടിയിലെ ഹ്യൂ നാലാമൻ, ഫ്രഞ്ചുകാരനായ ബ്രിയെന്നിലെ പ്രഭു വാൾട്ടർ നാലാമൻ, ഇംഗ്ലീഷുകാരനായ ബ്രിട്ടനിയിലെ പ്രഭു പീറ്റർ ഒന്നാമൻ തുടങ്ങിയവർ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിന് പുറമെ ശാമിലെ കുരിശുയുദ്ധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ അപ്പോഴും ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ചില കുരിശുയുദ്ധ നേതാക്കളും ഇതിൽ പങ്കുചേർന്നു. സിദോനിലെ ഭരണാധികാരി ബാലിൻ, അർസൂഫിലെ ഭരണാധികാരി ജോൺ, ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ ചുമതലയുള്ള ഓഡോ മോണ്ട്ബെലിയാർഡ്, അമോറി മോണ്ട്ഫോർട്ട് എന്നിവരായിരുന്നു അവർ. പിന്നീട് മംലൂക്കുകളാണ് ഇവരിൽ നിന്ന് ഈ നാടുകൾ മോചിപ്പിച്ചത്.

ആക്രമണത്തിന്റെ തുടക്കം

ശാമിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന കുരിശുയുദ്ധ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ, പ്രത്യേകിച്ചും ഫലസ്തീനിലെ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുകയും, അവ വികസിപ്പിക്കുകയും, കഴിഞ്ഞ ദശകങ്ങളിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഈ കുരിശുയുദ്ധത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. അതിനാൽ യുദ്ധനീക്കങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു. ഈജിപ്തിലും ശാമിലുമുള്ള അയ്യൂബി അമീറുമാർക്കിടയിലെ ആഭ്യന്തര കലഹങ്ങളെയും ഭിന്നിപ്പുകളെയും അവർ പ്രധാനമായും ആശ്രയിച്ചു.

ക്രി.വ 1239 നവംബർ 2-ന് (ഹിജ്റ 637 റബീഉൽ ആഖിർ) 4000-ത്തോളം വരുന്ന കുരിശുയുദ്ധ സൈന്യം അസ്ഖലാനിലേക്ക് നീങ്ങി. അര നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് സ്വലാഹുദ്ദീൻ അൽ-അയ്യൂബി പൊളിച്ചുമാറ്റിയ അവിടുത്തെ കോട്ട അവർക്ക് പുനർനിർമ്മിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അത് കുരിശുയുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ഈജിപ്തിനും ശാമിനും നേരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾക്കുമുള്ള ഒരു താവളമാക്കാനും, ഈജിപ്തുകാരുടെ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കൻ ഭാഗം സംരക്ഷിക്കാനും അവർ ലക്ഷ്യമിട്ടു.

യോർദാൻ താഴ്‌വരയിൽ നിന്ന് ഈജിപ്തിലേക്ക് പോകുന്ന വലിയൊരു കന്നുകാലി കച്ചവട സംഘത്തെക്കുറിച്ച് കുരിശുയുദ്ധക്കാരുടെ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗം റിപ്പോർട്ട് നൽകി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പീറ്റർ ഒന്നാമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർ ആ സംഘത്തിന് നേരെ ഒരു കെണിയൊരുക്കി. അവർ ശക്തമായി ആക്രമിക്കുകയും, ചെറിയൊരു പോരാട്ടത്തിന് ശേഷം കച്ചവട സംഘത്തിന്റെ കാവൽക്കാരെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ ആളുകളെയും അവർ കൊന്നൊടുക്കി. പുതിയ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ വലിയ ആവശ്യം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ യുദ്ധമുതലിനൊപ്പം അവർ മടങ്ങി.

ഈ ആക്രമണം മുസ്‌ലിംകൾക്ക് നേരെയുള്ള കടന്നുകയറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. ഈജിപ്തിലെ അവസാനത്തെ അയ്യൂബി സുൽത്താനായ അസ്സ്വാലിഹ് അയ്യൂബിന് ഇതൊരു അപായസൂചനയായിരുന്നു. തന്റെ പിതാവായ അൽ-കാമിലിനെപ്പോലെ മുസ്‌ലിംകളുടെ പുണ്യഗേഹങ്ങളെ അടിയറവ് പറയുന്നവനോ, മുസ്‌ലിംകളുടെ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളെക്കാൾ സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നവനോ ആയിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം. കുരിശുയുദ്ധക്കാർ ഈജിപ്തിലേക്ക് മുന്നേറുന്നത് തടയാൻ അദ്ദേഹം ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഒരു സൈന്യത്തെ അയച്ചു. ഈ സൈന്യം സൈന്യാധിപനായ രുക്നുദ്ദീൻ അൽ-ഹിജ്ജാവിയുടെ (ركن الدين الحجاوي) നേതൃത്വത്തിൽ ഫലസ്തീന്റെ തെക്കൻ കവാടമായ ഗസ്സയിൽ തമ്പടിച്ചു.

മാരകമായ അഹങ്കാരം

ഒരു കച്ചവട സംഘത്തിന്റെ കാവൽക്കാർക്ക് മേൽ നേടിയ ചെറിയ വിജയം ചില കുരിശുയുദ്ധ നേതാക്കളിൽ അഹങ്കാരം വളർത്തി. ക്രി.വ 1239 നവംബർ 12-ന് അവർ യാഫയിൽ ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ, കുരിശുയുദ്ധ സൈന്യത്തിലെ ചില നേതാക്കൾ ഗസ്സയുടെ സുരക്ഷാ ചുമതലയുള്ള ഈജിപ്ഷ്യൻ സൈന്യത്തെ ആക്രമിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. മോണ്ട്ഫോർട്ടിലെ അമോറി, ബർഗണ്ടിയിലെ ഹ്യൂ, മറ്റ് നാല് പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാർ എന്നിവരായിരുന്നു ഈ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്ത നേതാക്കൾ.

കുരിശുയുദ്ധത്തിന്റെ പ്രധാന നേതാക്കളായ തിയോബാൾഡ്, പീറ്റർ എന്നിവർക്കും, ടെംപ്ലർ, ഹോസ്പിറ്റലർ തുടങ്ങിയ പുരാതന കുരിശുയുദ്ധ സൈനിക വിഭാഗങ്ങൾക്കും ഈ ആശയം ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ശത്രുവിനെ നേരിടാൻ സൈന്യം മുഴുവനായി അസ്ഖലാനിലേക്ക് നീങ്ങണമെന്ന വാദം ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ഈ പദ്ധതിയെ ശക്തമായി എതിർത്തു. മുസ്‌ലിംകളുമായി പോരാടുന്നതിൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ അനുഭവസമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നു, പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിലും അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിലും മുസ്‌ലിംകളുടെ സ്വഭാവം അവർക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അതിനാൽ അവർ ഈ ആശയം പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

എന്നാൽ തങ്ങളുടെ ചെറിയ വിജയം കണ്ട് അഹങ്കരിച്ച ഈ വിമതർ ആ എതിർപ്പുകളെയും മുന്നറിയിപ്പുകളെയും വകവെച്ചില്ല. തങ്ങളെ പിന്തുണച്ച കുരിശുയുദ്ധ കുതിരപ്പടയാളികളുമായി ചേർന്ന് ആക്രമണം നടത്താൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.

ഗസ്സ യുദ്ധവും ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസിന്റെ മോചനവും

കുരിശുയുദ്ധ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ ഈ വിഭാഗം രാത്രിയിൽ യാഫയിൽ നിന്ന് മാർച്ച് ചെയ്യുകയും, കുരിശുയുദ്ധ രാജ്യത്തിനും ഇസ്‌ലാമിക രാജ്യത്തിനുമിടയിൽ പ്രകൃതിദത്ത അതിർത്തിയായി വർത്തിക്കുന്ന നദിയിലെത്തുന്നതുവരെ അസ്ഖലാനിലൂടെ കടന്നുപോകുകയും ചെയ്തു. അവിടെവെച്ച് യാഫയിലെ പ്രഭുവായ വാൾട്ടർ അസ്ഖലാനിലേക്ക് പിന്മാറാനും കുതിരകൾക്ക് വിശ്രമം നൽകാനും നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവർ മുന്നോട്ട് പോകാൻ നിർബന്ധം പിടിച്ചു. നദി മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിൽ അവർ വിജയിച്ചു. ഇത് കുരിശുയുദ്ധക്കാരെ നദി കടക്കാനും അവിടെ തമ്പടിക്കാനും സഹായിച്ചു. എന്നാൽ അവർ തമ്പടിക്കാനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലം ഒട്ടും അനുയോജ്യമായിരുന്നില്ല. മണൽക്കുന്നുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു സമതല പ്രദേശത്തായിരുന്നു അവർ തമ്പടിച്ചത്. കൂടാതെ, ശത്രുരാജ്യത്ത് തമ്പടിക്കുമ്പോൾ നൽകേണ്ട സുരക്ഷ ഒരുക്കുന്നതിൽ അവർ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ചുറ്റുമുള്ള മണൽക്കുന്നുകളിൽ അവർ കാവൽക്കാരെയോ നിരീക്ഷണ സംഘങ്ങളെയോ ഏർപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഈജിപ്ഷ്യൻ കമാൻഡറായ രുക്നുദ്ദീൻ അൽ-ഹിജ്ജാവി വളരെ ജാഗ്രതയോടെയാണ് നീങ്ങിയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരീക്ഷണ സംഘം കുരിശുയുദ്ധക്കാരുടെ ക്യാമ്പ് അതിവേഗം കണ്ടെത്തുകയും, ഈജിപ്ഷ്യൻ വില്ലാളികൾ ചുറ്റുമുള്ള മണൽക്കുന്നുകളിൽ നിലയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. യാഫയിലെ പ്രഭുവായ വാൾട്ടറുടെ ആളുകളാണ് അയ്യൂബി സൈന്യത്തെ ആദ്യം കണ്ടത്. അയാൾ തന്റെ ആളുകളെ ആയുധമെടുക്കാൻ വിളിക്കുകയും യുദ്ധത്തിനായി നേതാക്കളെ വിളിച്ചുകൂട്ടുകയും ചെയ്തു. യാഫയിലെ പ്രഭു വാൾട്ടറിനും ബർഗണ്ടിയിലെ ഹ്യൂവിനും അസ്ഖലാനിലേക്ക് മടങ്ങണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം; എന്നാൽ അമോറി മോണ്ട്ഫോർട്ടും ഹെൻട്രിയും ഇതിനെ എതിർക്കുകയും പോരാടാൻ നിർബന്ധം പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസത്തെ തുടർന്ന് കുരിശുയുദ്ധക്കാർക്കിടയിൽ രണ്ടാമതും പിളർപ്പുണ്ടായി. വാൾട്ടറും ഹ്യൂവും മറ്റ് മിക്ക നേതാക്കളും അസ്ഖലാനിലേക്ക് മടങ്ങി.

നിരവധി പേർ പിരിഞ്ഞുപോയത് കാരണം കുരിശുയുദ്ധ സൈന്യത്തിന്റെ എണ്ണം കുറഞ്ഞെങ്കിലും, അഹങ്കാരം അവരുടെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കിയിരുന്നു. ഗസ്സയിൽ വെച്ച് ഈജിപ്ഷ്യൻ സൈന്യത്തെ നേരിടാൻ അവർ മുന്നേറി. ക്രി.വ 1239 നവംബറിൽ (ഹിജ്റ 637 റബീഉൽ ആഖിർ) യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള അമ്പുകൾ തീരുന്നതുവരെ വില്ലാളികളോട് അമ്പെയ്യാൻ അമോറി കൽപ്പിച്ചു.

അപ്പോൾ മണൽക്കുന്നുകൾക്കിടയിലുള്ള ആഴമേറിയതും ഇടുങ്ങിയതുമായ ഒരു പാത കുതിരപ്പടയാളികളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അത് അവർക്ക് സുരക്ഷിതമായ ഒരു കവചം നൽകിയേക്കാമെന്ന് അവർ കരുതി. കുതിരപ്പടയാളികൾ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയും ചിതറുകയും ചെയ്തു. ഈ സമയം ഈജിപ്ഷ്യൻ കുതിരപ്പടയാളികളും അവിടെയെത്തി. ഇടുങ്ങിയ പാതയിൽ പൂർണ്ണ ആയുധധാരികളായ കുരിശുയുദ്ധ കുതിരപ്പടയാളികളുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്നതിന് പകരം, അവർ ഒരു വ്യാജ ആക്രമണവും വ്യാജ പിന്മാറ്റവും ആരംഭിച്ചു. കുരിശുയുദ്ധക്കാർ ഈ കെണിയിൽ വീണു. അസംഘടിതമായ രീതിയിൽ അവർ പിന്മാറുന്ന ഈജിപ്തുകാരുടെ പിന്നാലെ കുതിച്ചു, സുരക്ഷിതമായ ആ പാത അവർ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ സമയം മുസ്‌ലിം കുതിരപ്പടയാളികൾ അവരുടെ അഭയസ്ഥാനം അടയ്ക്കുകയും കുരിശുയുദ്ധ കുതിരപ്പടയാളികളെ പൂർണ്ണമായും വളയുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അതികഠിനമായ ഒരു പോരാട്ടം നടന്നു; രക്ഷപ്പെടാൻ പഴുതില്ലാത്ത മരണപ്പോരാട്ടം. അഹങ്കാരിയായ ഹെൻട്രി ഉൾപ്പെടെ നിരവധി കുരിശുയുദ്ധക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അമോറിയും ഒട്ടനവധി പ്രഭുക്കന്മാരും സൈനികരും തടവുകാരാക്കപ്പെട്ടു.

മറുവശത്ത്, കുതിരപ്പടയുടെ കമാൻഡറായിരുന്ന ധീരനായ ‘ശുജാഉദ്ദീൻ ഉസ്മാൻ അൽ-കുർദി’ ഉൾപ്പെടെ നിരവധി മുസ്‌ലിം സൈനികർ രക്തസാക്ഷികളായി. കുരിശുയുദ്ധക്കാർ ഗസ്സ കീഴടക്കുന്നത് തടയുന്നതിൽ ഈ ധീരനായ നായകൻ വഹിച്ച പങ്ക് സ്മരിക്കുന്നതിനും അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കുന്നതിനുമായാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ നിന്ന് ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് ‘ശുജാഇയ്യ’ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

ഗസ്സ യുദ്ധത്തിലെ ഈ മഹത്തായ വിജയത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അനന്തരഫലം, അൽ-കാമിൽ മുഹമ്മദ് അൽ-അയ്യൂബി കുരിശുയുദ്ധക്കാർക്ക് വിട്ടുകൊടുത്ത ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് അവരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുപിടിച്ചു എന്നതാണ്. പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കുരിശുയുദ്ധത്തിലും ഗസ്സ യുദ്ധത്തിലെ പരാജയത്തിന്റെ മുറിവുണക്കുന്നതിലും കുരിശുയുദ്ധക്കാർ വ്യാപൃതരായ അവസരം മുതലെടുത്ത്, ജോർദാൻ ഭരണാധികാരി അന്നാസ്വിർ ദാവൂദ് ശക്തമായ ഒരു സൈന്യത്തെ നയിച്ചുകൊണ്ട് ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒന്നര മാസം നീണ്ടുനിന്ന ഉപരോധത്തിന് ശേഷം ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഗസ്സയിലെ പരാജയം കാരണം കുരിശുയുദ്ധക്കാർക്കുണ്ടായ അവസ്ഥയെ കൃത്യമായി വരച്ചുകാണിക്കുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല് അറബികൾക്കിടയിലുണ്ട്: “രണ്ട് കൊമ്പുകൾ തേടിയിറങ്ങിയ ഒട്ടകപ്പക്ഷി, രണ്ട് ചെവികളും നഷ്ടപ്പെട്ട് മടങ്ങിവന്നു.”

ഇതാണ് ശുജാഇയ്യ പ്രദേശത്തിന്റെ കഥ; അറബികൾ, കുർദുകൾ, തുർക്മെനുകൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ വംശങ്ങളിലും പെട്ട മുസ്‌ലിംകളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന, ചരിത്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ കഥ. സയണിസ്റ്റ്-കുരിശുയുദ്ധ സഖ്യം ഈ പ്രദേശത്ത് ഇത്രയധികം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ചരിത്രം നമുക്ക് വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നു. ഈ സമുദായത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെയും, അതിന്റെ മതപരവും ചരിത്രപരവുമായ ശത്രുക്കളുമായുള്ള അതിരുകളില്ലാത്ത പോരാട്ടത്തിന്റെയും പ്രായോഗികമായ ഒരു നേർചിത്രമാണിത്.