ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ വഹ്ഹാബ് – ഫദ്ലുൽ ഇസ്ലാം
[1] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം:
﴿فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا﴾
ആകയാൽ നേർമാർഗ്ഗത്തിൽ (ഉറച്ചു) നിന്നുകൊണ്ട് നിന്റെ മുഖത്തെ നീ മതത്തിലേക്ക് തിരിക്കുക. അല്ലാഹു മനുഷ്യരെ ഏതൊരു പ്രകൃതിയിലാണോ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ളത് ആ പ്രകൃതിയത്രെ അത്. [അർ റൂം – 30]
[2] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം:
﴿وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ﴾
ഇബ്രാഹീമും യഅ്ഖൂബും തങ്ങളുടെ സന്തതികളോട് ഇത് (മതം) ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. [അൽ ബഖറ – 132]
[3] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം:
﴿ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا﴾
പിന്നീട് നിനക്ക് നാം ബോധനം നൽകിയത്, ഋജുവായ നിലപാടുകാരനായിരുന്ന ഇബ്രാഹീമിന്റെ മാർഗ്ഗത്തെ നീ പിൻപറ്റുക എന്നാണ്. [അന്നഹ്ൽ – 123]
[4] ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ وَلَاةً مِنَ النَّبِيِّينَ، وَإِنَّ وَلِيِّي مِنْهُمْ أَبِي إِبْرَاهِيمُ وَخَلِيلُ رَبِّي»
നിശ്ചയമായും ഓരോ പ്രവാചകന്മാർക്കും മറ്റു പ്രവാചകന്മാരിൽ നിന്ന് മിത്രങ്ങളുണ്ട് (വലാഅ് ഉള്ളവരുണ്ട്). അവരിൽ നിന്നുള്ള എന്റെ മിത്രം എന്റെ പിതാവും എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ ഖലീലുമായ ഇബ്രാഹീമാണ്.
പിന്നീട് അവിടുന്ന് പാരായണം ചെയ്തു:
﴿إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ ءَامَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ﴾
തീർച്ചയായും മനുഷ്യരിൽ ഇബ്രാഹീമിനോട് കൂടുതൽ ബന്ധമുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തെ പിൻപറ്റിയവരും, ഈ പ്രവാചകനും, വിശ്വസിച്ചവരുമാണ്. അല്ലാഹു സത്യവിശ്വാസികളുടെ രക്ഷാധികാരിയാകുന്നു. [ആലു ഇംറാൻ – 68]. [തിർമിദി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
[5] അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്നുള്ള മർഫൂഅ് ആയ നിവേദനം:
«بَدَأَ الإِسْلَامُ غَرِيبًا، وَسَيَعُودُ غَرِيبًا كَمَا بَدَأَ ، فَطُوبَى لِلْغُرَبَاءِ»
ഇസ്ലാം അപരിചിതമായ നിലയിലാണ് ആരംഭിച്ചത്, അത് ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നെ അപരിചിതമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതാണ്. അതിനാൽ ആ അപരിചിതർക്ക് (ഗുറബാക്കൾക്ക്) മംഗളങ്ങൾ. [സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
[6] അദ്ദേഹത്തിൽ (അബൂ ഹുറൈറയിൽ) നിന്ന് തന്നെ നിവേദനം, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«إِنَّ اللَّهَ لَا يَنْظُرُ إِلَى أَجْسَامِكُمْ، وَلَا إِلَى أَمْوَالِكُمْ، وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ»
നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിലേക്കോ നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തുകളിലേക്കോ അല്ല നോക്കുന്നത്, മറിച്ച് അവൻ നോക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളിലേക്കുമാണ്. [സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
[7] അവരിരുവരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ ، وَلَيُرْفَعَنَّ إِلَيَّ رِجَالٌ مِنْ أُمَّتِي ؛ حَتَّى إِذَا أَهْوَيْتُ لِأُنَاوِلَهُمُ اخْتُلِجُوا دُونِي، فَأَقُولُ : أَيْ رَبِّ؛ أَصْحَابِي ؟!؛ فَيُقَالُ: إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ»
ഹൗളിൽ നിങ്ങൾക്ക് മുൻപേ എത്തുന്നവനാണ് ഞാൻ. എന്റെ സമുദായത്തിൽ പെട്ട ചില ആളുകളെ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും; അങ്ങനെ അവർക്ക് (വെള്ളം) നൽകാനായി ഞാൻ അടുക്കുമ്പോഴേക്കും എന്നിൽ നിന്നും അവരെ പിടിച്ചുമാറ്റപ്പെടും. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്കും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ എന്റെ അനുയായികളാണല്ലോ?! അപ്പോൾ പറയപ്പെടും: നിനക്ക് ശേഷം അവർ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ല. [മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി]
[8] അവരിരുവരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا»
നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളെ നാം കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചുപോവുകയാണ്.
അവർ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ സഹോദരങ്ങളല്ലേ?’ നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
«أَنْتُمْ أَصْحَابِي، وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ»
നിങ്ങൾ എന്റെ സ്വഹാബികളാണ്, ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ലാത്തവരാണ് നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങൾ.
അവർ ചോദിച്ചു: ‘അങ്ങയുടെ സമുദായത്തിൽ നിന്ന് ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ലാത്തവരെ അങ്ങ് എങ്ങനെയാണ് തിരിച്ചറിയുക?’ അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു:
«أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرِّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ خَيْلٍ دُهُم بُهُم ، أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ؟»
നിങ്ങൾ പറയൂ, കറുത്തിരുണ്ട കുതിരകൾക്കിടയിൽ, കാലുകളിലും നെറ്റിയിലും വെളുത്ത അടയാളങ്ങളുള്ള ചില കുതിരകൾ ഒരാൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, അയാൾക്ക് തന്റെ കുതിരകളെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കില്ലേ?
അവർ പറഞ്ഞു: ‘അതെ.’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു:
«فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ غُرًا مُحَجَّلِينَ مِنَ الوُضُوءِ، وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ، أَلَا لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ يَوْمَ القِيَامَةِ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ البَعِيرُ الضَّالُ، أُنَادِيهِمْ : أَلَا هَلُمَّ، فَيُقَالُ : إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ، فَأَقُولُ : سُحْقًا سُحْقًا»
എന്നാൽ അവർ വുളൂഅ് കാരണം കാലുകളിലും മുഖത്തും പ്രകാശിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളുമായിട്ടാണ് വരുന്നത്, ഞാൻ അവർക്ക് മുൻപേ ഹൗളിൽ എത്തുന്നവനാണ്. അറിയുക, വഴിതെറ്റിയ ഒട്ടകത്തെ ആട്ടിയകറ്റുന്നതുപോലെ അന്ത്യനാളിൽ ചില ആളുകളെ എന്റെ ഹൗളിൽ നിന്ന് ആട്ടിയകറ്റപ്പെടുന്നതാണ്. ഞാൻ അവരെ വിളിക്കും: ഇങ്ങോട്ട് വരൂ. അപ്പോൾ പറയപ്പെടും: നിനക്ക് ശേഷം അവർ മാറ്റത്തിരുത്തലുകൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ പറയും: നാശം, നാശം (അവർ ദൂരെപ്പോകട്ടെ). [മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി]
[9] ബുഖാരിയിൽ വന്നിട്ടുള്ളത്:
«بَيْنَمَا أَنَا قَائِمٌ ؛ إِذَا زُمْرَةٌ، حَتَّى إِذَا عَرَفْتُهُمْ وَعَرَفُونِي، خَرَجَ رَجُلٌ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، فَقَالَ : هَلُمَّ، فَقُلْتُ: إِلَى أَيْنَ؟ ، قَالَ : إِلَى النَّارِ وَاللَّهِ، قُلْتُ : مَا شَأْنُهُمْ؟، قَالَ : إِنَّهُمُ ارْتَدُّوا بَعْدَكَ عَلَى أَدْبَارِهِمُ القَهْقَرَى ، ثُمَّ إِذَا زُمْرَةٌ …»
അങ്ങനെ ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഇതാ ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ വരുന്നു, അങ്ങനെ ഞാനവരെയും അവർ എന്നെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കും അവർക്കുമിടയിൽ ഒരാൾ വന്ന് നിന്നു. എന്നിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങോട്ട് വരിക. ഞാൻ ചോദിച്ചു: എവിടേക്കാണ്? അയാൾ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നരകത്തിലേക്ക്. ഞാൻ ചോദിച്ചു: അവരുടെ കാര്യമെന്താണ്? അയാൾ പറഞ്ഞു: നിനക്ക് ശേഷം അവർ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞുപോകുകയും മതപരിത്യാഗികളാകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഇതാ മറ്റൊരു കൂട്ടം ആളുകൾ…
തുടർന്ന് നബി ﷺ സമാനമായ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു, ശേഷം അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു:
«فَلَا أَرَاهُ يَخْلُصُ مِنْهُمْ إِلَّا مِثْلُ هَمَلِ النَّعَمِ»
കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോയ ഒന്നോ രണ്ടോ ഒട്ടകങ്ങളെപ്പോലെയല്ലാതെ അവരിൽ നിന്ന് ആരും രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. [സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി]
[10] അവരിരുവരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) ഉദ്ധരിച്ച ഇബ്നു അബ്ബാസിന്റെ ഹദീസിൽ ഇപ്രകാരമുണ്ട്:
«فَأَقُولُ كَمَا قَالَ العَبْدُ الصَّالِحُ : ﴿وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ…﴾»
അപ്പോൾ സജ്ജനനായ ആ ദാസൻ (ഈസാ നബി) പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാനും പറയും: ‘ഞാൻ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തോളം ഞാൻ അവരുടെ മേൽ സാക്ഷിയായിരുന്നു…’. [അൽ മാഇദ – 117]
[11] അവരിരുവരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് മർഫൂഅ് ആയി നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:
«مَا مِنْ مَوْلُودٍ يُولَدُ إِلَّا عَلَى الفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ أَوْ يُنَصِّرَانِهِ أَوْ يُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ البَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟ حَتَّى تَكُونُوا أَنْتُمْ تَجْدَعُونَهَا»
ഏതൊരു കുട്ടിയും ജനിക്കുന്നത് ഫിത്വ്റത്തിലാണുള്ളത് (ഇസ്ലാമിക പ്രകൃതിയിലാണ്). പിന്നീട് അവന്റെ മാതാപിതാക്കളാണ് അവനെ ഒരു ജൂതനോ, ക്രിസ്ത്യാനിയോ, മജൂസിയോ ആക്കി മാറ്റുന്നത്. ഒരു മൃഗം പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തിയ (അവയവങ്ങൾക്ക് യാതൊരു കുറവുമില്ലാത്ത) ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുന്നത് പോലെയാണിത്; അതിൽ ചെവി മുറിക്കപ്പെട്ട (അംഗവൈകല്യമുള്ള) വല്ല കുഞ്ഞിനെയും നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? (ഇല്ല), നിങ്ങൾ അതിനെ മുറിച്ചു മാറ്റുന്നത് വരെ.
തുടർന്ന് അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പാരായണം ചെയ്തു:
﴿فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا…﴾
അല്ലാഹു മനുഷ്യരെ ഏതൊരു പ്രകൃതിയിലാണോ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ളത് ആ പ്രകൃതിയത്രെ അത്… [അർ റൂം – 30]. [മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി]
[12] ഹുദൈഫ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു: ജനങ്ങൾ റസൂൽ ﷺ യോട് നന്മകളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ തിന്മകൾ എന്നെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് ഞാൻ അവിടുത്തോട് ചോദിച്ചിരുന്നത് അതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞങ്ങൾ ജാഹിലിയ്യത്തിലും തിന്മയിലുമായിരുന്നു, പിന്നീട് അല്ലാഹു ഞങ്ങൾക്ക് ഈ നന്മ (ഇസ്ലാം) കൊണ്ടുവന്നുതന്നു; ഈ നന്മയ്ക്ക് ശേഷം ഇനി വല്ല തിന്മയുമുണ്ടോ?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അതെ.’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘ആ തിന്മയ്ക്ക് ശേഷം വീണ്ടും വല്ല നന്മയുമുണ്ടോ?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അതെ, എന്നാൽ അതിൽ കലർപ്പുകളുണ്ടാകും (ദഖൻ).’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘എന്താണ് ആ കലർപ്പുകൾ?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ സുന്നത്തല്ലാത്തത് പിൻപറ്റുകയും, എന്റെ മാർഗ്ഗമല്ലാത്തത് വഴി കാട്ടിയായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഭാഗം ആളുകൾ. അവരുടെ ചില പ്രവർത്തികൾ (നല്ലതാണെന്ന്) നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും, എന്നാൽ മറ്റു ചിലത് നീ വെറുക്കുകയും ചെയ്യും.’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘ആ നന്മയ്ക്ക് ശേഷം വല്ല തിന്മയുമുണ്ടോ?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അതെ, അന്ധമായ കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടാകും. നരകത്തിന്റെ കവാടങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ചില പ്രബോധകരുണ്ടാകും. ആരെങ്കിലും അവരുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചാൽ അവരവനെ അതിലേക്ക് (നരകത്തിലേക്ക്) വലിച്ചെറിയുന്നതാണ്.’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, അവരെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്കൊന്ന് വിവരിച്ചുതന്നാലും.’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അവർ നമ്മുടെ തന്നെ വംശത്തിൽ പെട്ടവരായിരിക്കും, നമ്മുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരുമായിരിക്കും.’ അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, എന്റെ കാലത്ത് ഇത് സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നാണ് അങ്ങ് കൽപ്പിക്കുന്നത്?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘നീ മുസ്ലിം ജമാഅത്തിനെയും അവരുടെ ഭരണാധികാരിയെയും മുറുകെപ്പിടിക്കുക.’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘അവർക്ക് ഒരു ജമാഅത്തോ ഭരണാധികാരിയോ ഇല്ലെങ്കിലോ?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘എങ്കിൽ ഒരു മരത്തിന്റെ വേരുകൾ കടിച്ചുകിടുങ്ങിക്കൊണ്ടാണെങ്കിലും ആ കക്ഷികളിൽ നിന്നെല്ലാം നീ വിട്ടുനിൽക്കുക; നിനക്ക് മരണം വന്നെത്തുന്നത് വരെ ആ അവസ്ഥയിൽ നീ തുടരുക.’ [അവരിരുവരും (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
കൂടുതലായി മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു: ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘പിന്നീട് എന്താണ് സംഭവിക്കുക?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘പിന്നീട് ദജ്ജാൽ പുറപ്പെടും, അവന്റെ കൂടെ ഒരു നദിയും നരകവുമുണ്ടാകും. ആരെങ്കിലും അവന്റെ നരകത്തിൽ വീണാൽ അവനുള്ള പ്രതിഫലം നിർബന്ധമായി, അവന്റെ പാപങ്ങൾ മായ്ക്കപ്പെട്ടു. ആരെങ്കിലും അവന്റെ നദിയിൽ വീണാൽ അവന്റെ പാപഭാരം നിർബന്ധമായി, അവന്റെ പ്രതിഫലങ്ങൾ മായ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.’ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ‘പിന്നീട് എന്താണ്?’ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അത് അന്ത്യനാളിന്റെ സംഭവമാണ്.’
[13] അബുൽ ആലിയ رَحِمَهُ اللَّهُ പറയുന്നു:
«تَعَلَّمُوا الإِسْلَامَ، فَإِذَا تَعَلَّمْتُمُوهُ فَلَا تَرْغَبُوا عَنْهُ، وَعَلَيْكُمْ بِالصِّرَاطِ الْمُسْتَقِيمِ، فَإِنَّهُ الإِسْلَامُ، وَلَا تَنْحَرِفُوا عَنِ الصِّرَاطِ شِمَالًا وَلَا يَمِينًا، وَعَلَيْكُمْ بِسُنَّةِ نَبِيِّكُمْ، وَإِيَّاكُمْ وَهَذِهِ الْأَهْوَاءَ»
നിങ്ങൾ ഇസ്ലാം പഠിക്കുക, അങ്ങനെ അത് പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അതിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ വിമുഖത കാണിക്കരുത്. നിങ്ങൾ നേരായ മാർഗ്ഗം മുറുകെപ്പിടിക്കുക, നിശ്ചയമായും അത് ഇസ്ലാമാണ്. ആ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ നിങ്ങൾ വ്യതിചലിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ പ്രവാചകന്റെ സുന്നത്ത് നിങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിക്കുക. ഈ ദേഹേച്ഛകളെ (അനാചാരങ്ങളെ) നിങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക.
ചിന്തിച്ചുനോക്കുക! അബുൽ ആലിയയുടെ ഈ സംസാരം എത്ര മഹത്തരമാണ്. ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് വിമുഖത കാണിക്കാൻ കാരണമാകുന്ന ദേഹേച്ഛകൾക്കെതിരെ അദ്ദേഹം താക്കീത് നൽകിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് നീ മനസ്സിലാക്കുക. ഇസ്ലാമിനെ സുന്നത്ത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചതും, താബിഉകളിലെ പണ്ഡിതന്മാരും പ്രമുഖരുമായ ആളുകൾ പോലും ഇസ്ലാമിൽ നിന്നും സുന്നത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുപോകുമോ എന്നദ്ദേഹം ഭയന്നതും ചിന്തിക്കുക. അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വചനങ്ങളുടെ അർത്ഥം നിനക്ക് വ്യക്തമാകും: ﴿إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ﴾ (അദ്ദേഹത്തോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷിതാവ് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം: നീ കീഴൊതുങ്ങുക… [അൽ ബഖറ – 131]), ﴿وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ﴾ (ഇബ്രാഹീമും യഅ്ഖൂബും തങ്ങളുടെ സന്തതികളോട് ഇത് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു… [അൽ ബഖറ – 132]), ﴿وَمَن يَرْغَبُ عَن مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ﴾ (സ്വന്തത്തെ വിഡ്ഢിയാക്കിയവനല്ലാതെ മറ്റാരാണ് ഇബ്രാഹീമിന്റെ മാർഗ്ഗത്തോട് വിമുഖത കാണിക്കുക?… [അൽ ബഖറ – 130]), അതുപോലെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലെ അടിസ്ഥാനമായ ഇത്തരം വലിയ അടിസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആയത്തുകളുടെ അർത്ഥവും നിനക്ക് മനസ്സിലാകും, എന്നാൽ ജനങ്ങൾ ഇതിൽ നിന്ന് അശ്രദ്ധയിലാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ ഈ അധ്യായത്തിലും ഇതുപോലെയുള്ളവയിലും വന്നിട്ടുള്ള ഹദീസുകളുടെ അർത്ഥം നിനക്ക് ബോധ്യമാകും. എന്നാൽ, തനിക്കിതൊന്നും സംഭവിക്കുകയില്ലെന്ന ഉറപ്പോടും സമാധാനത്തോടും കൂടി ഇതും ഇതുപോലെയുള്ളവയും വായിക്കുകയും, ഇതൊക്കെ പണ്ട് കഴിഞ്ഞുപോയ ചില ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ളതാണെന്ന് ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്റെ കാര്യം; അയാൾ അല്ലാഹുവിന്റെ തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് നിർഭയനാണ്. ﴿فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ﴾ (അതുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിന്റെ തന്ത്രത്തെപ്പറ്റി നഷ്ടക്കാരായ ജനങ്ങളല്ലാതെ നിർഭയരായിരിക്കുകയില്ല. [അൽ അഅ്റാഫ് – 99]).
[14] ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു:
«خَطَّ لَنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَّا، ثُمَّ قَالَ: هَذَا سَبِيلُ اللهِ، ثُمَّ خَطَّ خُطُوطًا عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ، ثُمَّ قَالَ: هَذِهِ سُبُلٌ ؛ عَلَى كُلِّ سَبِيلٍ مِنْهَا شَيْطَانٌ يَدْعُو إِلَيْهِ»
റസൂൽ ﷺ ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു നേർരേഖ വരച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗമാണ്. പിന്നീട് അതിന്റെ വലതുഭാഗത്തും ഇടതുഭാഗത്തുമായി മറ്റുചില രേഖകളും വരച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: ഇവ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളാണ്; അതിലെ ഓരോ മാർഗ്ഗത്തിലും അതിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ഓരോ പിശാచుണ്ട്.
പിന്നീട് അവിടുന്ന് പാരായണം ചെയ്തു:
﴿وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ﴾
ഇതത്രെ എന്റെ നേരായ മാർഗ്ഗം. അതിനാൽ നിങ്ങളത് പിൻപറ്റുക. മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങൾ പിൻപറ്റരുത്. അവയൊക്കെ അവന്റെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ ചിതറിച്ച് കളയും. [അൽ അൻആം – 153]. [ഇമാം അഹ്മദും നസാഇയും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
ശൈഖ് സ്വാലിഹ് അൽ-ഉസൈമി:
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും (ഇസ്തിഖാമത്ത്), അതിൽ സ്ഥിരത കാണിക്കാനും (സബാത്ത്) കൽപ്പിക്കലും; അത് മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ (ഫിത്വ്റത്തിന്റെ) മതമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കലും; ബിദ്അത്തുകൾ അതിൽ മാറ്റംവരുത്തലും അതിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനവുമാണെന്നതിനാൽ അതിനെതിരെ ശക്തമായ താക്കീത് നൽകലുമാണ്.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനായി പതിനാല് തെളിവുകളാണ് അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്:
ഒന്നാമത്തെ തെളിവ്: അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വചനമാണ്: ‘ആകയാൽ നേർമാർഗ്ഗത്തിൽ (ഉറച്ചു) നിന്നുകൊണ്ട് നിന്റെ മുഖത്തെ നീ മതത്തിലേക്ക് തിരിക്കുക…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: അല്ലാഹുവിലേക്ക് മുഖം തിരിക്കാനും അവനിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ഇഖ്ബാൽ (മുന്നിടൽ) ചെയ്യാനുമുള്ള കൽപ്പനയിലാണത്. മനുഷ്യപ്രകൃതിക്ക് (ഫിത്വ്റത്തിന്) അനുയോജ്യമായ നേരായ മതമാണിത്. ബിദ്അത്തുകൾ ഈ മുഖം തിരിക്കലിന് വിരുദ്ധമാണ്; കാരണം അല്ലാഹു നമ്മിലേക്ക് അയച്ച ദൂതനോട് തർക്കിക്കലും എതിർക്കലുമാണ് അതിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്.
രണ്ടാമത്തെ തെളിവ്: അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമാണ്: ‘ഇബ്രാഹീമും യഅ്ഖൂബും തങ്ങളുടെ സന്തതികളോട് ഇത് (മതം) ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: മരണം വന്നെത്തുന്നത് വരെ ഇസ്ലാമിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കണമെന്ന് ഇബ്രാഹീമും യഅ്ഖൂബും (അവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ സലാം ഉണ്ടാകട്ടെ) നൽകിയ ഉപദേശത്തിലാണത്; കാരണം അത് അല്ലാഹു തെരഞ്ഞെടുത്ത (മുസ്ത്വഫാ) മതമാണ്. തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മതത്തിൽ നിന്ന് വിമുഖത കാണിക്കുന്നവൻ, വലിച്ചെറിയപ്പെടുന്ന മതത്തിലേക്ക് വീഴുകയും ആ രണ്ട് പ്രവാചകന്മാരുടെ ഉപദേശത്തെ ലംഘിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബിദ്അത്തുകൾ എന്നത് ഈ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട മതത്തിൽ പെട്ടതാണ്, അല്ലാതെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മതത്തിൽ പെട്ടതല്ല.
മൂന്നാമത്തെ തെളിവ്: അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമാണ്: ‘പിന്നീട് നിനക്ക് നാം ബോധനം നൽകിയത്, ഋജുവായ നിലപാടുകാരനായിരുന്ന ഇബ്രാഹീമിന്റെ മാർഗ്ഗത്തെ നീ പിൻപറ്റുക എന്നാണ്…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ‘ഇബ്രാഹീമിന്റെ മാർഗ്ഗത്തെ നീ പിൻപറ്റുക’ എന്ന വചനത്തിലാണത്. അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പൂർണ്ണമായ ഇഖ്ബാൽ (മുന്നിടൽ) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹനീഫിയ്യത്ത് പിൻപറ്റാനുള്ള കൽപ്പനയാണിത്. അല്ലാഹു നിയമമാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ മുഖേന അവനെ ആരാധിക്കലും, ബിദ്അത്തുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കലും ഈ മുന്നിടലിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതിനാൽ ബിദ്അത്തുകൾ ഹനീഫിയ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താണ്; കാരണം അവ സ്വന്തം ഇച്ഛകളെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയുമാണ് പിൻപറ്റുന്നത്.
നാലാമത്തെ തെളിവ്: ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘നിശ്ചയമായും ഓരോ പ്രവാചകന്മാർക്കും മറ്റു പ്രവാചകന്മാരിൽ നിന്ന് മിത്രങ്ങളുണ്ട്…’ തിർമിദി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഈ ഹദീസിൽ ചെറിയ ദൗർബല്യമുണ്ട്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ഇബ്രാഹീം നബിയോടുള്ള നബി ﷺ യുടെ വലാഅ് (മിത്രബന്ധം) വ്യക്തമാക്കിയതിലാണത്. മനുഷ്യരിൽ അദ്ദേഹത്തോട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബന്ധമുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തെ പിൻപറ്റിയവരും, ഈ പ്രവാചകനും, സത്യവിശ്വാസികളുമാണ്. ഖുർആനിലും സ്വഹീഹായ സുന്നത്തിലും സ്ഥിരപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണിത്. അവർ അദ്ദേഹത്തോട് കൂടുതൽ ബന്ധമുള്ളവരാകാൻ കാരണം അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാർഗ്ഗം പിൻപറ്റിയതുകൊണ്ടും അതിൽ ഉറച്ചുനിന്നതുകൊണ്ടുമാണ്. ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ മാർഗ്ഗം – നാം മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ – അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പൂർണ്ണമായ മുന്നിടലാണ് (ഇഖ്ബാൽ). അല്ലാഹു നിയമമാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ ആരാധിക്കലാണ് അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്, അല്ലാതെ ദേഹേച്ഛകളെയും ബിദ്അത്തുകളെയും കൊണ്ടല്ല.
അഞ്ചാമത്തെ തെളിവ്: അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്നുള്ള മർഫൂഅ് ആയ ഹദീസാണ്: ‘ഇസ്ലാം അപരിചിതമായ നിലയിലാണ് ആരംഭിച്ചത്…’ ഇത് ഇമാം മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ഇസ്ലാമിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലുമുള്ള അപരിചിതത്വത്തെക്കുറിച്ച് (غُرْبَةٌ) നബി ﷺ ഇതിൽ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ അപരിചിതത്വം സംഭവിക്കുന്നത് അവർ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്; കാരണം അവർ അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിലൂടെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തരായി മാറുന്നു. ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നതിൽ ബിദ്അത്തുകൾ ഉപേക്ഷിക്കലും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ സ്വന്തം മതത്തിൽ നിന്നും ബിദ്അത്തുകളെ ഒഴിവാക്കി നിർത്തുന്നവൻ, നബി ﷺ ഏത് മതത്തിലായിരുന്നുവോ അതിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്.
ആറാമത്തെ തെളിവ്: അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിലേക്കോ… അല്ല നോക്കുന്നത്…’ ഇത് ഇമാം മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ഒരു ദാസനിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നോട്ടം പതിയുന്ന സ്ഥലം അവന്റെ ഹൃദയവും കർമ്മങ്ങളുമാണെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും അതിൽ സ്ഥിരത കാണിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടും, ബിദ്അത്തുകളിൽ നിന്നും അനാചാരങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തമാക്കിക്കൊണ്ടും ആ ഹൃദയത്തെയും കർമ്മങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ അവൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്. ഒരു ദാസൻ തൗഹീദിലൂടെയും റസൂൽ ﷺ യെ പിൻപറ്റുന്നതിലൂടെയും (ഇത്തിബാഅ്) തന്റെ ഹൃദയത്തെയും കർമ്മങ്ങളെയും അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി അലങ്കരിക്കുക എന്നതാണ് അവനുവേണ്ടി അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നതിലെ ഏറ്റവും പരിപൂർണ്ണമായ കാര്യം.
ഏഴാമത്തെ തെളിവ്: ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘ഹൗളിൽ നിങ്ങൾക്ക് മുൻപേ എത്തുന്നവനാണ് ഞാൻ…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്. ‘ഫറത്വുക്കും’ (فَرَطُكُمْ) എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് മുൻപേ എത്തുന്നവൻ എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെയും (ഇഹ്ദാസ്) നേരായ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നതിന്റെയും മോശമായ പരിണതിയെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. നബി ﷺ അവരിൽ നിന്ന് അകലുന്നതിനും, അവിടുത്തെ ഹൗളിൽ (തടാകത്തിൽ) നിന്ന് കുടിക്കുന്നത് അവർക്ക് നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതിനും ഇത് കാരണമാകുന്നു. ബിദ്അത്തുകളിൽ വീണുപോയവൻ മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ഹൗൾ നിഷേധിക്കപ്പെടാൻ അർഹനാണ്. ബിദ്അത്തിന്റെ ആളുകളെല്ലാം തങ്ങളുടെ മതത്തെ മാറ്റുന്നവരും അതിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവരുമാണ്; ഇബ്നു ബത്വാൽ തന്റെ ‘ശർഹുൽ ബുഖാരി’യിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
എട്ടാമത്തെ തെളിവ്: അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളെ നാം കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചുപോവുകയാണ്…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്, ഇവിടെ നൽകിയിട്ടുള്ളത് മുസ്ലിമിലെ പദപ്രയോഗങ്ങളാണ്; ബുഖാരിയിലുള്ളത് ഇതിലും ചുരുക്കത്തിലാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് രണ്ട് രൂപത്തിലാണ്:
- ഒന്നാമതായി: ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠതയും അതിലൂടെ നബി ﷺ യുടെ സഹോദരങ്ങൾ (ഉഖുവ്വത്ത്) ആകാനുള്ള അർഹതയും ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും എന്നാൽ നബി ﷺ യുടെ കൂടെയുള്ള ജീവിതം ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരാൾക്ക് അവിടുത്തെ സഹവാസത്തിന്റെ (സുഹ്ബത്ത്) സൗഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും അവിടുത്തെ സഹോദരങ്ങൾ എന്ന സൗഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
- രണ്ടാമതായി: മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ മോശമായ പരിണതി ഹൗൾ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നു. ആരെങ്കിലും മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും അത് മാറ്റുകയും ചെയ്താൽ അവന് നബി ﷺ യുടെ ഹൗളിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നത് നിഷേധിക്കப்படும்; ബിദ്അത്തുകൾ എന്നത് മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കലും അതിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തലുമാണ്. മാത്രമല്ല, ഈ ഹദീസിൽ മതത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയവർക്ക് നബി ﷺ യുടെ പ്രാർത്ഥനയുമുണ്ട്: ‘സൂഹ്ഖൻ സൂഹ്ഖൻ’ (سُحْقًا سُحْقًا) അഥവാ അവർക്ക് നാശവും ദൂരവും സംഭവിക്കട്ടെ എന്ന്.
ഒമ്പതാമത്തെ തെളിവ്: ബുഖാരി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘അങ്ങനെ ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഇതാ ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ വരുന്നു…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് മുൻപ് പറഞ്ഞ രണ്ട് ഹദീസുകളിലേത് പോലെത്തന്നെയാണ്; അതായത് മതത്തിൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ മോശമായ പരിണതി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഹദീസിലെ ‘ഫലാ അറാഹു യഖ്ലുസു മിൻഹും ഇല്ലാ മിസ്ലു ഹമലിന്നഅം’ എന്ന വചനത്തിന്റെ അർത്ഥം: അവരിൽ നിന്ന് വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമേ രക്ഷപ്പെടുകയുള്ളൂ എന്നാണ്. ‘ഹമൽ അന്നഅം’ (هَمَلُ النَّعَمِ) എന്നാൽ കാവൽക്കാരില്ലാതെ വെറുതെ വിട്ടയക്കപ്പെട്ട ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നാണ്.
പത്താമത്തെ തെളിവ്: ഇബ്നു അബ്ബാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘അപ്പോൾ സജ്ജനനായ ആ ദാസൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാനും പറയും…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ഹദീസിന്റെ അവസാന ഭാഗത്തുള്ളതുപോലെ മതത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും പുതിയവ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്ന് നബി ﷺ ഒഴിവായതിലാണത്. ‘സജ്ജനനായ ദാസൻ’ (അൽ അബ്ദുസ്സ്വാലിഹ്) എന്നത് മർയമിന്റെ മകൻ ഈസാ നബിയാണ്; സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പതിനൊന്നാമത്തെ തെളിവ്: അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘ഏതൊരു കുട്ടിയും ജനിക്കുന്നത് ഫിത്വ്റത്തിലാണുള്ളത്…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: നബി ﷺ യുടെ വചനത്തിലാണത്; മനുഷ്യർ ഫിത്വ്റത്തിൽ (കളങ്കമില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ ഇസ്ലാമിൽ) ആണ് ജനിക്കുന്നത് എന്ന് അവിടുന്ന് അറിയിച്ചു. ബിദ്അത്തുകളിലൂടെ മതത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഒരു ദാസൻ ഈ ഫിത്വ്റത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നു.
പന്ത്രണ്ടാമത്തെ തെളിവ്: ഹുദൈഫ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘ജനങ്ങൾ റസൂൽ ﷺ യോട് നന്മകളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്. തുടർന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇതിലേക്ക് ചേർത്തുപറഞ്ഞ അധികവിവരണം മുസ്ലിമിൽ നിന്നുള്ളതല്ല; മറിച്ച് അത് അബൂ ദാവൂദിലുള്ളതാണ്. മാത്രമല്ല അതിന്റെ സനദ് ദുർബലവുമാണ്. ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇത് മുസ്ലിമിലേക്ക് ചേർത്തുപറയാൻ കാരണം, ഹദീസിന്റെ അടിസ്ഥാനം മുസ്ലിമിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ഹദീസുകൾ അവയുടെ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് ചേർത്തുപറയുമ്പോൾ ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണിത്. ചിലപ്പോൾ ഒരു ഹദീസ് പണ്ഡിതൻ ഒരു ഹദീസിനെക്കുറിച്ച് ‘ഇത് ബുഖാരി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു’ എന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം, എന്നാൽ ആ ഹദീസിലെ പദപ്രയോഗങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചുപോയാൽ അത് ബുഖാരിയിൽ കാണാൻ സാധിക്കില്ല. അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത് ആ പദപ്രയോഗങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ആ ഹദീസിന്റെ അടിസ്ഥാനം ബുഖാരിയിലുണ്ട് എന്നാണ്. ഇമാം ബൈഹഖി ഇത് ധാരാളമായി ചെയ്യുന്ന ആളാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് അൽ-ഇറാഖി തന്റെ ‘അൽഫിയ്യ’യിൽ ഇപ്രകാരം സൂചിപ്പിച്ചു: ‘ബൈഹഖിയും അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെ (മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലേക്ക്) ഉദ്ധരിക്കുന്നവരും അതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥത്തെയാണ്; എന്നാൽ ഹുമൈദി ഈ അധികവിവരണം നൽകിയപ്പോൾ അതൊന്ന് വേർതിരിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു’.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് രണ്ട് രൂപത്തിലാണ്:
- ഒന്നാമതായി: നബി ﷺ ക്ക് ശേഷം ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചും ബിദ്അത്തുകളെക്കുറിച്ചും അവിടുന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും, അവയെക്കുറിച്ച് താക്കീത് ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ വീണുപോകുമോ എന്ന ഭയം വളരെ വലുതാണ്; കാരണം ഒരു ദാസനെ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങളോ ബിദ്അത്തുകളോ ബാധിക്കുമെന്ന നബി ﷺ യുടെ വചനം സത്യമായി പുലരുമെന്നത് ഉറപ്പായ കാര്യമാണ്.
- രണ്ടാമതായി: മുസ്ലിം ജമാഅത്തിനെയും അവരുടെ ഭരണാധികാരിയെയും മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും സ്ഥിരത കാണിക്കാനും നബി ﷺ ഇതിൽ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർക്ക് ഒരു ജമാഅത്തോ ഭരണാധികാരിയോ ഇല്ലെങ്കിൽ, ഒരു മരത്തിന്റെ വേരുകൾ കടിച്ചുകിടുങ്ങിക്കൊണ്ടാണെങ്കിലും ആ കക്ഷികളിൽ നിന്നെല്ലാം വിട്ടുനിൽക്കാനും ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതായത് മരണം വന്നെത്തുന്നത് വരെ സ്വന്തം പല്ലുകൾ കൊണ്ട് മരത്തിന്റെ തടിയിൽ കടിച്ചുപിടിച്ച് നിൽക്കേണ്ടി വന്നാലും ശരി. സ്വന്തം മതത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവനപ്രകാരം ചെയ്യുന്നത്; ജനങ്ങൾ കുഴപ്പങ്ങളിലും അനാചാരങ്ങളിലും അകപ്പെടുമ്പോൾ, നബി ﷺ ഉപദേശിച്ചതുപോലെ അവരിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതിലൂടെ അവന് സമാധാനം ലഭിക്കുന്നു.
പതിമൂന്നാമത്തെ തെളിവ്: താബിഉകളിൽ പെട്ട അബുൽ ആലിയ അർ-രിയാഹി رَحِمَهُ اللَّهُ യുടെ വാക്കുകളാണ്: ‘നിങ്ങൾ ഇസ്ലാം പഠിക്കുക…’ ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹായി അബ്ദുറസാഖ് തന്റെ ‘മുസ്വന്നഫി’ൽ ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിൽ കൂടുതലായി അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘ജനങ്ങളെ പരസ്പരം ശത്രുതയിലും വെറുപ്പിലും ആഴ്ത്തുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളെ നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക’ (അതായത്, ദേഹേച്ഛകളെ). ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: ഇസ്ലാം പഠിക്കാനും, അതിൽ നിന്ന് വിമുഖത കാണിക്കാതിരിക്കാനും, നേരായ മാർഗ്ഗത്തിലും സുന്നത്തിലും ഉറച്ചുനിൽക്കാനും, പുതിയതായി ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്ന ദേഹേച്ഛകളെ (അനാചാരങ്ങളെ) സൂക്ഷിക്കാനുമുള്ള കൽപ്പനയിലാണത്; കാരണം അവ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ശത്രുതയും വെറുപ്പും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. സുന്നത്ത് സ്നേഹം വളർത്തുമ്പോൾ ബിദ്അത്ത് ശത്രുതയാണ് വളർത്തുന്നത്. ജനങ്ങളെല്ലാം ഒരു സുന്നത്തിൽ യോജിക്കുകയും അത് അവരെ ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ പരസ്പര സ്നേഹവും ഇണക്കവുമുണ്ടാകുന്നു; എന്നാൽ അവർക്കിടയിൽ ദേഹേച്ഛകൾ കടന്നുവരുമ്പോൾ അവർ ഭിന്നിക്കുകയും പരസ്പരം വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പതിനാലാമത്തെ തെളിവ്: ഇബ്നു മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘റസൂൽ ﷺ ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു നേർരേഖ വരച്ചു…’ ഇമാം അഹ്മദും, നസാഇ തന്റെ ‘അസ്സുനനുൽ കുബ്റാ’യിലും ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഹാകിമും ഇബ്നുൽ ഖയ്യിമും ഇത് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇതൊരു സ്വഹീഹായ ഹദീസാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗം എന്നത് ഇസ്ലാമാണെന്നും, അത് നേരായ മാർഗ്ഗമാണെന്നും ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിൽ നിന്ന് വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ വ്യതിചലിക്കുന്നതെല്ലാം മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളാണ് (സൂബുൽ), അതിൽ ഓരോ മാർഗ്ഗത്തിലും അതിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന പിശാചുക്കളുണ്ട്. ഈ പിശാചുക്കൾ രണ്ടുതരമുണ്ട്:
- ഒന്ന്: ജിന്നുകളിൽ നിന്നുള്ള പിശാചുക്കൾ.
- രണ്ട്: മനുഷ്യരിൽ നിന്നുള്ള പിശാചുക്കൾ.
അസത്യത്തെ അലങ്കരിച്ചുകാണിക്കുകയും, അതിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ സൃഷ്ടികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ മനുഷ്യരാണെങ്കിൽ പോലും അവരിലും പിശാചുക്കളുടെ ചില ഗുണങ്ങളുണ്ട്.