ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോൾ മത്സരങ്ങൾ കാണുന്നതിന്റെ വിധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അതിനെ നോക്കിക്കാണുന്ന കോണുകൾക്കനുസരിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. ശറഇയായ നിയമലംഘനങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തമായ, അടിസ്ഥാനപരമായി അനുവദനീയമായ ഒരു വിനോദം എന്ന നിലയിൽ ഇതിനെ നോക്കിക്കാണുന്നവർ നിബന്ധനകളോടെയോ അല്ലാതെയോ ഇത് അനുവദനീയമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ലോകകപ്പിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും അത് കാണുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന തിന്മകളും പരിഗണിക്കുന്നവർ ഇത് നിഷിദ്ധമാണെന്നോ കറാഹത്താണെന്നോ വിലയിരുത്തുന്നു.
മത്സരങ്ങൾ കാണുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്:
ഒരു മുസ്ലിം അടിസ്ഥാനപരമായി ഇത്തരം ടൂർണമെന്റുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും അതിൽ വ്യാപൃതനാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. കാരണം, ഒരു മുസ്ലിമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ട മറ്റ് മുൻഗണനകളും ബാധ്യതകളുമുണ്ട്. കൂടാതെ മതപരമായ പല നിയമലംഘനങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാൻ സാധ്യതയുമുണ്ട്.
ശരിയായ കർമ്മശാസ്ത്ര വീക്ഷണം അനുസരിച്ച്, ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ വിധി നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന തിന്മകൾ കൂടി പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ്. തിന്മകൾ വ്യാപകമായി സംഭവിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ കേവലം അടിസ്ഥാന വിധി മാത്രം പരിഗണിച്ചാൽ പോരാ.
സമകാലിക സാഹചര്യത്തിൽ ലോകകപ്പ് എന്നത് കേവലം ഒരു കായിക വിനോദം മാത്രമല്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഫത്വയിലെ വിധി ടൂർണമെന്റ് സംഘാടകരുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും അവസ്ഥകളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് കാണികളുടെ അവസ്ഥകളെയും അവരുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.
മത്സരം കാണുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിധികളുടെ വിശദീകരണം താഴെ നൽകുന്നു:
ഒന്നാമതായി: എപ്പോഴാണ് ഇത് കാണുന്നത് നിഷിദ്ധമാകുന്നത് (ഹറാം)?
മത്സരം കാണുന്നത് സ്വതവേ നിഷിദ്ധമല്ലെങ്കിലും, അത് ഒരു നിഷിദ്ധമായ കാര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയോ നിഷിദ്ധമായ കാര്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് ഹറാമായി മാറുന്നു. അവയിൽ ചിലത് താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
- ടൂർണമെന്റിനെ സാമ്പത്തികമായി സഹായിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായാൽ.
- കാണാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നോക്കേണ്ടി വന്നാൽ (ഔറത്ത് വെളിവാകൽ പോലെയുള്ളവ).
- നമസ്കാരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ മറ്റ് നിർബന്ധ ബാധ്യതകളിൽ വീഴ്ച വരുത്തുകയോ ചെയ്താൽ.
- അവിശ്വാസികളോടുള്ള പാടില്ലാത്ത വിധത്തിലുള്ള സ്നേഹമോ, അവർ അവിശ്വാസികളായതിന്റെ പേരിൽ അവരെ ആദരിക്കലോ, മതപരമായ സ്നേഹമോ ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായാൽ.
- കടുത്ത പക്ഷപാതിത്വം, ശത്രുത, ചീത്തവിളിക്കൽ, ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് കാരണമായാൽ.
ഈ പറയപ്പെട്ട നിഷിദ്ധമായ കാര്യങ്ങൾ മത്സരങ്ങൾ കാണുന്നതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായാൽ, കാണുക എന്ന പ്രവർത്തിക്കും അതേ വിധി തന്നെയായിരിക്കും ലഭിക്കുക. എന്നാൽ അത് കാണുക എന്നത് സ്വതവേ നിഷിദ്ധമായതുകൊണ്ടല്ല.
രണ്ടാമതായി: എപ്പോഴാണ് ഇത് കാണുന്നത് വെറുക്കപ്പെട്ടതാകുന്നത് (കറാഹത്ത്)?
മതപരമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കാരണമാകുന്ന രീതിയിൽ അമിതമായി മത്സരങ്ങൾ കാണുക എന്നത് പോലുള്ള കറാഹത്തിനെ അനിവാര്യമാക്കുന്ന തിന്മകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുമ്പോൾ.
മതപരമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ നിരന്തരമായി ഇതിന് പിന്നാലെ കൂടുകയും സൂക്ഷ്മമായി പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് കറാഹത്താണ് (വെറുക്കപ്പെട്ടതാണ്) എന്നതാണ് ഏറ്റവും ശരിയായ അഭിപ്രായമായി എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.
മൂന്നാമതായി: എപ്പോഴാണ് ഇത് കാണുന്നത് അനുവദനീയമാകുന്നത് (മുബാഹ്)?
കറാഹത്താകാനുള്ള കാരണങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ ഇത് കാണുന്നത് അനുവദനീയമാണ്. അതിന് താഴെ പറയുന്ന നിബന്ധനകൾ മുഴുവനായും പാലിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം:
- നിർബന്ധ ബാധ്യതകൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ, മതപരമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് തടസ്സമാകുന്ന രീതിയിൽ വിനോദത്തിനായി കൂടുതൽ സമയം പാഴാക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുക.
- നേരത്തെ പറഞ്ഞ നിഷിദ്ധമായതോ വെറുക്കപ്പെട്ടതോ ആയ യാതൊരു കാരണങ്ങളും ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാതിരിക്കുക.
- കാണുന്ന ആളുടെ ലക്ഷ്യം കേവലം അനുവദനീയമായ വിനോദം മാത്രമായിരിക്കുക.
ഈ നിബന്ധനകളെല്ലാം പൂർണ്ണമായി പാലിക്കപ്പെട്ടാൽ മത്സരങ്ങൾ കാണുന്നത് അനുവദനീയമാണ്. ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു നിബന്ധന ലംഘിക്കപ്പെട്ടാൽ, ലംഘിക്കപ്പെട്ട കാര്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് അതിന്റെ വിധി കറാഹത്തിലേക്കോ ഹറാമിലേക്കോ മാറും. ഹറാമോ കറാഹത്തോ ആകാനുള്ള കാരണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇത് അനുവദനീയമാകുന്നത്. കൂടാതെ, അനുവദനീയമായ വിനോദങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അമിതമായ കാർക്കശ്യം കാണിക്കുന്നത് ജനങ്ങളുടെ പ്രയാസങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കുക എന്ന മതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിന് എതിരുമാണ്.
പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക്: അനുവദനീയത (ഇബാഹത്ത്) എന്നതാണ് അടിസ്ഥാന വിധി എന്നതിനാൽ അത് ആദ്യം പറയേണ്ടതായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഞാൻ അത് ഇവിടെ അവസാനമായി പറയാൻ കാരണം: ഭൂരിഭാഗം ആളുകളുടെയും യാഥാർത്ഥ്യം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അവർ മത്സരങ്ങൾ കാണുന്നതിൽ ഹറാമോ കറാഹത്തോ ആകാനുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു കാരണം ഇല്ലാതിരിക്കില്ല എന്നത് കൊണ്ടാണ്.