ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ വഹ്ഹാബ് – ഫദ്ലുൽ ഇസ്ലാം
[1] ഇർബാദ് ബിൻ സാരിയ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു:
«وَعَظَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَوْعِظَةٌ بَلِيغَةً، وَجِلَتْ مِنْهَا القُلُوبُ، وَذَرَفَتْ مِنْهَا العُيُونُ ، قُلْنَا : يَا رَسُولَ اللَّهِ؛ كَأَنَّهَا مَوْعِظَةٌ مُوَدِّعٍ فَأَوْصِنَا، قَالَ: أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ، وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ؛ وَإِنْ تَأَمَّرَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشُ مِنْكُمْ فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا ، فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي، وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيِّينَ مِنْ بَعْدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا، وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِدِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ»
റസൂൽ ﷺ ഞങ്ങൾക്ക് ഹൃദയങ്ങളിൽ ഭയമുണ്ടാക്കുന്നതും കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിക്കുന്നതുമായ ഗഹനമായ ഒരു ഉപദേശം നൽകി. ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഇത് വിടവാങ്ങുന്ന ഒരാളുടെ ഉപദേശം പോലെ തോന്നുന്നു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് വല്ല വസ്വിയ്യത്തും നൽകിയാലും’. അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കാനും, (ഭരണാധികാരികളെ) കേൾക്കാനും അനുസരിക്കാനും ഞാൻ നിങ്ങളെ ഉപദേശിക്കുന്നു; അതൊരു അടിമയാണെങ്കിൽ പോലും. നിശ്ചയമായും നിങ്ങളിൽ ഇനി ജീവിക്കുന്നവർക്ക് ധാരാളം ഭിന്നിപ്പുകൾ കാണാൻ സാധിക്കും. അതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്റെ സുന്നത്തും എനിക്ക് ശേഷമുള്ള സന്മാർഗ്ഗികളായ ഖുലഫാഉർറാശിദുകളുടെ സുന്നത്തും മുറുകെപ്പിടിക്കുക. നിങ്ങളത് നിങ്ങളുടെ അണപ്പല്ലുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിക്കുക. മതത്തിൽ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെ നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക, നിശ്ചയമായും പുതുതായി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടവയെല്ലാം ബിദ്അത്തുകളാണ്, എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടുമാണ്’. [തിർമിദി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്, ഇതൊരു ഹസൻ സ്വഹീഹായ ഹദീസാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു]
[2] ഹുദൈഫ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു:
«كُلُّ عِبَادَةٍ لَا يَتَعَبَّدُهَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَا تَتَعَبَّدُوهَا ، فَإِنَّ الأَوَّلَ لَمْ يَدَعْ لِلآخِرِ مَقَالًا، فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا مَعْشَرَ القُرَّاءِ، وَخُذُوا طَرِيقَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ»
നബി ﷺ യുടെ സ്വഹാബിമാർ അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ആരാധനയും നിങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കരുത്; കാരണം മുൻകഴിഞ്ഞവർ പിൻഗാമികൾക്ക് യാതൊരു സംസാരത്തിനും അവസരം ബാക്കിവെച്ചിട്ടില്ല. അതിനാൽ ഖുർആൻ പണ്ഡിതന്മാരേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും നിങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ളവരുടെ (സ്വഹാബത്തിന്റെ) മാർഗ്ഗം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക. [അബൂ ദാവൂദ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
[3] ദാരിമി പറഞ്ഞു: ഹകം ബിൻ അൽ മുബാറക് ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അംറ് ബിൻ യഹ്യ ഞങ്ങൾക്ക് വിവരം നൽകി, അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:
«كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَبْلَ صَلَاةِ الغَدَاةِ، فَإِذَا خَرَجَ مَشَيْنَا مَعَهُ إِلَى المَسْجِدِ، فَجَاءَنَا أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَقَالَ: أَخَرَجَ عَلَيْكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ بَعْدُ؟ ، قُلْنَا : لَا ، قَالَ : فَجَلَسَ مَعَنَا، فَلَمَّا خَرَجَ قُمْنَا إِلَيْهِ جَمِيعًا، فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى : يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ؛ إِنِّي رَأَيْتُ آنِفًا فِي الْمَسْجِدِ أَمْرًا أَنْكَرْتُهُ، وَالْحَمْدُ اللهِ لَمْ أَرَ إِلَّا خَيْرًا، قَالَ : فَمَا هُوَ ؟ ، فَقَالَ: إِنْ عِشْتَ فَسَتَرَاهُ، قَالَ: رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ قَوْمًا حِلَقًا جُلُوسًا ، يَنْتَظِرُونَ الصَّلَاةَ، فِي كُلِّ حَلْقَةٍ رَجُلٌ ، وَفِي أَيْدِيهِمْ حَصى، فَيَقُولُ : كَبِّرُوا مِائَةً، فَيُكَبِّرُونَ مِائَةً، فَيَقُولُ : هَلِّلُوا مِائَةً، فَيُهَلِّلُونَ مِائَةً ، فَيَقُولُ : سَبِّحُوا مِائَةً، فَيُسَبِّحُونَ مِائَةً، قَالَ: فَمَاذَا قُلْتَ لَهُمْ؟ ، قَالَ: مَا قُلْتُ هُمْ شَيئًا أَنْتِظَارَ رَأْيِكَ، قَالَ: أَفَلَا أَمَرْتَهُمْ أَنْ يَعُدُّوا سَيِّئَاتِهِمْ، وَضَمِنْتَ لَهُمْ أَلَّا يَفُوتَ مِنْ حَسَنَاتِهِمْ شَيْءٌ؟ ، ثُمَّ مَضَى، وَمَضَيْنَا مَعَهُ، حَتَّى أَتَى حَلْقَةً مِنْ تِلْكَ الحِلَقِ ، فَقَالَ: مَا هَذَا الَّذِي أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَ؟، فَقَالُوا : يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ ؛ حَصًى نَعُدُّ بِهِ التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ وَالتَّسْبِيحَ، قَالَ: فَعُدُّوا سَيِّئَاتِكُمْ، فَأَنَا ضَامِنٌ أَلَّا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِكُمْ شَيْءٌ ، وَيُحَكُمْ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ مَا أَسْرَعَ هَلَكَتَكُمْ ، هَؤُلَاءِ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ بَيْنَكُمْ مُتَوَافِرُونَ، وَهَذِهِ ثِيَابُهُ لَمْ تَبْلَ، وَآنِيَتُهُ لَمْ تَنْكَسِرْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَعَلَى مِلَّةٍ هِيَ أَهْدَى مِنْ مِلَّةِ مُحَمَّدٍ أَوْ مُفْتَتِحُو بَابِ ضَلَالَةٍ ، قَالُوا : وَاللَّهِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ؛ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الخَيْرَ ، قَالَ: وَكَمْ مِنْ مُرِيدٍ لِلْخَيْرِ لَنْ يُصِيبَهُ؛ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَنَّ قَوْمًا يَقْرَؤُونَ القُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ؛ وَأَيْمُ اللَّهِ لَا أَدْرِي لَعَلَّ أَكْثَرَهُمْ يَكُونُ مِنْكُمْ، ثُمَّ تَوَلَّى عَنْهُمْ»
ഞങ്ങൾ പ്രഭാത നമസ്കാരത്തിന് മുൻപായി അബ്ദുല്ല ബിൻ മസ്ഊദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പുറത്തിറങ്ങിയാൽ ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പള്ളിയിലേക്ക് നടക്കും. അങ്ങനെയിരിക്കെ അബൂ മൂസൽ അശ്അരി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചോദിച്ചു: ‘അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ (ഇബ്നു മസ്ഊദ്) ഇതുവരെ നിങ്ങളിലേക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയില്ലേ?’ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ‘ഇല്ല’. അങ്ങനെ അദ്ദേഹവും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം (ഇബ്നു മസ്ഊദ്) പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് എഴുന്നേറ്റുചെന്നു. അപ്പോൾ അബൂ മൂസ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: ‘അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ പള്ളിയിൽ എനിക്ക് വെറുപ്പുള്ള ഒരു കാര്യം കണ്ടു, അൽഹംദുലില്ലാഹ്, അതിൽ നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല’. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: ‘എന്താണത്?’ അബൂ മൂസ പറഞ്ഞു: ‘താങ്കൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ താങ്കൾക്കും അത് കാണാം. പള്ളിയിൽ ചില ആളുകൾ വട്ടത്തിൽ (ഹൽഖകളായി) ഇരുന്ന് നമസ്കാരം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഓരോ കൂട്ടത്തിലും ഒരാളുണ്ട്, അവരുടെ കൈകളിൽ കുറച്ചു കല്ലുകളുമുണ്ട്. അയാൾ പറയുന്നു: നിങ്ങൾ നൂറു തവണ തക്ബീർ ചൊല്ലുക. അപ്പോൾ അവർ നൂറു തവണ തക്ബീർ ചൊല്ലുന്നു. അയാൾ പറയുന്നു: നൂറു തവണ തഹ്ലീൽ ചൊല്ലുക. അപ്പോൾ അവർ നൂറു തവണ തഹ്ലീൽ ചൊല്ലുന്നു. അയാൾ പറയുന്നു: നൂറു തവണ തസ്ബീഹ് ചൊല്ലുക. അപ്പോൾ അവർ നൂറു തവണ തസ്ബീഹ് ചൊല്ലുന്നു’. അദ്ദേഹം (ഇബ്നു മസ്ഊദ്) ചോദിച്ചു: ‘അപ്പോൾ താങ്കൾ അവരോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?’ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ അവരോട് യാതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല’. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: ‘എങ്കിൽ അവർക്ക് അവരുടെ പാപങ്ങൾ എണ്ണാൻ കൽപ്പിക്കുകയും, അവരുടെ നന്മകളിൽ നിന്ന് യാതൊന്നും നഷ്ടപ്പെടുകയില്ലെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പുനൽകുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ?’ പിന്നീട് അദ്ദേഹം നടന്നു, ഞങ്ങളും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നടന്നു; അങ്ങനെ ആ ഹൽഖകളിൽ ഒന്നിന്റെ അരികിൽ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേർന്നു. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ഈ ചെയ്യുന്നതായി ഞാൻ കാണുന്നതെന്താണ്?’ അവർ പറഞ്ഞു: ‘അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ, തക്ബീറും തഹ്ലീലും തസ്ബീഹും എണ്ണാനുള്ള കല്ലുകളാണിവ’. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘എങ്കിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ എണ്ണിക്കൊള്ളുക, നിങ്ങളുടെ നന്മകളിൽ നിന്ന് യാതൊന്നും പാഴായിപ്പോകില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ സമുദായമേ, നിങ്ങൾക്ക് നാശം! എത്ര വേഗമാണ് നിങ്ങളുടെ നാശം വന്നെത്തിയത്! അവിടുത്തെ സ്വഹാബിമാർ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ധാരാളമായുണ്ട്, അവിടുത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇനിയും ദ്രവിച്ചുപോയിട്ടില്ല, അവിടുത്തെ പാത്രങ്ങൾ ഇനിയും പൊട്ടിയിട്ടില്ല. എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവനാണെ സത്യം, ഒന്നുകിൽ നിങ്ങൾ മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ മതത്തേക്കാൾ സന്മാർഗ്ഗമുള്ള ഒരു മതത്തിലാണ്, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരു വഴികേടിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നവരാണ്’. അവർ പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ, ഞങ്ങൾ നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇതിലൂടെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല’. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘നന്മ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന എത്ര ആളുകളുണ്ട്, അവരൊരിക്കലും അത് പ്രാപിക്കുകയില്ല! നിശ്ചയമായും റസൂൽ ﷺ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: ചില ആളുകൾ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യും, എന്നാൽ അത് അവരുടെ തൊണ്ടക്കുഴികൾക്കപ്പുറം കടക്കുകയില്ല. അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ആ ആളുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നിങ്ങളിൽ നിന്നായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു’. പിന്നീട് അദ്ദേഹം അവരിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി.
അംറ് ബിൻ സലമ പറയുന്നു: ആ ഹൽഖകളിലുണ്ടായിരുന്ന മിക്ക ആളുകളെയും നഹ്റവാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഖവാരിജുകളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഞങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു.
അല്ലാഹുവിനാണ് ശരിയായതിനെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നത്. മുഹമ്മദ് നബിക്കും അവിടുത്തെ കുടുംബത്തിനും സ്വഹാബത്തിനും അല്ലാഹുവിന്റെ സ്വലാത്തും അന്ത്യനാൾ വരെ ധാരാളമായി സലാമും ഉണ്ടാകട്ടെ.
ശൈഖ് സ്വാലിഹ് അൽ-ഉസൈമി:
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: ബിദ്അത്തുകളെക്കുറിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും അവയുടെ അപകടങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ടും അതിനെതിരെ താക്കീത് നൽകുക എന്നതാണ്; ഒരു ദാസൻ അവയെ പൂർണ്ണമായും വെടിയാനും, അവയിലേക്കും അവയുടെ ആളുകളിലേക്കും ചായാതിരിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഉദ്ദേശിച്ച ഈ അർത്ഥം മുൻപ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു അധ്യായങ്ങളിലും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു:
- ഒന്നാമത്തേത്: ‘ബിദ്അത്ത് വൻപാപങ്ങളേക്കാൾ ഗൗരവമുള്ളതാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് വന്നവ’.
- രണ്ടാമത്തേത്: ‘ബിദ്അത്തുകാരനിൽ നിന്ന് അല്ലാഹു തൗബ തടഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വന്നവ’. മുൻപുള്ള രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലൂടെയും അദ്ദേഹം ബിദ്അത്തുകൾക്കെതിരെ താക്കീത് നൽകാൻ തന്നെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്, എന്നാൽ താക്കീതുകൾ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കാനും അത് ആവർത്തിച്ചുറപ്പിക്കാനുമായി അദ്ദേഹം ഈ അധ്യായം കൊണ്ട് തന്റെ ഗ്രന്ഥം അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കാരണം ബിദ്അത്തുകളും ദേഹേച്ഛകളും ഒരു ദാസൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സൂക്ഷിക്കുകയും അകന്നുനിൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ഗുരുതരമായ രോഗങ്ങളും അസുഖങ്ങളുമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ അത് അവന്റെ മതത്തെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിച്ചുകളയുന്നതാണ്.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനായി മൂന്ന് തെളിവുകളാണ് അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്:
ഒന്നാമത്തെ തെളിവ്: ഇർബാദ് ബിൻ സാരിയ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘റസൂൽ ﷺ ഞങ്ങൾക്ക് ഗഹനമായ ഒരു ഉപദേശം നൽകി…’ നസാഇ ഒഴികെയുള്ള സുനനുകളുടെ രചയിതാക്കൾ ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ഇതിന്റെ സനദ് ശക്തമായതാണ് (ഖവിയ്യ് ആണ്). ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് മൂന്ന് രൂപത്തിലാണ്:
- ഒന്നാമതായി: നബി ﷺ യുടെ സുന്നത്തും, അവിടുത്തേക്ക് ശേഷമുള്ള സന്മാർഗ്ഗികളായ ഖുലഫാഉർറാശിദുകളുടെ സുന്നത്തും മുറുകെപ്പിടിക്കാനുള്ള കൽപ്പനയിലാണത്. ബിദ്അത്തുകൾ അവിടുത്തെ സുന്നത്തിലോ ഖുലഫാഉർറാശിദുകളുടെ സുന്നത്തിലോ പെട്ടതല്ല, മറിച്ച് അവ രണ്ടിനും വിരുദ്ധമായ കാര്യമാണത്; അതിനാൽ അതിനെ പൂർണ്ണമായും സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
- രണ്ടാമതായി: ‘മതത്തിൽ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെ നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക’ എന്നതിലൂടെ ബിദ്അത്തുകൾക്കെതിരെ നബി ﷺ വ്യക്തമായി താക്കീത് നൽകിയതിലാണത്. അവയെക്കുറിച്ചുള്ള ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പും ഭയപ്പെടുത്തലുമാണിത്.
- മൂന്നാമതായി: എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടാണെന്ന് (ضَلَالَةٌ) അവിടുന്ന് അറിയിച്ചതിലാണത്. വഴികേടുകൾ എപ്പോഴും സൂക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്, ഒരു ദാസൻ എപ്പോഴും അതിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കേണ്ടതുമാണ്.
രണ്ടാമത്തെ തെളിവ്: ഹുദൈഫ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘നബി ﷺ യുടെ സ്വഹാബിമാർ അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ആരാധനയും നിങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കരുത്…’ അബൂ ദാവൂദ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇത് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ളത്. അബൂ ശാമ അൽ മഖ്ദിസി തന്റെ ‘അൽ-ബാഇസ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടെ മുൻഗാമികളായ പല പണ്ഡിതന്മാരുടെയും സംസാരങ്ങളിൽ ഈ പരമ്പര പഴയകാലം മുതലേ കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. അബൂ ദാവൂദിന്റെ സുനനിന്റെ ഏതോ ഒരു കോപ്പിയിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിട്ടുണ്ടാകാം എന്ന് കരുതാം, എന്നാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് ലഭ്യമായിട്ടുള്ള സുനൻ അബൂ ദാവൂദിന്റെ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടതോ എഴുതപ്പെട്ടതോ ആയ ഒരു കോപ്പിയിലും ഈ അഥർ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുപോലെ മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നും ഇത് സനദോട് കൂടി ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതായും കാണാനായിട്ടില്ല. അതിനാൽ ഈ അഥർ പഴയകാലം മുതൽക്കേ പ്രസിദ്ധമായിട്ടുള്ളതും എന്നാൽ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്രോതസ്സ് അറിയപ്പെടാത്തതുമായ ഒന്നാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്: മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ സ്വഹാബത്ത് അനുഷ്ഠിക്കാത്ത യാതൊരു കാര്യവും ആരാധനയായി സ്വീകരിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിലക്കിയതിലാണത്. കാരണം നബി ﷺ യുടെ മാർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവരും അവിടുത്തെ സുന്നത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും അവരാണ്. അതിനാൽ അവർക്ക് ശേഷം പുതുതായി ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാം ബിദ്അത്തുകളാണ്, അവയെ പൂർണ്ണമായും സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
മൂന്നാമത്തെ തെളിവ്: അംറ് ബിൻ സലമ رَحِمَهُ اللَّهُ വിന്റെ ഹദീസാണ്: ‘ഞങ്ങൾ അബ്ദുല്ല ബിൻ മസ്ഊദിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു…’ ദാരിമി തന്റെ ‘സുനനി’ൽ ഇത് പൂർണ്ണമായി ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇതിന്റെ സനദ് ഹസനാണ്. ഇതിന്റെ അവസാനമുള്ള മർഫൂഅ് ആയ ഹദീസ് തിർമിദിയും ഇബ്നു മാജയും മറ്റൊരു ഹസനായ സനദിലൂടെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് രണ്ട് രൂപത്തിലാണ്:
- ഒന്നാമതായി: അദ്ദേഹം رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ അവരെ താക്കീത് ചെയ്യുകയും, ‘ഒന്നുകിൽ നിങ്ങൾ മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ മതത്തേക്കാൾ സന്മാർഗ്ഗമുള്ള ഒരു മതത്തിലാണ്, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരു വഴികേടിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നവരാണ്’ എന്ന് അവരോട് കടുത്ത ഭാഷയിൽ പറയുകയും ചെയ്തതിലാണത്. അതിനാൽ അവർ രണ്ടു തിന്മകളിൽ ഒന്നിലാണ് അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്: ഒന്നുകിൽ തങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ റസൂൽ ﷺ യുടെ മാർഗ്ഗത്തേക്കാൾ ഉത്തമമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ മതത്തിൽ ബിദ്അത്തുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിലൂടെ അവർ വഴികേടിന്റെ ഒരു വാതിൽ തുറന്നിരിക്കുന്നു.
- രണ്ടാമതായി: അദ്ദേഹം رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ അവരെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ ഈമാനികമായ ഉൾക്കാഴ്ചയിലാണത് (ഫിറാസത്ത്). അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ വളരെ ഗുരുതരമായി മാറുമെന്നും അവരുടെ തിന്മകൾ വർദ്ധിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പ്രവചിച്ചു. അത് കൃത്യമായി പുലരുകയും ചെയ്തു; അവർ പിന്നീട് മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെ വാളെടുത്ത് പുറപ്പെടുകയും, അവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും ഖവാരിജുകളായി മാറുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ നഹ്റവാൻ യുദ്ധം എന്നത് അലി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന് ഖവാരിജുകളോട് നേരിടേണ്ടി വന്ന യുദ്ധമാണ്. ദിക്റുകൾ (പ്രാർത്ഥനകൾ) എണ്ണുന്ന ആ ചെറിയ ബിദ്അത്ത് അവരെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടമുള്ള മറ്റൊരു ബിദ്അത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു; അതാണ് മുസ്ലിം ഭരണാധികാരിക്കെതിരെ വാളെടുത്ത് പുറപ്പെടുക എന്നത്.
കാരണം ഒരു ബിദ്അത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരും അത് ചെയ്യണമെന്ന് കാണുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് തന്റെ ബിദ്അത്തിനോട് എപ്പോഴും താല്പര്യം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; മറ്റുള്ളവരുടെ വിലയെ അയാൾ കുറച്ചുകാണുകയും അയാളുടെ അവസ്ഥകൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അവസാനം ഈ കുറച്ചുകാണൽ മറ്റുള്ളവരെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്ക് വരെ അയാളെ എത്തിക്കുന്നു. ആദ്യകാല ഖവാരിജുകളിൽ നിന്ന് സംഭവിച്ചത് ഇതുതന്നെയാണ്; അവരിൽ പലരുടെയും തുടക്കം ഇത്തരം ചെറിയ അവസ്ഥകളിലൂടെയായിരുന്നു. അതിനാൽ ബിദ്അത്തുകൾ ചെറുതായി തുടങ്ങുകയും പിന്നീട് അത് വലുതായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇമാം അൽ-ബർബഹാരി رَحِمَهُ اللَّهُ തന്റെ ‘ശർഹുസ്സുന്ന’യിൽ വ്യക്തമാക്കിയത് പോലെത്തന്നെ.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു.
റസൂൽ ﷺ യുടെ നഗരമായ മദീനയിലെ മസ്ജിദുന്നബവിയിൽ വെച്ച്, ഹിജ്റ 1436 റബീഉൽ അവ്വൽ 27 ഞായറാഴ്ച അസ്വർ സമയത്ത് രണ്ട് സദസ്സുകളിലായി ഈ വിശദീകരണം പൂർത്തിയായി.