ശൈഖ് അൽ-ഫൗസാൻ പറയുന്നു: “മുസ്ലിം ഭരണാധികാരിക്ക് (അഥവാ ഖലീഫയ്ക്ക്) മൂന്നു വിധത്തിൽ അധികാരം ലഭിക്കുന്നു:
1) സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികൾ (അഹ്ലുൽ ഹില്ലി വൽ അഖ്ദ്) അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
2) കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വ്യക്തി തനിക്കുശേഷം ചുമതലയേൽക്കാൻ ഒരാളെ നിയോഗിക്കുന്നു, അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ അനുസരിക്കൽ നിർബന്ധമാകുന്നു.
3) അദ്ദേഹം തന്റെ വാളുകൊണ്ട് മുസ്ലിംകളുടെ മേൽ അധികാരം നേടുകയോ അവരെ തന്റെ അനുസരണയിലേക്ക് നിർബന്ധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
അബൂബക്കർ (റ) പറഞ്ഞ മൂന്നു മാർഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിലൂടെയാണ് ഭരണാധികാര സ്ഥാനം നേടിയത് – അതായത് സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികൾ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിനുള്ള അനുസരണ പ്രതിജ്ഞ (ബൈഅത്ത്) ഏകകണ്ഠമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഉമർ (റ) പറഞ്ഞ രണ്ടു മാർഗങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിലൂടെയാണ് ഭരണാധികാര സ്ഥാനം നേടിയത്; അബൂബക്കർ (റ) അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചു.
അബ്ദുൽ മലിക് ഇബ്നു മർവാൻ പറഞ്ഞ മൂന്നാമത്തെ മാർഗത്തിലൂടെയാണ് ഭരണാധികാര സ്ഥാനം നേടിയത്. അദ്ദേഹവും മറ്റു മുസ്ലിം രാജാക്കന്മാരും, വാളുകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി, അവർ അനുസരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി.
നീതിമാനോ പാപിയോ ആയ മുസ്ലിം ഭരണാധികാരിയോടുള്ള സമീപനത്തിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നയ്ക്കിടയിൽ വ്യത്യാസമില്ല, മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്നു മാർഗങ്ങളിൽ ഏതിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം അധികാര സ്ഥാനത്തെത്തിയതെന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച്. മുസ്ലിംകളുടെ ഐക്യം സംരക്ഷിക്കാനും രക്തച്ചൊരിച്ചിലും ആഭ്യന്തര കലഹങ്ങളും ഒഴിവാക്കാനുമായി ഭരണാധികാരിയെ അനുസരിക്കൽ നിർബന്ധമാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു.
1) അൽ-മൗസൂഅ അൽ-ഫിഖ്ഹിയ്യയിൽ (9/278) പറയുന്നു: ‘തീരുമാനമെടുക്കുന്നവർ (അഹ്ലുൽ ഹില്ലി വൽ അഖ്ദ്) എന്നാൽ പണ്ഡിതന്മാർ, വിജ്ഞാനവും വിവേകവും ഉന്നത പദവിയുമുള്ളവർ, അവരുടെ അറിവിനോടൊപ്പം മറ്റ് അത്യാവശ്യ നിബന്ധനകളും ഉണ്ട്: വിശ്വസ്തത, സൽസ്വഭാവം, വിവേകം.’
2) അബ്ദുൽ മലിക് ഇബ്നു മർവാൻ തന്റെ പിതാവായ മുൻ ഖലീഫ അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചതിനാൽ ഷാം (സിറിയ, ലെബനൻ, ജോർദാൻ, പാലസ്തീൻ) പ്രദേശത്തിന്റെയും ഈജിപ്തിന്റെയും അംഗീകൃത ഖലീഫയായി. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഷാമിലെ ഖലീഫയായിരുന്നപ്പോൾ, എല്ലാ മുസ്ലിംകളുടെയും ഏക ഭരണാധികാരിയോ ഖലീഫയോ ആയിരുന്നില്ല. അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു അസ്-സുബൈർ ആയിരുന്നു മുസ്ലിം ലോകത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളിലെയും അംഗീകൃത ഖലീഫ. ഉത്തര ആഫ്രിക്കയിൽ അവരുടേതായ റാണിയും ഇറാഖിൽ അവരുടേതായ ഗവർണറും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അബ്ദുൽ മലിക് ഇബ്നു മർവാൻ അസ്-സുബൈറിനെയും, ഇറാഖിലെ ഗവർണറെയും, ഉത്തര ആഫ്രിക്കയിലെ റാണിയെയും ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ നീക്കം ചെയ്തു.
ഓരോ വ്യക്തിയെയും താഴ്ത്തിയ ശേഷം അവരുടെ അധികാരം കൈയേറി. അങ്ങനെ എല്ലാ മുസ്ലിംകളുടെയും ഏക ഭരണാധികാരിയായി സ്ഥാപിതനാവുകയും ഉമയ്യ രാജവംശത്തിന്റെ തലവനായ ഖലീഫയായി മാറുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ, അബ്ദുൽ മലിക് ഇബ്നു മർവാൻ എതിർ അധികാരികളെ നീക്കം ചെയ്ത് പൂർണ അധികാരം നേടിയ ശേഷം എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളെയും തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൻ കീഴിൽ ഏകീകരിച്ചു.
അബ്ദുൽ മലിക് ഇബ്നു മർവാൻ കൈയേറിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ, അവിടങ്ങളിലെ സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികൾ അദ്ദേഹത്തെ അവരുടെ ഖലീഫയായി കണക്കാക്കി (സാധാരണക്കാരും അദ്ദേഹത്തെ ഖലീഫയായി കണക്കാക്കി). കാരണം അദ്ദേഹം മുൻ ഭരണാധികാരികളുടെ എല്ലാ സർക്കാരുകളുടെയും പൂർണ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു, മുൻ ഭരണാധികാരികളുടെ കീഴിലുള്ള എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു, മുൻ ഭരണാധികാരികളുടെ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു, എല്ലാ മുൻ ഭരണാധികാരികളെയും വധിച്ചു.
– അനുബന്ധമായി അറിയേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ:
ഒരു രാജ്യത്ത് അംഗീകൃത ഭരണാധികാരിയുള്ളപ്പോൾ മുസ്ലിംകളുടെ ഒരു സംഘം കുറച്ച് പ്രദേശം കൈയേറി നിയന്ത്രിക്കുകയും, ആ പ്രദേശത്തിനായി അംഗീകൃത ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യവുമായി പോരാട്ടം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ സംഘം തങ്ങളുടെ നേതാവിനെ ഖലീഫ അല്ലെങ്കിൽ മുസ്ലിം ഭരണാധികാരി എന്ന് വിളിക്കുകയും, തങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന (അംഗീകൃത ഭരണാധികാരിയുമായി പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന) പ്രദേശത്തെ പുതിയ ഖിലാഫത്ത് അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രം എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ രണ്ട് പ്രഖ്യാപനങ്ങളും തള്ളിക്കളയേണ്ടതാണ്.
ഈ സംഘത്തിന്റെ രണ്ട് പ്രഖ്യാപനങ്ങളും തള്ളിക്കളയേണ്ടതിന്റെ കാരണം, ഈ സംഘം മുകളിൽ വിശദീകരിച്ച മൂന്ന് സ്ഥാപിത മാർഗങ്ങളിലൊന്നിലൂടെയും അധികാരത്തിൽ വന്നിട്ടില്ല എന്നതാണ്. ഈ സംഘത്തിന്റെ നേതാവിന് സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികളിൽ നിന്ന് ബൈഅ (അനുസരണ പ്രതിജ്ഞ) ലഭിച്ചിട്ടില്ല, അല്ലെങ്കിൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ ഭരണാധികാരിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടില്ല.കൂടാതെ ഈ സംഘത്തിന്റെ നേതാവിനെ മുൻ ഭരണാധികാരിയോ ഖലീഫയോ തനിക്കുശേഷം ചുമതലയേൽക്കാൻ നിയമിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഈ സംഘം വാളിന്റെ ശക്തികൊണ്ട് മുസ്ലിംകളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി അവരെ തങ്ങളുടെ സംഘത്തിന്റെ നേതാവിനെ അനുസരിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചിട്ടുമില്ല.
ഈ സംഘം മുസ്ലിംകളെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നതിന്റെ കാരണം, യഥാർത്ഥ അംഗീകൃത സ്ഥാപിത ഭരണാധികാരിക്ക് ഇപ്പോഴും സർക്കാരിന്റെ മേൽ അധികാരമുണ്ട്, സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മേൽ അധികാരമുണ്ട്, സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികളും സാധാരണക്കാരിൽ ഭൂരിഭാഗവും (എല്ലാവരുമല്ലെങ്കിലും) ഇപ്പോഴും യഥാർത്ഥ സ്ഥാപിത ഭരണാധികാരിയെ ആ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയായി അംഗീകരിക്കുന്നു.
ശൈഖ് സാലിഹ് ഇബ്ന് ഫൗസാൻ അൽ-ഫൗസാൻ
കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ: https://www.alfawzan.af.org.sa/ar/node/14223
