ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ വഹ്ഹാബ് – മൂന്ന് അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങൾ
അല്ലാഹു മുഴുവൻ ദൂതന്മാരെയും (റസൂലുകൾ) സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവരും താക്കീത് നൽകുന്നവരുമായി നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതിനുള്ള തെളിവ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനമാണ്:
﴿رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ﴾
സന്തോഷവാര്ത്ത അറിയിക്കുന്നവരും താക്കീത് നല്കുന്നവരുമായ ദൂതന്മാരെയാണ് (അയച്ചത്). ആ ദൂതന്മാര് വന്നതിന് ശേഷം അല്ലാഹുവിനെതിരില് ജനങ്ങള്ക്ക് യാതൊരു ന്യായവും ഇല്ലാതിരിക്കാന് വേണ്ടിയാണത്.
അവരിൽ ഒന്നാമൻ നൂഹും അവസാനത്തെ ആൾ മുഹമ്മദ് നബിയുമാകുന്നു – അവർക്കെല്ലാവർക്കും അല്ലാഹുവിൻ്റെ സ്വലാത്തും സലാമും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹം പ്രവാചകൻമാരിൽ അവസാനത്തെ ആളാണ്, അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം മറ്റൊരു പ്രവാചകനില്ല.
അതിനുള്ള തെളിവ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനമാണ്:
﴿مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَٰكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ﴾
മുഹമ്മദ് നിങ്ങളുടെ പുരുഷന്മാരില് ഒരാളുടെയും പിതാവായിട്ടില്ല. എന്നാല് അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലും പ്രവാചകന്മാരില് അവസാനത്തെ ആളുമാകുന്നു.
നൂഹ് നബിയാണ് ഒന്നാമത്തെ റസൂൽ എന്നതിനുള്ള തെളിവ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനമാണ്:
﴿إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ﴾
തീര്ച്ചയായും നൂഹിനും അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രവാചകന്മാര്ക്കും നാം ബോധനം നല്കിയത് പോലെ നിനക്കും നാം ബോധനം നല്കിയിരിക്കുന്നു.
നൂഹ് മുതൽ മുഹമ്മദ് വരെയുള്ള – അവർക്കെല്ലാവർക്കും അല്ലാഹുവിൻ്റെ സ്വലാത്തും സലാമും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ – ഓരോ സമുദായത്തിലേക്കും അല്ലാഹു റസൂലിനെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവർ അവരോട് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കാൻ കൽപ്പിക്കുകയും ത്വാഗൂത്തിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതിനുള്ള തെളിവ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനമാണ്:
﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ﴾
തീര്ച്ചയായും ഓരോ സമുദായത്തിലും നാം റസൂലിനെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള് അല്ലാഹുവെ ആരാധിക്കുകയും, ത്വാഗൂത്തിനെ വെടിയുകയും ചെയ്യുക എന്ന് (പ്രബോധനം ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടി).
ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിക്കാനും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കാനും അല്ലാഹു മുഴുവൻ ദാസന്മാരുടെയും മേൽ നിർബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഇമാം ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം رَحِمَهُ اللَّهُ പറയുന്നു: “ഒരു ദാസൻ അതിരുകവിയുന്ന എല്ലാറ്റിനും ത്വാഗൂത്ത് എന്ന് പറയുന്നു; അതൊരു ആരാധ്യനോ, പിൻപറ്റപ്പെടുന്നവനോ, അനുസരിക്കപ്പെടുന്നവനോ ആകാം.”
ത്വാഗൂത്തുകൾ ധാരാളമുണ്ട്, അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് അഞ്ചെണ്ണമാണ്: ഇബ്ലീസ് – അല്ലാഹു അവനെ ശപിക്കട്ടെ -, താൻ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നവൻ, അദൃശ്യജ്ഞാനത്തിൽ (ഗൈബ്) നിന്ന് എന്തെങ്കിലും അറിയാമെന്ന് വാദിക്കുന്നവൻ, തന്നെ ആരാധിക്കാൻ ജനങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നവൻ, അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചതല്ലാത്ത നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധികൽപ്പിക്കുന്നവൻ.
അതിനുള്ള തെളിവ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനമാണ്:
﴿لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾
മതത്തിന്റെ കാര്യത്തില് ബലപ്രയോഗമേ ഇല്ല. സന്മാര്ഗം ദുര്മാര്ഗത്തില് നിന്ന് വ്യക്തമായി വേര്തിരിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആകയാല് ഏതൊരാള് ത്വാഗൂത്തിനെ അവിശ്വസിക്കുകയും അല്ലാഹുവില് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അവന് പിടിച്ചിട്ടുള്ളത് ബലമുള്ള ഒരു കയറിലാകുന്നു. അത് പൊട്ടിപ്പോകുകയേ ഇല്ല. അല്ലാഹു എല്ലാം കേള്ക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാകുന്നു.
ഇതാണ് ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥം. ഹദീസിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിട്ടുണ്ട്: “കാര്യത്തിൻ്റെ തലപ്പത്തുള്ളത് ഇസ്ലാമാണ്, അതിൻ്റെ നെടുംതൂൺ നമസ്കാരമാണ്, അതിൻ്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കൊടുമുടി അല്ലാഹുവിൻ്റെ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള ജിഹാദാണ്.”
കൂടുതൽ അറിയുന്നവൻ അല്ലാഹുവാണ്. അല്ലാഹു മുഹമ്മദ് നബിയുടെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെയും അനുചരന്മാരുടെയും മേൽ സ്വലാത്തും സലാമും ചൊരിയട്ടെ.
ശൈഖ് സ്വാലിഹ് അൽ ഉസൈമി:
നമ്മുടെ പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ നിയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗ്രന്ഥകർത്താവ് رَحِمَهُ اللَّهُ ദൂതന്മാരെ നിയോഗിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പൊതുവായ അടിസ്ഥാന നിയമം പരാമർശിക്കുകയാണ്. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹു മുഴുവൻ ദൂതന്മാരെയും സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവരും താക്കീത് നൽകുന്നവരുമായി നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു’. അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് അത് വ്യക്തമാക്കുന്ന തെളിവിനോട് ചേർത്തുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഇതിവിടെ നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ദൂതന്മാരുടെ നിയോഗത്തിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു:
- ഒന്നാമത്തേത്: അവരെ അനുസരിച്ചവർക്ക് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തുമുള്ള വിജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവാർത്ത (ബിശാരത്ത്).
- രണ്ടാമത്തേത്: അവരെ ധിക്കരിച്ചവർക്ക് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തുമുള്ള നഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള താക്കീത് (നദാരത്ത്).
തുടർന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പരാമർശിച്ചു:
- ഒന്നാമത്തേത്: ദൂതന്മാരിൽ ഒന്നാമൻ നൂഹ് (അലൈഹിസ്സലാം) ആകുന്നു.
- രണ്ടാമത്തേത്: അവരിൽ അവസാനത്തെ ആൾ മുഹമ്മദ് നബി ﷺ ആകുന്നു, അദ്ദേഹം പ്രവാചകന്മാരിൽ അവസാനത്തെ ആളാണ്, അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം മറ്റൊരു പ്രവാചകനില്ല.
രണ്ടാമത്തെ കാര്യത്തിൻ്റെ മഹത്വം കാരണം അദ്ദേഹം അതിനുള്ള തെളിവ് ആദ്യം നൽകി; അതാണ് ‘മുഹമ്മദ് നിങ്ങളുടെ പുരുഷന്മാരില് ഒരാളുടെയും പിതാവായിട്ടില്ല… [സൂറത്തുൽ അഹ്സാബ്: 40]‘ എന്ന വചനം.
പിന്നീട് ഒന്നാമത്തെ കാര്യത്തിനുള്ള തെളിവ് അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചു; അതാണ് ‘തീര്ച്ചയായും നൂഹിനും അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രവാചകന്മാര്ക്കും നാം ബോധനം നല്കിയത് പോലെ നിനക്കും നാം ബോധനം നല്കിയിരിക്കുന്നു [സൂറത്തുന്നിസാഅ്: 163]‘ എന്ന വചനം. നൂഹ് നബിയുടെ പ്രഥമസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിനുള്ള തെളിവ്: അദ്ദേഹത്തിന് ദിവ്യബോധനം നൽകിയതിനെക്കുറിച്ച് മുൻപന്തിയിൽ പരാമർശിച്ചതിലൂടെയാണ്.
നൂഹിന് മുന്തിയ പരിഗണന നൽകി പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ആ ദിവ്യബോധനം ദൂതനായുള്ള ദിവ്യബോധനമാണ്. എന്നാൽ പ്രവാചകത്വത്തിൻ്റെ ദിവ്യബോധനത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഏകോപിച്ച അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ മുൻപന്തിയിലുള്ളത് ആദം (അലൈഹിസ്സലാം) ആകുന്നു. ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും ഏകോപിച്ച് ഉദ്ധരിച്ച അനസ് ഇബ്നു മാലികിൻ്റെ ഹദീസാണ് ഈ ആയത്തിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായുള്ളത്. ആദം (അലൈഹിസ്സലാം) ഇപ്രകാരം പറയുന്നതായി അതിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്: “അല്ലാഹു ഭൂമിയിലുള്ളവരിലേക്ക് നിയോഗിച്ച ഒന്നാമത്തെ റസൂലായ നൂഹിൻ്റെ അടുക്കൽ നിങ്ങൾ ചെല്ലുവിൻ.” ഇതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്, പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒന്നാമൻ ആദം (അലൈഹിസ്സലാം) ഉം, ദൂതന്മാരിൽ ഒന്നാമൻ നൂഹ് (അലൈഹിസ്സലാം) ഉം ആകുന്നു എന്നാണ്.
റസൂലുകൾ സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവരും താക്കീത് നൽകുന്നവരുമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് رَحِمَهُ اللَّهُ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ; അവർ സമുദായങ്ങളിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടതിൻ്റെ വ്യാപകമായ തലത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത് ‘ഓരോ സമുദായത്തിലേക്കും അല്ലാഹു റസൂലിനെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്’ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവർ എന്തിലേക്കാണ് പ്രബോധനം ചെയ്തത് എന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
പ്രവാചകന്മാരുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും പ്രബോധനങ്ങൾ മഹത്തായ രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ സംഗമിക്കുന്നു:
- ഒന്നാമത്തേത്: അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാനുള്ള കൽപ്പന; ശിർക്കിൽ നിന്നുള്ള നിരോധനം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് ‘നിങ്ങള് അല്ലാഹുവെ ആരാധിക്കുക [സൂറത്തുന്നഹ്ൽ: 36]’ എന്ന വചനത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.
- രണ്ടാമത്തേത്: ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ വെടിയാനുള്ള കൽപ്പന; അതിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള നിരോധനം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് ‘ത്വാഗൂത്തിനെ വെടിയുകയും ചെയ്യുക [സൂറത്തുന്നഹ്ൽ: 36]‘ എന്ന വചനത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.
‘തീര്ച്ചയായും ഓരോ സമുദായത്തിലും നാം റസൂലിനെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള് അല്ലാഹുവെ ആരാധിക്കുകയും, ത്വാഗൂത്തിനെ വെടിയുകയും ചെയ്യുക എന്ന് (പ്രബോധനം ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടി) [സൂറത്തുന്നഹ്ൽ: 36]‘ എന്ന അല്ലാഹുവിൻ്റെ വചനം ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പരാമർശിച്ച രണ്ട് കാര്യങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നതാണ്:
- ഒന്നാമത്തേത്: സമുദായങ്ങളിലേക്ക് റസൂലുകളെ നിയോഗിച്ചതിൻ്റെ വ്യാപകമായ തലം വ്യക്തമാക്കൽ. ഒരു താക്കീതുകാരൻ കഴിഞ്ഞുപോകാത്ത ഒരു സമുദായവുമില്ല.
- രണ്ടാമത്തേത്: പ്രവാചകന്മാർ പ്രബോധനം ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് വ്യക്തമാക്കൽ. അഥവാ ത്വാഗൂത്തിനെ വെടിയാനും അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാനുമുള്ള കൽപ്പന.
തുടർന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പരാമർശിച്ചു: ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിക്കാനും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കാനും മുഴുവൻ ദാസന്മാരുടെയും മേൽ അല്ലാഹു നിർബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു തആലാ പറഞ്ഞു: ‘മതത്തിന്റെ കാര്യത്തില് ബലപ്രയോഗമേ ഇല്ല. സന്മാര്ഗം ദുര്മാര്ഗത്തില് നിന്ന് വ്യക്തമായി വേര്തിരിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു… [സൂറത്തുൽ ബഖറ: 256]‘.
ഈ ആയത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ള ﴿فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ﴾ ‘അവന് പിടിച്ചിട്ടുള്ളത് ബലമുള്ള ഒരു കയറിലാകുന്നു’ എന്നതിലെ ‘അൽ-ഉർവത്ത്’ എന്നാൽ: അവലംബമായി പിടിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്ന് എന്നാണ് അർത്ഥം. ‘അൽ-വുസ്ഖാ’ എന്നത് ‘അൽ-ഔസഖ്’ എന്നതിൻ്റെ സ്ത്രീലിംഗമാണ്, അതായത് ഏറ്റവും ബലമുള്ളത് എന്നർത്ഥം. ﴿لَا انفِصَامَ لَهَا﴾ എന്നാൽ അതിന് യാതൊരു പൊട്ടലും (മുറിയലും) സംഭവിക്കില്ല എന്നാണ് അർത്ഥം. ഒരു വസ്തുവിന് ‘ഫസ്വ്മ്’ സംഭവിക്കുക എന്നാൽ: അത് തൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് നീങ്ങാതെ തന്നെ അതിന് വിള്ളൽ വീഴുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അങ്ങനെ അത് തൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ ബാക്കിയായിക്കൊണ്ട് പൊട്ടിയ ഒന്നായിത്തീരുന്നു. ഒരു ദാസൻ ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിക്കുകയും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ അവൻ ബലമുള്ള കയറിൽ പിടിച്ചവനാകുകയില്ല.
ശർഇൽ ത്വാഗൂത്തിന് രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്:
- ഒന്നാമത്തേത്: പ്രത്യേകമായ അർത്ഥം; അത് പിശാചാണ്. ഖുർആനിൽ ‘ത്വാഗൂത്ത്’ എന്ന് കേവലമായി പറഞ്ഞാൽ അതാണ് അതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
- രണ്ടാമത്തേത്: പൊതുവായ അർത്ഥം; അതാണ് ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം തൻ്റെ ‘ഇഅ്ലാമുൽ മുവഖിഈൻ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞത്. ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്: ‘ഒരു ദാസൻ അതിരുകവിയുന്ന എല്ലാറ്റിനും ത്വാഗൂത്ത് എന്ന് പറയുന്നു; അതൊരു ആരാധ്യനോ, പിൻപറ്റപ്പെടുന്നവനോ, അനുസരിക്കപ്പെടുന്നവനോ ആകാം’. അതിൻ്റെ നിർവചനത്തിൽ പറയപ്പെട്ടവയിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉത്തമമായത് ഇതാണ്. അബ്ദുറഹ്മാൻ ഇബ്നു ഹസൻ തൻ്റെ ‘ഫത്ഹുൽ മജീദ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശിഷ്യൻ സുലൈമാനുബ്നു സിഹ്മാനും ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഖുർആനിൽ അതിനോട് ചേർന്ന് വന്നിട്ടുള്ള പ്രവൃത്തി ബഹുവചനമായി വന്നിട്ടുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇതാണ് (പൊതുവായ അർത്ഥം) ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഈ വചനം പോലെ: ‘എന്നാല് സത്യനിഷേധികള്ക്ക് രക്ഷാധികാരികളായിട്ടുള്ളത് ത്വാഗൂത്തുകളാകുന്നു. വെളിച്ചത്തില് നിന്ന് ഇരുട്ടുകളിലേക്കാണ് അവരവരെ നയിക്കുന്നത്’ [സൂറത്തുൽ ബഖറ: 257]. ഇവിടെ ‘ത്വാഗൂത്ത്’ എന്നത് പൊതുവായ അർത്ഥത്തിലാണ്, പ്രത്യേകമായ അർത്ഥത്തിലല്ല.
ത്വാഗൂത്തിൻ്റെ പ്രത്യേകമായ അർത്ഥത്തിലേക്കും പൊതുവായ അർത്ഥത്തിലുള്ള ചില ഇനങ്ങളിലേക്കുമാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് തൻ്റെ ഈ വാക്കിലൂടെ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്: ‘ത്വാഗൂത്തുകൾ ധാരാളമുണ്ട്, അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് അഞ്ചെണ്ണമാണ്…’. പ്രധാനപ്പെട്ടത് (തലവന്മാർ) എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: അവയിൽ ഏറ്റവും അപകടകരമായതും ഏറ്റവും കൂടുതൽ തിന്മയുണ്ടാക്കുന്നതുമായവ എന്നാണ്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് എണ്ണിയതനുസരിച്ച് അവ അഞ്ചെണ്ണമാണ്:
- ഒന്നാമത്തേത്: ഇബ്ലീസ്.
- രണ്ടാമത്തേത്: താൻ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നവൻ; അയാൾ തന്നെ ആരാധിക്കാൻ ജനങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ശരി.
- മൂന്നാമത്തേത്: അദൃശ്യജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും അറിയാമെന്ന് വാദിക്കുന്നവൻ. അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അറിയാത്ത സമ്പൂർണ്ണമായ അദൃശ്യജ്ഞാനമാണ് ഇതിലൂടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഈ ജ്ഞാനം തനിക്കുണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നവനാണ് ത്വാഗൂത്തായി കണക്കാക്കപ്പെടുക. എന്നാൽ സൃഷ്ടികളിൽ ചിലർക്ക് അറിയാവുന്നതും ചിലർക്ക് അറിയാത്തതുമായ ആപേക്ഷികമായ അദൃശ്യജ്ഞാനം ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇതിലൂടെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.
- നാലാമത്തേത്: തന്നെ ആരാധിക്കാൻ ജനങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നവൻ. അവൻ ആരാധിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും ശരി, അവൻ ജനങ്ങളെ അതിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു, എന്നാൽ ജനങ്ങൾ അവനെ ആരാധിച്ചില്ല എങ്കിലും അവൻ ത്വാഗൂത്താണ്.
- അഞ്ചാമത്തേത്: അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചതല്ലാത്ത നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധികൽപ്പിക്കുന്നവൻ.
ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിക്കലും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കലുമാണ് ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്നതിൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യം. കാരണം അതിലുള്ള നിഷേധവും സ്ഥാപിക്കലും ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്നതിലുള്ള നിഷേധത്തിനും സ്ഥാപിക്കലിനും പൂർണ്ണമായും യോജിക്കുന്നതാണ്.
ഹദീസിൽ ഇതിനുള്ള തെളിവ് നബി ﷺ യുടെ ഈ വചനമാണ്: ‘കാര്യത്തിൻ്റെ തലപ്പത്തുള്ളത് ഇസ്ലാമാണ്… ഹദീസ്’. ഇവിടെ കാര്യം എന്നത് ദീൻ ആണ്. ഇസ്ലാം എന്നതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുങ്ങുക എന്ന മുമ്പ് പറഞ്ഞ അതിൻ്റെ പൊതുവായ അർത്ഥമാണ്. അപ്പോൾ മതത്തിൻ്റെ തലപ്പത്തുള്ളത്: ദാസൻ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടും ത്വാഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടും സ്വന്തത്തെ അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുക്കലാണ്.
തിർമിദിയും ഇബ്നുമാജയും മുറിഞ്ഞ പരമ്പരയിലൂടെ ഉദ്ധരിച്ച മുആദുബ്നു ജബലിൻ്റെ നീണ്ട ഹദീസിൻ്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇവിടെ നൽകിയിട്ടുള്ളത്. അതിനെ ഹസനാക്കി മാറ്റാൻ പര്യാപ്തമായ മറ്റ് നിവേദക പരമ്പരകളും ഇതിനുണ്ട്. ഇത് ഇമാം നവവിയുടെ ‘അർബഈൻ’ ഹദീസുകളിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാണ്. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിൻ്റെ വിശദീകരണം അതിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് വഴിയെ വരുന്നതാണ്.
ഈ പ്രയോജനപ്രദമായ ഗ്രന്ഥത്തിന് ഈ സന്ദർഭത്തിന് അനുയോജ്യമായ രൂപത്തിലുള്ള അവസാനത്തെ വിശദീകരണമാണിത്. അല്ലാഹു അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും പൊരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിലേക്ക് എല്ലാവർക്കും തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ. സർവ്വലോക രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനാകുന്നു സർവ്വ സ്തുതിയും. അല്ലാഹു അവൻ്റെ ദാസനും റസൂലുമായ മുഹമ്മദ് നബിയുടെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെയും അനുചരന്മാരുടെയും എല്ലാവരുടെയും മേൽ സ്വലാത്തും സലാമും ചൊരിയട്ടെ.
ഹിജ്റ 1436 റബീഉൽ അവ്വൽ 26 ശനിയാഴ്ച രാവിൽ, പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ നഗരിയായ മദീനയിലെ മസ്ജിദുന്നബവിയിൽ വെച്ച് രണ്ട് സദസ്സുകളിലായി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൻ്റെ വിശദീകരണം പൂർത്തിയായി.