സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം: ചില ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ

ഹാഫിസ് അബൂതവ്വാബ് മുഹമ്മദി

സ്വപ്നങ്ങൾ: ഇസ്‌ലാമിക വിധികളും മര്യാദകളും

ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഖിലാഫത്ത് കാലത്ത് ഇസ്‌ലാമിക ഭരണകൂടം കൂടുതൽ വിശാലമാകാനും മുസ്‌ലിം സൈന്യം ധാരാളം പ്രദേശങ്ങൾ കീഴടക്കാനും തുടങ്ങി. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഇന്നത്തെ ഇറാനായ അന്നത്തെ പേർഷ്യൻ (ഫാർസ്) സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ മുസ്‌ലിം സൈന്യം എത്തിച്ചേർന്നു. സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ആയിരുന്നു അന്നത്തെ സൈന്യാധിപൻ.

അക്കാലത്ത് പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ തലവൻ റുസ്തം ആയിരുന്നു. അവൻ മുസ്‌ലിംകളുടെ ഒരു പ്രതിനിധിയെ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. ആ പ്രതിനിധി മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, രിബ്ഇയ്യ് ബിൻ ആമിർ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ആയിരുന്നു അത്. തികച്ചും സാധാരണമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഒരു കോവർകഴുതയുടെ പുറത്തേറി അന്നത്തെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായിരുന്ന പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൈന്യാധിപനായ റുസ്തമിന്റെ തമ്പിലേക്ക് അദ്ദേഹം കടന്നുചെന്നു. യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം നിന്നു. ‘നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഇവിടേക്ക് വന്നത്?’ എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം നൽകിയ മറുപടി, ലോകാവസാനം വരെയുള്ള ഓരോ മുസ്‌ലിമിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. അദ്ദേഹം നബി ﷺ യുടെ അനുചരനായിരുന്നു. നബി ﷺ യുടെ ശിക്ഷണത്തിന്റെ സ്വാധീനവും വിജ്ഞാനത്തിലെ പൂർണ്ണതയും അദ്ദേഹത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്ത് മറ്റൊരു സമൂഹത്തിനും ലഭിക്കാത്ത സവിശേഷതകളാണ് അല്ലാഹു അവർക്ക് നൽകിയിരുന്നത്.

വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ അർത്ഥവ്യാപ്തിയുള്ളതുമായ ശൈലിയിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾ സ്വന്തമായി ഇങ്ങോട്ട് വന്നതല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹു ഞങ്ങളെ നിയോഗിച്ചതാണ്.’ അല്ലാഹു ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ഞങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

إِنَّ اللَّهَ ابْتَعَثَنَا لِنُخْرِجَ مَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادَةِ الْعِبَادِ إِلَى عِبَادَةِ اللَّهِ، وَمِنْ ضِيقِ الدُّنْيَا إِلَى سِعَتِهَا، وَمِنْ جَوْرِ الْأَدْيَانِ إِلَى عَدْلِ الْإِسْلَامِ

‘തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഞങ്ങളെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്, മനുഷ്യരെ മനുഷ്യരുടെ ദാസ്യത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസ്യത്തിലേക്കും, ദുനിയാവിന്റെ ഇടുക്കത്തിൽ നിന്ന് അതിന്റെ വിശാലതയിലേക്കും, വിവിധ മതങ്ങളുടെ അനീതിയിൽ നിന്ന് ഇസ്‌ലാമിന്റെ നീതിയിലേക്കും പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനാണ്.’¹

ചിന്തിച്ചു നോക്കുക, അദ്ദേഹം നൽകിയ മറുപടി എന്തായിരുന്നുവെന്ന്! ഈ ലക്ഷ്യം മനുഷ്യർ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തതല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹു നൽകിയതാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാർ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കണം, അവർ മനുഷ്യരുടെ അടിമകളാകരുത്. വിവിധ നിയമങ്ങളിലൂടെയും തന്ത്രങ്ങളിലൂടെയും മനുഷ്യർ മനുഷ്യരെ തങ്ങളുടെ അടിമകളാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യരുടെ ആ അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ ഇബാദത്തിന് മുന്നിൽ അവരെ നിർത്താനാണ് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ലോകത്തുള്ള മറ്റു മതങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യരോട് അനീതി കാണിക്കുകയാണ്. ആ അനീതിയിൽ നിന്ന് അവരെ രക്ഷിച്ച് ഇസ്‌ലാമിന്റെ നീതിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ നിയോഗത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ആർക്കാണ് അദ്ദേഹം ഈ മറുപടി നൽകിയത്? അന്നത്തെ പേർഷ്യയുടെ (ഇറാന്റെ) സൈന്യാധിപനായ റുസ്തമിനാണ് അദ്ദേഹം ഈ മറുപടി നൽകിയത്.

ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം തൗഹീദാണ്

ഈ കാര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാർ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രമേ ആരാധിക്കാവൂ എന്നതാണ് അത്. ഇതിനെയാണ് നാം ‘അഖീദത്തുത്തൗഹീദ്’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇതാണ് അടിസ്ഥാനം. അല്ലാഹു സൂറത്തുന്നൂറിൽ എന്താണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത്?

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

‘നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും സൽകർമ്മങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തവരോട് അല്ലാഹു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അവരുടെ മുമ്പുള്ളവർക്ക് അവൻ ഭൂമിയിൽ ആധിപത്യം നൽകിയതുപോലെത്തന്നെ തീർച്ചയായും അവർക്കും അവൻ ആധിപത്യം നൽകുന്നതാണെന്നും, അവർക്കായി അവൻ തൃപ്തിപ്പെട്ടുകൊടുത്ത അവരുടെ മതത്തിന് അവൻ സ്വാധീനം നൽകുമെന്നും, അവരുടെ ഭയപ്പാടിന് ശേഷം അവർക്കവൻ നിർഭയത്വം പകരമായി നൽകുമെന്നും. അവർ എന്നെ ആരാധിക്കും. എന്നോട് യാതൊന്നിനെയും അവർ പങ്കുചേർക്കുകയില്ല. അതിന് ശേഷം ആരെങ്കിലും നന്ദികേട് കാണിക്കുന്ന പക്ഷം അവർ തന്നെയാകുന്നു ധിക്കാരികൾ.’²

ഈ വാഗ്ദാനം അല്ലാഹു നൽകിയിരിക്കുന്നത് സത്യവിശ്വാസികൾക്കും സൽകർമ്മങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കുമാണ്. വിശ്വാസവും (ഈമാൻ) സൽകർമ്മങ്ങളും (അമലുസ്സ്വാലിഹ്) എന്നതിനെ തൗഹീദ് എന്നും നബിചര്യ പിൻപറ്റുക (ഇത്തിബാഉസ്സുന്ന) എന്നുമാണ് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതായത്, അല്ലാഹുവിൽ മാത്രമായിരിക്കണം പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസവും ഉറപ്പും ഉണ്ടാകേണ്ടത്. നമ്മുടെ കർമ്മങ്ങൾ നബി ﷺ യുടെ സുന്നത്തിന് അനുസൃതമായിരിക്കണം. ഇതാണ് ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് മുഹമ്മദുർറസൂലുല്ലാഹ്’ എന്ന വചനം അർത്ഥമാക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം ഇതുമാത്രമാണ്. ആരാധന അല്ലാഹുവിന് മാത്രം, രീതി റസൂലുല്ലാഹി ﷺ യുടേത് മാത്രം. ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഫോർമുലയും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് അല്ലാഹു ഭൂമിയിൽ ആധിപത്യവും ഖിലാഫത്തും നൽകുമെന്ന് അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

ഖിലാഫത്തിനെ വളരെ മോശമായ രീതിയിലാണ് ചിലർ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. ഇന്ന് മതത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയങ്ങളെല്ലാം ഈ അർത്ഥത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും. ചിലയിടങ്ങളിൽ മതത്തെ നന്മയുടെ പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, മറ്റു ചിലയിടങ്ങളിൽ അതിനെ കുഴപ്പങ്ങളുടെ കാരണമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇസ്‌ലാം മതത്തെയും അഖീദയെയും ലോകത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കും സംസ്കരണത്തിനും വേണ്ടിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇസ്‌ലാം മുന്നോട്ടുവെച്ച ഈ നവീകരണത്തേക്കാൾ മികച്ച മറ്റൊന്നുമില്ല. വ്യാജ ദൈവങ്ങളെയും, മനുഷ്യർ മനുഷ്യരുടെ മേൽ അനീതി കാണിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കി, അല്ലാഹുവിന്റെ ആരാധനയും അവന്റെ നിയമവും മാത്രം നടപ്പിലാക്കുക എന്നതിനേക്കാൾ മികച്ചതായി എന്തുണ്ട്?

സ്വഹാബികൾ ഇതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച മാതൃക ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അല്ലാഹുവിന്റെ ദീനിനനുസരിച്ച് അവർ നടത്തിയ ആ ഭരണത്തേക്കാൾ മികച്ചൊരു ഭരണമോ സമൂഹമോ നിങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല. അവിടെ നീതി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. യഥാർത്ഥത്തിൽ രാഷ്ട്രീയം (സിയാസത്ത്) എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്താണ്? ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജനങ്ങൾക്ക് അതൊരു മോശം കാര്യമായാണ് തോന്നുന്നത്. എന്നാൽ ‘അസ്സിയാസത്തുൽ ഇസ്‌ലാമിയ്യ’ അഥവാ ഇസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനുഷ്യരുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും അഭിമാനത്തിനും സംരക്ഷണം നൽകുക എന്നതാണ്. ജനങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും മികച്ചൊരു വ്യവസ്ഥിതി ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നതാണ് സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം, ഇതിനെയാണ് യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറയുന്നത്.

ശിയാക്കളും ഖിലാഫത്തിനെതിരായ ഗൂഢാലോചനകളും

ഈ ഖിലാഫത്തിനെ റാഫിദികളും ശിയാക്കളും ബോധപൂർവ്വം ലക്ഷ്യംവെച്ച് അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ അതിനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തിയത്? ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ കാലത്ത് ഇറാന്റെ (പേർഷ്യയുടെ) എല്ലാ ശക്തിയും പ്രതാപവും സമ്പത്തും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി. ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ കാലത്ത്, സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ഫാർസ് കീഴടക്കപ്പെട്ടത്.

ഫാർസ് കീഴടക്കിയ ശേഷം ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം ഓരോ മുസ്‌ലിമും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദീർഘവീക്ഷണത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായി ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നത്തെ ഇറാനായ ഫാർസ് കീഴടക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “നമുക്കും അവർക്കുമിടയിൽ ഒരു അഗ്നിയുടെ സമുദ്രം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കിൽ നമുക്ക് അവരിലേക്കും, അവർക്ക് നമ്മിലേക്കും എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.” ഈ ജനത അത്രത്തോളം കുഴപ്പക്കാരാണെന്നും, അവർ എവിടെപ്പോയാലും അവിടെ കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. കാലങ്ങളായി നിലനിന്നിരുന്ന അവരുടെ മജൂസി (അഗ്നിയാരാധകരുടെ) സസ്സാനി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം അതായിരുന്നു. ഇസ്‌ലാമിക പ്രതാപത്തിന് മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ തങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അവർ സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റി. ഇതിനെയാണ് ഇന്ന് ‘തഖിയ്യ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതായത്, സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് തഖിയ്യയിലൂടെ സ്വന്തം തനിനിറം മറച്ചുവെക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. ഈ കാര്യം നാം ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇന്ത്യയിലെ മുഗൾ ഭരണവും ശിയാ സ്വാധീനവും

ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചില ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ചുരുക്കത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കാം. ചരിത്രത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. സഹിറുദ്ദീൻ ബാബർ ഇന്ത്യ ഭരിക്കുന്ന കാലം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ നസീറുദ്ദീൻ ഹുമയൂൺ പാനിപ്പത്ത് യുദ്ധത്തിൽ ഷേർഷാ സൂരിയോട് പരാജയപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം നാടുവിട്ടുപോയി അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ജീവിതം നയിക്കുകയായിരുന്നു. ഒളിച്ചുകഴിയുന്ന ആ കാലത്താണ് ജലാലുദ്ദീൻ അക്ബർ ജനിക്കുന്നത്. പതിനേഴാമത്തെ വയസ്സിൽ അക്ബർ മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയായി മാറുന്നു. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം ഇറാനിൽ നിന്ന് സൈനിക സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഇറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സൈനിക സഹായം നൽകിയെങ്കിലും അതിന്റെ ഫലമെന്തായിരുന്നു? അവർ കേവലം സൈനിക സഹായം മാത്രമല്ല നൽകിയത്, മറിച്ച് അതിലൂടെ തങ്ങളുടെ ആശയങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ മതത്തെയും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരമായി അവർ അതിനെ ഉപയോഗിച്ചു. അവർ അക്ബറെ പിന്തുണക്കുകയും, അതിലൂടെ തങ്ങളുടെ ശിയാ റാഫിദി മതം ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അതിന്റെ ഫലം എന്തായിരുന്നു? അക്ബറിന്റെ പിന്നിൽ മോശക്കാരായ പണ്ഡിതന്മാർ (ഉലമാഉസ്സൂഅ്) എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിച്ചതെന്ന് നോക്കുക. ഇന്നും ജനങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വലിയൊരു തലവേദനയാണ് ഇത്തരക്കാർ. ഉദാഹരണത്തിന് വിവാഹമോചനത്തിന്റെ (ത്വലാഖിന്റെ) വിഷയം തന്നെയെടുക്കുക. ഒരാൾ ദേഷ്യത്തിൽ ഒരൊറ്റ സദസ്സിൽ വെച്ച് മൂന്ന് ത്വലാഖ് ചൊല്ലിയാൽ എന്തുചെയ്യണം? അയാൾ ചില പണ്ഡിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോകുമ്പോൾ അവർ പറയുന്നു: “അതൊരു ബിദ്അത്തായ ത്വലാഖ് ആണെങ്കിലും, അത് ഇസ്‌ലാമിക വിധിപ്രകാരം സ്ഥിരപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിലും അത് പ്രാബല്യത്തിൽ വരും.” ഇവിടെ ചോദിക്കാനുള്ളത്, മതത്തിൽ അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ഒരു ബിദ്അത്തായ കാര്യം എങ്ങനെയാണ് മതവിധി പ്രകാരം പ്രാബല്യത്തിൽ വരിക? അത് സുന്നത്തിന് വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ പിന്നെങ്ങനെയാണ് അത് നടപ്പിലാവുക? തെളിവുകളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് അവർ ഇത് പറയുന്നത്. എന്നാൽ നേരായ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ നബി ﷺ യുടെ സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇതിന് മറുപടി നൽകുന്നു. ഒരു സദസ്സിൽ ചൊല്ലുന്ന മൂന്ന് ത്വലാഖും ഒന്നായിട്ടേ പരിഗണിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ എന്ന് അവർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നു. അഖീദയുടെ വിഷയത്തിലും ഇത് കാണാം. അല്ലാഹു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ആരോഹണം ചെയ്തുവെന്ന് (ഇസ്തിവാഅ്) ഖുർആനിൽ പലയിടത്തും വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടും, അല്ലാഹു സിംഹാസനത്തിലല്ല മറിച്ച് എല്ലായിടത്തുമുണ്ടെന്നാണ് അവർ ജനങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതുകേൾക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകും. തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കാര്യങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്ന സാധാരണക്കാർ ശരിയായ പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിക്കും. എന്നാൽ മറ്റൊരു വിഭാഗം ആളുകൾ, ഭൂരിപക്ഷം നോക്കി കാര്യങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്നു. ഇത്രയധികം പണ്ഡിതന്മാർ, ഇത്ര വലിയ ഭൂരിപക്ഷം, ഇവർ പറയുന്നതിനെ നാം എങ്ങനെ എതിർക്കും എന്നാണ് അവർ ചിന്തിക്കുന്നത്.

അക്ബറിന്റെ കാലത്തും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ. ഈ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ മുതലെടുത്തുകൊണ്ട് മുല്ല മുബാറക് എന്നൊരാൾ രംഗത്തുവന്നു. ഇയാൾ നേരത്തെ അക്ബറിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു റാഫിദിയായിരുന്നു (ശിയാ). അന്ന് മറ്റു പണ്ഡിതന്മാർ അയാളെ അപമാനിച്ച് കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയിരുന്നു. പിന്നീട് അയാൾക്ക് വീണ്ടും അവസരം ലഭിച്ചു. അയാൾക്ക് അറിവിന്റെ കാര്യത്തിൽ വലിയ കഴിവുള്ള രണ്ട് ആൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു. മതപരമായ അറിവല്ല, മറിച്ച് യുക്തിശാസ്ത്രത്തിൽ (മൻത്വിഖ്) അവർക്ക് വലിയ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അബുൽ ഫസൽ പുള്ളികളില്ലാത്ത അക്ഷരങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഖുർആന് പൂർണ്ണമായ ഒരു തഫ്സീർ വരെ എഴുതുകയുണ്ടായി. പുള്ളികളുള്ള ഒരക്ഷരം പോലും ഉപയോഗിക്കാതെ വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ എത്രത്തോളം ബുദ്ധിസാമർത്ഥ്യം വേണ്ടിവരുമെന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കുക!

അക്ബറിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ പിതാവിനെ അപമാനിച്ച് പുറത്താക്കിയതിന്റെ പ്രതികാരചിന്ത അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. അവർക്ക് അക്ബറിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ വീണ്ടും പ്രവേശനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവർ അക്ബറിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ തുടങ്ങി. അവർ അവനോട് പറഞ്ഞു: “ഓരോ ആയിരം വർഷം കൂടുമ്പോഴും ഒരു മുജദ്ദിദ് (മതത്തെ നവീകരിക്കുന്നവൻ) വരും.” ഓരോ നൂറുവർഷം കൂടുമ്പോഴും അല്ലാഹു ഒരു മുജദ്ദിദിനെ നിയോഗിക്കുമെന്ന സ്വഹീഹായ ഹദീസ് നിലവിലുണ്ട്. മതത്തിൽ കലർന്ന ബിദ്അത്തുകളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കി ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നവരാണ് മുജദ്ദിദുകൾ. ശൈഖുൽ ഇസ്‌ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ, ശൈഖ് നാസ്വിറുദ്ദീൻ അൽ-അൽബാനി رَحِمَهُ اللَّهُ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ഇത്തരം മുജദ്ദിദുകളായിരുന്നുവെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അബുൽ ഫസലും സംഘവും അക്ബറോട് പറഞ്ഞു: “അക്ബർ, നിങ്ങളാണ് ആ മുജദ്ദിദ്!”

ഇന്ത്യ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് ഭൂരിപക്ഷമുള്ള രാജ്യമായതിനാൽ അവരെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുവേണം ഭരണം നടത്താൻ എന്നും, അവർക്ക് അതിനുള്ള ഇളവുകൾ നൽകണമെന്നും ഇവർ അക്ബറിനെ ധരിപ്പിച്ചു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് തൗഹീദിന്റെയും സൽകർമ്മങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ആധിപത്യം നൽകുമെന്നാണ്. എന്നാൽ ഈ ശിയാക്കൾ ഖിലാഫത്തിനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ലക്ഷ്യംവെച്ചാണ് ഇത്തരം ഗൂഢാലോചനകൾ നടത്തിയത്. അവർ തങ്ങളുടെ റാഫിദി ആശയങ്ങളെ ഇതിലൂടെ വളർത്തിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് ഖിലാഫത്ത് എന്ന പദത്തെ പലരും മോശമായ അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കുട്ടികൾക്ക് ചേലാകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനെയും മുടിവെട്ടുന്നവനെയും ചിലർ ‘ഖലീഫ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അബൂബക്കർ സിദ്ദീഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ സത്യസന്ധതയെയും, ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ നീതിയെയും, ഉസ്മാൻ ഗനി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഔദാര്യത്തെയും, അലി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ധീരതയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തായതും ആദരണീയവുമായ ഒരു പദമാണ് ഖലീഫ. എന്നാൽ ആ പദത്തെ അവർ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തി.

ഉമർ ഫാറൂഖ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ ഭരണകാലത്തെ ഒരു സംഭവം നിങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും. ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം വഴിയിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ കുറച്ചാളുകൾ കൂടിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അവിടെ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു വയസ്സനായ ജൂതൻ ജനങ്ങളോട് യാചിക്കുകയായിരുന്നു. ഉമർ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ കാര്യമന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശരീരത്തിൽ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്ന യൗവനകാലത്ത് ഞാൻ സർക്കാരിലേക്ക് ജിസ്‌യ (നികുതി) അടച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അതിന് കഴിയില്ല.” ഇസ്‌ലാമിക ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിൽ ജീവിക്കുന്ന അമുസ്‌ലിംകളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് വേണ്ടി വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഈടാക്കുന്ന വളരെ ചെറിയൊരു തുകയായിരുന്നു ജിസ്‌യ. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മിൽ നിന്ന് എത്രയോ നികുതികളാണ് ഈടാക്കുന്നത്. നികുതിയില്ലാതെ എന്ത് സേവനമാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്? ഇത്രയധികം ഫണ്ടുകൾ നമ്മിൽ നിന്ന് ഈടാക്കിയിട്ടും എന്ത് സുരക്ഷയാണ് നമുക്കുള്ളത്? മുസ്‌ലിംകൾ പരസ്യമായി ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു, പള്ളികൾ സുരക്ഷിതമല്ല, യാത്രകളിൽ ജീവന് ഭീഷണിയുണ്ട്. എന്നാൽ ഇസ്‌ലാമിക ഭരണകൂടം വളരെ ചെറിയൊരു തുക വാങ്ങിയിട്ട് പൂർണ്ണമായ സുരക്ഷ നൽകിയിരുന്നു. ആ ജൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉമർ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ യൗവനകാലത്ത് നിന്റെ അധ്വാനത്തിൽ നിന്ന് നികുതി വാങ്ങിയിട്ട്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ നിന്നെ യാചിക്കാൻ വിടുന്നത് നീതിയല്ല. നിന്റെ ജിസ്‌യ ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു, മാത്രമല്ല ബൈത്തുൽ മാലിൽ നിന്ന് നിനക്ക് പെൻഷൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” ഇത്തരമൊരു ഖിലാഫത്തിന്റെ മാതൃക ലോകത്ത് മറ്റാർക്കെങ്കിലും കാണിക്കാനാകുമോ? ഉമർ ബിൻ അബ്ദുൽ അസീസ് رَحِمَهُ اللَّهُ രാജകീയ ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു. എന്നാൽ ഖിലാഫത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത ശേഷം, പെരുന്നാളിന് തന്റെ കുട്ടികൾക്ക് പുതിയ വസ്ത്രം വാങ്ങാൻ പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ പണമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതാണ് ഇസ്‌ലാമിക ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ മാതൃക. ഭരണാധികാരികൾ ജനങ്ങളോട് മാത്രമല്ല, അല്ലാഹുവിനോടും ഉത്തരം പറയേണ്ടതുണ്ട് എന്നതാണ് ഇസ്‌ലാമിക ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

ദീനെ ഇലാഹിയും സത്യനിഷേധവും

അക്ബറിന്റെ കാലത്ത് അവൻ ‘ദീനെ ഇലാഹി’ എന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ മതം ഉണ്ടാക്കി. അത് അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടതെങ്കിലും അതിന് അല്ലാഹുവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, അത് മനുഷ്യർ നിർമ്മിച്ചതായിരുന്നു. അതിൽ മുഹമ്മദ്, അഹ്മദ് എന്നീ പേരുകൾ വെക്കുന്നതിന് വിലക്കേർപ്പെടുത്തി. ഒരു മുസ്‌ലിമിനും ആ പേരുകൾ വെക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പശുവിനെ അറുക്കുന്നതും നിരോധിക്കപ്പെട്ടു, ഹിന്ദുക്കളെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനായിരുന്നു ഇത്. ഇസ്‌ലാമിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത പല ഉത്സവങ്ങളും അവർ ആഘോഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഹിന്ദുക്കളെയും മുസ്‌ലിംകളെയും മറ്റു വിഭാഗങ്ങളെയും ഒരുമിച്ചു ചേർത്ത്, ഒരു മതത്തിനും തനതായ വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത ഒരു സങ്കര മതമുണ്ടാക്കാനാണ് അവർ ശ്രമിച്ചത്. മുല്ല മുബാറക്കിന്റെ മക്കളായ അബുൽ ഫസലും ഫൈസിയുമായിരുന്നു ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചത്. തങ്ങളുടെ പിതാവിനേറ്റ അപമാനത്തിനുള്ള പ്രതികാരമായിട്ടാണ് ഈ റാഫിദികൾ ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾ നടത്തിയത്.

അക്ബറിന് ശേഷം ജഹാംഗീറിന്റെ കാലത്ത് ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി. ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ് അല്ലാഹു ശൈഖ് അഹ്‌മദ് സർഹിന്ദിയെ നിയോഗിക്കുന്നത്. മതപരമായും രാഷ്ട്രീയമായും വലിയ ഭീഷണികൾ നേരിടുന്ന ആ കാലത്ത് അദ്ദേഹം തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ വഴി ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അഖീദയുടെ തിരുത്തൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. രാജസദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രമുഖരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അവരെയും തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പുറമെയുള്ള പണ്ഡിതന്മാരുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു. മതപരമായ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ദുർബലമാകുമ്പോഴാണ് അവിടെ കുഴപ്പങ്ങൾ ഉടലെടുക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

ശൈഖ് അഹ്‌മദ് സർഹിന്ദിയും അഖീദയുടെ സംരക്ഷണവും

മതപരമായ അടിസ്ഥാനം ശക്തമാകുമ്പോൾ എത്ര വലിയ കുഴപ്പങ്ങൾ വന്നാലും ഗൂഢാലോചനകൾ നടന്നാലും അല്ലാഹു ആ ഭരണകൂടത്തെ സംരക്ഷിക്കും. ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് സൗദി അറേബ്യ ഇതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ലോകത്ത് ആരാണ് അവരുടെ ശത്രുക്കളല്ലാത്തത്? അമേരിക്ക, ഇസ്രായേൽ, ഇറാൻ തുടങ്ങി എല്ലാവരും അവർക്കെതിരെ നിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ തൗഹീദിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അല്ലാഹു ആ ഇസ്‌ലാമിക രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുകയാണ്. ഇന്ന് പലരും ചായക്കടകളിൽ ഇരുന്ന് സൗദിയെയും മുഹമ്മദ് ബിൻ സൽമാനെയും വിമർശിക്കുന്നത് കാണാം. എന്നാൽ തൗഹീദിന്റെ ഇനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയെന്നോ റുബൂബിയ്യത്ത് എന്നാൽ എന്തെന്നോ ചോദിച്ചാൽ അവർക്കറിയില്ല. ഈമാനിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ചോ രിസാലത്തിന്റെ താൽപര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അവർക്ക് യാതൊരറിവുമില്ല. അഖീദയുടെ പാഠങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത ഇവർ ലോകകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വലിയ വലിയ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നു. ഇത്തരക്കാരെക്കുറിച്ചാണ് 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നബി ﷺ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത്.

سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ سَنَوَاتٌ خَدَّاعَاتٌ، يُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ، وَيُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ، وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ، وَيُخَوَّنُ فِيهَا الْأَمِينُ، وَيَنْطِقُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ، قِيلَ: وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ؟ قَالَ: الرَّجُلُ التَّافِهُ يَتَكَلَّمُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ

‘ജനങ്ങൾക്ക് വഞ്ചന നിറഞ്ഞ ചില വർഷങ്ങൾ വരാനിരിക്കുന്നു, അന്ന് നുണയന്മാർ സത്യവാന്മാരായും, സത്യവാന്മാർ നുണയന്മാരായും ഗണിക്കപ്പെടും. വഞ്ചകൻ വിശ്വസ്തനായും, വിശ്വസ്തൻ വഞ്ചകനായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടും. അന്ന് റുവൈബിദഃ സംസാരിക്കുന്നതാണ്.’ ‘എന്താണ് റുവൈബിദഃ?’ എന്ന് ചോദിക്കപ്പെട്ടു. അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘പൊതുവായ കാര്യങ്ങളിൽ സംസാരിക്കുന്ന നിസ്സാരനായ (വിവരദോഷിയായ) മനുഷ്യൻ.’³

ഒരു വിവരവുമില്ലാത്ത, മതത്തെക്കുറിച്ചോ അഖീദയെക്കുറിച്ചോ അറിവില്ലാത്ത അത്തരക്കാർ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കും. അധികാരവും പ്രതാപവും നൽകുന്നതും തിരിച്ചെടുക്കുന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം ഭരണമല്ല, മറിച്ച് ഇബാദത്താണ്. ഇന്ന് ആളുകളെ വൈകാരികമായി ഭരണത്തിന്റെ പേരിൽ ഇളക്കിവിടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇസ്‌ലാമിൽ അഖീദയും ഇബാദത്തുമാണ് അടിസ്ഥാനം. ഖുർആൻ പറയുന്നു:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

‘ജിന്നുകളെയും മനുഷ്യരെയും എന്നെ ആരാധിക്കുവാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല.’⁴

ഭരണത്തിന് വേണ്ടിയല്ല അല്ലാഹു നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ബദ്ർ യുദ്ധവേളയിൽ ഇസ്‌ലാം വലിയ പ്രതിസന്ധി നേരിട്ടപ്പോൾ നബി ﷺ നടത്തിയ പ്രാർത്ഥന എന്തായിരുന്നു?

اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ

‘അല്ലാഹുവേ, ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആളുകളായ ഈ ചെറുസംഘത്തെ നീ നശിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ, പിന്നീട് ഭൂമിയിൽ നീ ആരാധിക്കപ്പെടുകയില്ല.’⁵

ഭൂമിയിൽ ഭരണം നടത്താൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല എന്നല്ല അവിടുന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചത്, മറിച്ച് ആരാധന നടത്താൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല എന്നാണ്. നബി ﷺ ക്ക് മക്കയിലെ മുശ്‌രിക്കുകൾ അധികാരം വെച്ചുനീട്ടിയപ്പോൾ അവിടുന്ന് അത് നിരസിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കാരണം അഖീദയും ആരാധനയുമാണ് അടിസ്ഥാനം.

ശൈഖ് അഹ്‌മദ് സർഹിന്ദിയെ അവർ ഗ്വാളിയോർ ജയിലിലടച്ചു. വലിയ കൊടുംകുറ്റവാളികളും കൊലപാതകികളും മദ്യപാനികളും നിറഞ്ഞ ആ ജയിലിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഇട്ടാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ വകവരുത്തുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ. എന്നാൽ അല്ലാഹു കാര്യങ്ങൾ മാറ്റിമറിച്ചു. ജയിലിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം നടത്തിയ ദഅ്‌വത്ത് കാരണം ആ വലിയ കൊടുംകുറ്റവാളികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിലൂടെ പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങിവരികയാണ് ഉണ്ടായത്.

ബ്രിട്ടീഷ് അധിനിവേശവും ശിയാക്കളുടെ വഞ്ചനകളും

പിന്നീട് ഷാജഹാന്റെ കാലം മുതൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ തുടങ്ങി. മതപരമായ അടിത്തറ ദുർബലമായത് അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ദീനെ ഇലാഹി എന്ന പേരിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട മതം ഇസ്‌ലാമുമല്ല ഹിന്ദു മതവുമല്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. പ്ലാസി യുദ്ധത്തിൽ ബംഗാളിൽ വെച്ച് നവാബ് സിറാജുദ്ദൗല ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോൾ, സ്വന്തം ആളുകളുടെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ കാരണമാണ് അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടത്. മീർ ജാഫർ ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി രഹസ്യമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കി. വളരെ ശക്തമായി നടന്ന ആ ആദ്യ യുദ്ധത്തിൽ മുസ്‌ലിംകൾ പരാജയപ്പെട്ടത് സ്വന്തം ആളുകളുടെ വഞ്ചന കാരണമായിരുന്നു. 1857-ൽ ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ കാര്യത്തിലും മീർ ജാഫറും മീർ സാദിഖും ഗൂഢാലോചന നടത്തി. ഇതിന്റെ പിന്നിലെ അഖീദ എന്താണെന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവർ റാഫിദികളായിരുന്നു (ശിയാക്കൾ). മുസ്‌ലിംകൾക്ക് അവർ ഒരിക്കലും ഗുണം ചെയ്തിട്ടില്ല.

ഇന്നും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അവർ ഇതുതന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അമേരിക്ക അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ ഇറാൻ അമേരിക്കയോടൊപ്പം നിന്നു. അന്ന് അവർക്ക് മുസ്‌ലിംകളോടുള്ള സ്നേഹം ഉണർന്നില്ല. കാഫിറുകൾക്ക് മുസ്‌ലിംകളെ ആക്രമിക്കാൻ സൗകര്യം ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നത് കുഫ്‌റാണെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചില്ല. ഇറാഖിനെ ആക്രമിച്ചപ്പോഴും അവർ അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന് സൗകര്യം ചെയ്തുകൊടുത്തു. ഇപ്പോൾ കൊല്ലപ്പെട്ട ഖാസിം സുലൈമാനി ഇസ്രായേലിൽ പോയി രഹസ്യ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടത്തിയിരുന്നു എന്നത് വ്യക്തമായ സത്യമാണ്. എന്നാൽ ചിലർ അയാളെ പുകഴ്ത്തി കവിതകൾ പാടുന്നു. സിറിയയിലും ഇറാഖിലുമായി ലക്ഷക്കണക്കിന് സുന്നി മുസ്‌ലിംകളെ കൊന്നൊടുക്കിയ ഒരു കൊലയാളിയാണ് ഇവരുടെ മാതൃക! ഹറമിന് നേരെ ആക്രമണം നടത്താൻ ആളുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ മാതൃകയാവുക? സ്വഹാബികളാണ് നമ്മുടെ മാതൃക, അവരെയാണ് ഇവർ ശപിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ഉമ്മയായ ആയിശ رَضِيَ اللَّهَا عَنْهَا യെ ആണ് ഇവർ അധിക്ഷേപിക്കുന്നത്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.

ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പോരാട്ടങ്ങളും

1857-ൽ നടന്ന പോരാട്ടങ്ങൾ കേവലം ഒരു ലഹളയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധമായിരുന്നു. അതിൽ അഹ്‌ലെ ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ നൽകിയ ത്യാഗങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ്. നവാബ് സിറാജുദ്ദൗല, ജനറൽ ബഖ്ത് ഖാൻ തുടങ്ങിയവർ അഹ്‌ലെ ഹദീസുകളായിരുന്നു. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ അഖീദ പരിശോധിച്ചാലും അതിൽ സലഫിയ്യത്ത് കാണാൻ സാധിക്കും. അഞ്ച് ലക്ഷത്തോളം അഹ്‌ലെ ഹദീസുകളാണ് ആ പോരാട്ടത്തിൽ ജീവൻ നൽകിയത്. ഇന്ത്യയുടെ പ്രഥമ പ്രധാനമന്ത്രി പണ്ഡിറ്റ് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പട്നയുടെ പഴയ പേരായ അസീമാബാദിലെ സാദിഖ്പുർ എന്ന സ്ഥലത്തെ പണ്ഡിതന്മാർ (ഉലമാഉസ്സാദിഖ്പുർ) പൂർണ്ണമായും അഹ്‌ലെ ഹദീസ് വിശ്വാസക്കാരായിരുന്നു. 250 വർഷത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന ആ പോരാട്ടത്തിന്റെ മുൻപന്തിയിൽ അവരായിരുന്നു. പണ്ഡിറ്റ് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു പറഞ്ഞു: “ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി രാജ്യം മുഴുവൻ നൽകിയ ത്യാഗങ്ങൾ ഒരു തുലാസിലും, സാദിഖ്പുരിലെ ആളുകളുടെ ത്യാഗം മറുതുലാസിലും വെച്ചാൽ സാദിഖ്പുരിന്റെ തുലാസായിരിക്കും ഘനം തൂങ്ങുക.”

ഡോക്ടർ വില്യം ഹണ്ടറുടെ പുസ്തകത്തിൽ ഇതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി കാര്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുജാഹിദുകളെ സഹായിച്ചിരുന്ന സാദിഖ്പുരിലെ മൗലാനാ യഹ്‌യ അലിയെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തെ ആൻഡമാനിലെ കാലാപാനി ജയിലിലടക്കുകയും ചെയ്തു. കേവലം അഞ്ചടി വീതിയും ആറടി നീളവുമുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സൂര്യപ്രകാശം പോലും കാണാതെയാണ് അവർ ആ ശിക്ഷകൾ അനുഭവിച്ചത്.

ഇന്ന് നാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്‌ലാം നൽകിയ യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചും നാം ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇസ്‌ലാം കുട്ടികൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും അതിന്റേതായ പരിധികൾക്കുള്ളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി. ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്ത് ഇവിടെ സതി സമ്പ്രദായം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു, ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ഭാര്യയെയും ചിതയിലിട്ട് ജീവനോടെ കത്തിക്കുന്ന രീതി. പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് അത് നിരോധിച്ചത്. ഇസ്‌ലാം വളരെ നേരത്തെ തന്നെ ഇത്തരം അനാചാരങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് യൂറോപ്പ് പറയുന്ന നഗ്നതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഇസ്‌ലാം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ഒരാളുടെ കൈകൾ വീശാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റൊരാളുടെ മൂക്കിൽ തട്ടുന്നതിന് മുൻപ് അവസാനിക്കുന്നു എന്നതുപോലെ, ഇസ്‌ലാം എല്ലാവർക്കും അവരവർക്ക് അനുയോജ്യമായ കൃത്യമായ അതിർവരമ്പുകൾ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രം പഠിക്കാൻ നാം സമയം കണ്ടെത്തണം. ഷാ ഇസ്മാഈൽ ശഹീദ്, സയ്യിദ് അഹ്മദ് ശഹീദ് തുടങ്ങിയവരുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ നാം വായിക്കണം. ഗുലാം റസൂൽ മെഹർ രചിച്ച ‘സർഗുദശ്തെ മുജാഹിദീൻ’, ‘തഹ്‌രീകെ ശഹീദൈൻ’ തുടങ്ങിയ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കണം. അക്കാലത്തെ യാതനകളെക്കുറിച്ച് ആഗാ ശോരിഷ് കാശ്മീരി തന്റെ കവിതകളിൽ ഹൃദയസ്പർശിയായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്: “രാഷ്ട്രീയത്തിലിറങ്ങിയാൽ കൂലിയായി കിട്ടുന്നത് ഇരുമ്പുചങ്ങലകളായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാളികൾക്ക് കഴുമരങ്ങൾ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിപരാധികളുടെ രക്തം തെരുവുകളിൽ ചിന്തപ്പെട്ടിരുന്നു…” ഇതായിരുന്നു അന്നത്തെ മുസ്‌ലിംകളുടെ അവസ്ഥ.

സാദിഖ്പുർ പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഭൂമിയിലാണ് ഇന്നത്തെ പട്ന കോർപ്പറേഷൻ നിലനിൽക്കുന്നതെന്ന് മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി ലാലു പ്രസാദ് യാദവ് വരെ സമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. പെരുന്നാൾ ദിവസം ബ്രിട്ടീഷുകാർ ബുൾഡോസർ വെച്ച് അവരുടെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കുകയും അവിടെ കോർപ്പറേഷൻ കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കുകയുമായിരുന്നു. ഈ രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി മുസ്‌ലിംകളും, പ്രത്യേകിച്ച് അഹ്‌ലെ ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാരും സാധാരണക്കാരും നൽകിയ വലിയ ത്യാഗങ്ങളെ നാം സ്മരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹു അവരുടെ ത്യാഗങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുകയും, മതപരമായി പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന സുരക്ഷിതമായ ഒരു സാഹചര്യം നമുക്ക് നൽകി അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ.

---

1. അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ (7/39)
2. സുനൻ അബീദാവൂദ് – 4291
3. സുനൻ ഇബ്നുമാജ – 4036
4. സൂറ അദ്ദാരിയാത്ത് – 56
5. സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിം – 1763