ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ വഹ്ഹാബ് – ഫദ്ലുൽ ഇസ്ലാം
[1] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം:
﴿وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ﴾
ഇസ്ലാമല്ലാത്ത വല്ല മതവും ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം അത് അവനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. [ആലു ഇംറാൻ – 85]
[2] അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«تَجِيءُ الأَعْمَالُ يَوْمَ القِيَامَةِ، فَتَجِيءُ الصَّلَاةُ، فَتَقُولُ : يَا رَبِّ أَنَا الصَّلَاةُ ، فَيَقُولُ: إِنَّكِ عَلَى خَيْرٍ، ثُمَّ تَجِيءُ الصَّدَقَةُ، فَتَقُولُ : يَا رَبِّ أَنَا الصَّدَقَةُ، فَيَقُولُ: إِنَّكِ عَلَى خَيْرٍ، ثُمَّ يَجِيءُ الصِّيَامُ، فَيَقُولُ : يَا رَبِّ أَنَا الصِّيَامُ، فَيَقُولُ : إِنَّكَ عَلَى خَيْرٍ، ثُمَّ تَجِيءُ الأَعْمَالُ عَلَى ذَلِكَ، فَيَقُولُ: إِنَّكِ عَلَى خَيْرٍ، ثُمَّ يَجِيءُ الإِسْلَامُ، فَيَقُولُ : يَا رَبِّ أَنْتَ السَّلَامُ ، وَأَنَا الإِسْلَامُ، فَيَقُولُ: إِنَّكَ عَلَى خَيْرٍ، بِكَ اليَوْمَ أَخُذُ ، وَبِكَ أُعْطِي ، قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ : ﴿وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ﴾ [آل عِمْرَان]»
അന്ത്യനാളിൽ കർമ്മങ്ങൾ കടന്നുവരും. അങ്ങനെ നമസ്കാരം കടന്നുവരികയും അത് ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്യും: ‘രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ നമസ്കാരമാണ്.’ അപ്പോൾ അല്ലാഹു പറയും: ‘നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു.’ പിന്നീട് സ്വദഖ (ദാനം) കടന്നുവരും, അത് പറയും: ‘രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ സ്വദഖയാണ്.’ അപ്പോൾ അല്ലാഹു പറയും: ‘നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു.’ പിന്നീട് നോമ്പ് കടന്നുവരും, അത് പറയും: ‘രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ നോമ്പാണ്.’ അപ്പോൾ അവൻ പറയും: ‘നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു.’ തുടർന്ന് മറ്റു കർമ്മങ്ങളും ഇപ്രകാരം കടന്നുവരും, അല്ലാഹു പറയും: ‘നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു.’ പിന്നീട് ഇസ്ലാം കടന്നുവരികയും അത് ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്യും: ‘രക്ഷിതാവേ, നീ സലാം (സമാധാനം നൽകുന്നവൻ) ആകുന്നു, ഞാൻ ഇസ്ലാം ആകുന്നു.’ അപ്പോൾ അവൻ പറയും: ‘നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു, നിന്നെക്കൊണ്ട് (നിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ) ഞാൻ ഇന്ന് പിടികൂടും, നിന്നെക്കൊണ്ട് (നിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ) ഞാൻ ഇന്ന് പ്രതിഫലം നൽകുകയും ചെയ്യും.’ അല്ലാഹു തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: ‘ഇസ്ലാമല്ലാത്ത വല്ല മതവും ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം അത് അവനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. പരലോകത്ത് അവൻ നഷ്ടക്കാരിൽ പെട്ടവനുമായിരിക്കും.’ [മുസ്നദ് അഹ്മദ് – 8609]
[3] സ്വഹീഹായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ആയിശ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا، فَهُوَ رَدُّ»
നമ്മുടെ കൽപ്പനയില്ലാത്ത ഒരു കർമ്മം ആരെങ്കിലും പ്രവർത്തിച്ചാൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്. [ഇമാം അഹ്മദ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്]
ശൈഖ് സ്വാലിഹ് അൽ-ഉസൈമി:
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: ഇസ്ലാമല്ലാത്ത മുഴുവൻ മതങ്ങളുടെയും അസാധുത്വം (ബാത്വിലാണെന്നത്) വ്യക്തമാക്കുക എന്നതാണ്; കാരണം അവയൊന്നും അതിന്റെ ആളുകളിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല, മറിച്ച് അവരിലേക്ക് തന്നെ തള്ളപ്പെടും. തള്ളപ്പെടുന്നതെല്ലാം അസാധുവാണ്. അതിനാൽ ഇസ്ലാം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളും അസാധുവാണ്.
ഇസ്ലാം ഒഴികെയുള്ള അസാധുവായ മതങ്ങൾ രണ്ടുതരമാണ്:
- ഒന്നാമത്തേത്: അല്ലാഹുവിന്റെ തൗഹീദ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള, മുഴുവൻ പ്രവാചകന്മാരുടെയും പ്രബോധനത്തിന് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മതങ്ങൾ. അവയെല്ലാം അസാധുവായ മതങ്ങളാണ്; അവ നബി ﷺ യുടെ നിയോഗത്തിന് മുൻപുള്ളതാണെങ്കിലും ശേഷമുള്ളതാണെങ്കിലും അതിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ല.
- രണ്ടാമത്തേത്: പ്രവാചകന്മാർ കൊണ്ടുവന്ന മതങ്ങൾ. ഇവയുടെ അസാധുത്വം മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ നിയോഗത്തിന് ശേഷം മാത്രമാണ് ബാധകമാകുന്നത്. നമ്മുടെ നബി ﷺ ക്ക് മുൻപ് കഴിഞ്ഞുപോയ ഏതൊരു പ്രവാചകന്റെയും മതം മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ നിയോഗത്തിന് ശേഷം ദുർബ്ബലമാക്കപ്പെട്ടതും, പരിഗണിക്കപ്പെടാത്തതും, അസാധുവുമാണ്. അതിനാൽ അവിടുത്തെ നിയോഗത്തിന് ശേഷം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന ശരിയായ മതം അവിടുന്ന് കൊണ്ടുവന്ന മതം മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് നബി ﷺ യുടെ നിയോഗത്തിന് ശേഷം ആരെങ്കിലും മൂസാ നബിയുടെയോ, ഈസാ നബിയുടെയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇബ്രാഹീം നബിയുടെയോ മതം സ്വീകരിച്ചാൽ – അവർക്കെല്ലാവർക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ സ്വലാത്തും സലാമും ഉണ്ടാകട്ടെ – അയാളുടെ മതം തികച്ചും അസാധുവാണ്.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനായി മൂന്ന് തെളിവുകളാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് رَحِمَهُ اللَّهُ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്:
ഒന്നാമത്തെ തെളിവ്: അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വചനമാണ്: ‘ഇസ്ലാമല്ലാത്ത വല്ല മതവും ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ‘അത് അവനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല’ എന്ന വചനത്തിലാണത്. ദാസനിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കപ്പെടാത്തതൊക്കെ അവനിലേക്ക് തന്നെ തള്ളപ്പെടുന്നതാണ്. അത് തള്ളപ്പെടുന്നു എന്നത് അത് അസാധുവാണെന്നതിന്റെ തെളിവാണ്. അതിനാൽ ഇസ്ലാം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളും അസാധുവാണ്, അതിന്റെ ആളുകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും വഴികേടിലാണ്.
രണ്ടാമത്തെ തെളിവ്: അബൂ ഹുറൈറ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നിവേദനം ചെയ്ത റസൂൽ ﷺ യുടെ ഹദീസാണ്: ‘അന്ത്യനാളിൽ കർമ്മങ്ങൾ കടന്നുവരും…’ ഇമാം അഹ്മദ് തന്റെ ‘മുസ്നദി’ൽ ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇതിന്റെ സനദ് ദഈഫാണ് (ദുർബലമാണ്). ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഈ വചനത്തിലാണത്: ‘പിന്നീട് ഇസ്ലാം കടന്നുവരികയും അത് ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്യും: രക്ഷിതാവേ, നീ സലാം ആകുന്നു, ഞാൻ ഇസ്ലാം ആകുന്നു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു പറയും: നിശ്ചയമായും നീ നന്മയിലാകുന്നു, നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് പിടികൂടും, നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് പ്രതിഫലം നൽകുകയും ചെയ്യും. തുടർന്ന് നബി ﷺ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം പാരായണം ചെയ്തു: ഇസ്ലാമല്ലാത്ത വല്ല മതവും ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം അത് അവനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. പരലോകത്ത് അവൻ നഷ്ടക്കാരിൽ പെട്ടവനുമായിരിക്കും.’ നബി ﷺ ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്തത് ഹദീസിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആശയത്തെ ശരിവെച്ചുകൊണ്ടാണ്; അതായത്, ഒരു ദാസന്റെ രക്ഷയും നഷ്ടവും, സ്വർഗ്ഗ-നരക പ്രവേശവുമെല്ലാം ഇസ്ലാമിനെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ആര് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചുവോ അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു, ആര് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചില്ലയോ അവന് നഷ്ടം സംഭവിച്ചു. ഒരു ദാസന് നഷ്ടം വരുത്തിവെക്കുന്നതെന്തും അസാധുവാണ്. അതിനാൽ ഇസ്ലാം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളും അസാധുവാണ്; കാരണം അവ ദാസന് നഷ്ടം വരുത്തിവെക്കുന്നതാണ്.
മൂന്നാമത്തെ തെളിവ്: ആയിശ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا നിവേദനം ചെയ്ത റസൂൽ ﷺ യുടെ ഹദീസാണ്: ‘നമ്മുടെ കൽപ്പനയില്ലാത്ത ഒരു കർമ്മം ആരെങ്കിലും പ്രവർത്തിച്ചാൽ…’ ഈ പദപ്രയോഗങ്ങളോടെ മുസ്ലിം തന്റെ സ്വഹീഹിൽ ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ബുഖാരിയിലാണുള്ളത്, കാരണം ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി) ഈ ഹദീസ് ഈ രൂപത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്: ‘നമ്മുടെ ഈ കാര്യത്തിൽ (മതത്തിൽ) അതിൽ പെടാത്തത് ആരെങ്കിലും പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയാൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്.’ അവരിരുവരും മറ്റൊരു രൂപത്തിലും ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്: ‘അതിൽ പെടാത്തത് (അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്).’
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇവിടെ ഇത് ഇമാം അഹ്മദിലേക്ക് കൂടി ചേർത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഇമാം അഹ്മദിന്റെ മദ്ഹബ് പിൻപറ്റുന്ന ആളായതുകൊണ്ടാണിത്. ഹനാബില പണ്ഡിതന്മാർ തങ്ങളുടെ ഇമാമിന്റെ മുസ്നദിലേക്ക് ഹദീസുകൾ ചേർത്തുപറയുന്നതിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നവരാണ്. സ്വഹീഹൈനിനെ (ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും) പോലുള്ള മഹത്തായ ഗ്രന്ഥങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെ അവർ അഹ്മദിനെയും പരാമർശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിലുള്ള പൊതുവായ രീതി ഇതാണ്: ഒരു ഹദീസ് ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലുമുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അവരിലൊരാൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവരിലേക്ക് മാത്രം ചേർത്തുപറഞ്ഞ് ചുരുക്കുക എന്നതാണ്. അവരോടൊപ്പം മറ്റൊരാളിലേക്ക് കൂടി ചേർത്തു പറയേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല; ഇനി വല്ല പ്രത്യേക പദപ്രയോഗങ്ങളോ മറ്റു കാരണങ്ങളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുക. ഹനാബില പണ്ഡിതന്മാർ അവരിരുവരെയോടൊപ്പം ഇമാം അഹ്മദിനെയും പരാമർശിക്കുന്ന രീതി സ്വീകരിച്ചു; കാരണം അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മദ്ഹബ് പിൻപറ്റുന്നവരാണെന്ന പരിഗണനയിലാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. അത്രത്തോളമെന്നാൽ, അവരിലൊരാളായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ പിതാമഹൻ (മുത്തച്ഛൻ) തന്റെ ‘അൽ-മുൻതഖാ ഫിൽ അഹ്കാം’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ‘മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി’ (യോജിച്ചംഗീകരിച്ചത്) എന്ന പദപ്രയോഗം ഈ മൂന്ന് പേർക്കും (ബുഖാരി, മുസ്ലിം, അഹ്മദ്) ഒരുമിച്ചു നൽകുന്ന അവസ്ഥ വരെയുണ്ടായി. അതിനാൽ ‘അൽ-മുൻതഖാ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഒരു ഹദീസിന് ശേഷം ‘മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി’ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു എന്ന് മാത്രമല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്; മറിച്ച് അവരിരുവരെയോടൊപ്പം അഹ്മദിനെയും കൂടി ചേർത്തിട്ടാണ് അത് പറയുന്നത്.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഹദീസ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ‘നമ്മുടെ കൽപ്പനയില്ലാത്ത’ എന്നതിനോടൊപ്പം ‘അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്’ എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞതിലാണത്. ‘നമ്മുടെ കൽപ്പന’ (الأَمْرِ) എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: ഇസ്ലാം മതമാണ്. അതിനാൽ ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ പിൻബലമില്ലാത്തതെല്ലാം തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്. തള്ളപ്പെടുന്നതെല്ലാം അസാധുവാണുതാനും. അതിനാൽ ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളും അസാധുവാണ്, കാരണം അവ നമ്മുടെ മതത്തിൽ പെട്ടതല്ല.