ശൈഖ് ഡോ. മുഹമ്മദ് ഹിശാം അത്ത്വാഹിരി
ഇസ്ലാമിലെ കർമ്മങ്ങളെ അവയുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മൂന്ന് തരമായി തിരിക്കാം:
- ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ: (ഇവ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും വികാരങ്ങളുമാണ്); ഉദാഹരണത്തിന്, അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സ്നേഹം, അവനോടുള്ള ഭയം, പശ്ചാത്തപിച്ച് അവനിലേക്ക് മടങ്ങൽ എന്നിവ.
- നാവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ: (ഇവ നാവിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന വാക്കാലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രകടനങ്ങളുമാണ്); ഉദാഹരണത്തിന്, ശഹാദത്ത് (അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വത്തിലുള്ള വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം) ചൊല്ലൽ, ഖുർആൻ പാരായണം, ദിക്ർ (അല്ലാഹുവിനെ സ്മരിക്കൽ) തുടങ്ങിയവ.
- ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ: (ഇവ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രവൃത്തികളുമാണ്); ഉദാഹരണത്തിന്, നമസ്കാരം, നോമ്പ്, ഹജ്ജ് എന്നിവ.
മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും, എന്നാൽ ഒരു വശത്തിന് മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകാത്തതുമായ ഈ വർഗ്ഗീകരണം ഇസ്ലാമിന്റെ മഹത്വത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
കൂടാതെ, ഇസ്ലാമിലെ കർമ്മങ്ങളെ വിധികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മൂന്ന് തരമായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു:
ഒന്നാമത്തെ ഇനം: അടിസ്ഥാന കർമ്മങ്ങൾ. ഒരാൾ മുസ്ലിമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിന് ഇവ അനിവാര്യമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, രണ്ട് സത്യസാക്ഷ്യങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുക, ഇസ്ലാമിന്റെയും ഈമാനിന്റെയും (വിശ്വാസം) തൂണുകളെ അംഗീകരിക്കുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക, ശിർക്ക് (അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർക്കൽ), കുഫ്ർ (അവിശ്വാസം) എന്നിവയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക എന്നിവ ഇതിൽ പെടുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ഇനം: നിർബന്ധിതമായ കർമ്മങ്ങൾ. ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസത്തെ ഇവ പൂർണ്ണമാക്കുകയും അല്ലാഹുവിങ്കൽ അവരുടെ സച്ചരിതത്വത്തെ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കുക, സത്യം പറയുക, വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുക എന്നിവ ഇതിൽ പെടുന്നു.
മൂന്നാമത്തെ ഇനം: ഐച്ഛികമായ (സുന്നത്തായ) കർമ്മങ്ങൾ. ഇവ വിശ്വാസത്തെ പൂർണ്ണമാക്കുകയും അതിന്റെ പദവിയെ ഉയർത്തുകയും അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള അടുപ്പത്തിൽ അടിമയ്ക്ക് ഉയർന്ന സ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദയയോടെ സംസാരിക്കുക, തനിക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുക തുടങ്ങിയവ ഈ കർമ്മങ്ങളിൽ പെടുന്നു.
ഈ കർമ്മങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, എല്ലാ ആളുകളും ഒരേ നിലയിലല്ല.
അല്ലാഹു പറയുന്നു:
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ
‘പിന്നീട് നമ്മുടെ ദാസന്മാരിൽ നിന്ന് നാം തെരഞ്ഞെടുത്തവർക്ക് നാം വേദഗ്രന്ഥം അവകാശപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അപ്പോൾ അവരിൽ തങ്ങളോട് തന്നെ അനീതി ചെയ്യുന്നവരുണ്ട്. മിതത്വം പാലിക്കുന്നവരും അവരിലുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിപ്രകാരം നന്മകളിൽ മുൻപന്തിയിൽ എത്തിയവരും അവരിലുണ്ട്.’¹
നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
إِنَّ مَثَلَ مَا بَعَثَنِي اللهُ بِهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْهُدَى وَالْعِلْمِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَصَابَ أَرْضًا؛ فَكَانَتْ مِنْهَا طَائِفَةٌ طَيِّبَةٌ قَبِلَتِ الْمَاءَ؛ فَأَنْبَتَتِ الْكَلَأَ وَالْعُشْبَ الْكَثِيرَ، وَكَانَ مِنْهَا أَجَادِبُ أَمْسَكَتِ الْمَاءَ فَنَفَعَ اللَّهُ بِهَا النَّاسَ؛ فَشَرِبُوا مِنْهَا، وَسَقَوْا، وَرَعَوْا وَأَصَابَ طَائِفَةً مِنْهَا أُخْرَى، إِنَّمَا هِيَ قِيعَانٌ؛ لَا تُمْسِكُ مَاءً، وَلَا تُنْبِتُ كَلَأً…
‘മാർഗ്ഗദർശനവും വിജ്ഞാനവുമായി അല്ലാഹു എന്നെ നിയോഗിച്ചതിന്റെ ഉപമ, ഭൂമിയിൽ പതിച്ച സമൃദ്ധമായ മഴയെപ്പോലെയാണ്. അതിൽ വെള്ളം വലിച്ചെടുക്കുകയും, പുല്ലും സസ്യങ്ങളും ധാരാളമായി മുളപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണുണ്ടായിരുന്നു. മഴവെള്ളം തടഞ്ഞുനിർത്തിയ ഉറച്ച മണ്ണും അതിലുണ്ടായിരുന്നു, അല്ലാഹു അതുവഴി ജനങ്ങൾക്ക് ഉപകാരം ചെയ്തു. അതിൽ നിന്ന് അവർ കുടിക്കുകയും, കൃഷിക്കായി തങ്ങളുടെ ഭൂമി നനയ്ക്കുകയും, തങ്ങളുടെ മൃഗങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. വെള്ളം തടഞ്ഞുനിർത്തുകയോ സസ്യങ്ങൾ മുളപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത തരിശായ ഭൂമിയിലും (അതായത് ഒരു ഉപകാരവും നൽകാത്ത ഭൂമിയിലും) അതിൽ നിന്നൊരു പങ്ക് പതിച്ചു.’²
- ഫാത്വിർ 35:32.
- ഈ ഹദീസിൽ യോജിപ്പുണ്ട് (ബുഖാരി, ഹദീസ് നമ്പർ: 79, മുസ്ലിം, ഹദീസ് നമ്പർ: 2282), അബൂ മൂസാ അൽ അശ്അരി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്നാണ് ഇത് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ പദപ്രയോഗം മുസ്ലിമിന്റേതാണ്.
