ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ വഹ്ഹാബ് – ഫദ്ലുൽ ഇസ്ലാം
[1] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം:
﴿هُوَ سَمَّنكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا…﴾
…മുൻപും ഇതിലും (ഈ ഖുർആനിലും) അവൻ (അല്ലാഹു) നിങ്ങൾക്ക് മുസ്ലിംകൾ എന്ന് പേരുനൽകിയിരിക്കുന്നു… [അൽ ഹജ്ജ് – 78]
[2] ഹാരിസ് അൽ അശ്അരി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു, റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:
«آمُرُكُمْ بِخَمْسِ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِنَّ السَّمْعُ ، وَالطَّاعَةُ ، وَالجِهَادُ ، وَالهِجْرَةُ، وَالْجَمَاعَةُ، فَإِنَّهُ مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ إِلَّا أَنْ يُرَاجِعَ، وَمَنْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جُنَا جَهَنَّمَ»
അല്ലാഹു എന്നോട് കൽപ്പിച്ച അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുന്നു: കേൾക്കുക, അനുസരിക്കുക, ജിഹാദ് ചെയ്യുക, ഹിജ്റ ചെയ്യുക, ജമാഅത്തിനെ (മുസ്ലിം സമൂഹത്തെ) മുറുകെപ്പിടിക്കുക. നിശ്ചയമായും ആരെങ്കിലും ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചാൺ അകന്നുപോയാൽ അവൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ കുരുക്ക് (കയറ്) അഴിച്ചുമാറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവൻ മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ. ആരെങ്കിലും ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചാൽ അവൻ നരകത്തിലെ (കൂട്ടിവെക്കപ്പെട്ട) കല്ലുകളിൽ പെട്ടവനാണ്.
അപ്പോൾ ഒരാൾ ചോദിച്ചു: ‘അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, അയാൾ നമസ്കരിക്കുകയും നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്താലും അങ്ങനെയാണോ?!’ നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
«وَإِنْ صَلَّى وَصَامَ، فَادْعُوا بِدَعْوَى اللهِ الَّذِي سَمَّاكُمْ : المُسْلِمِينَ، وَالْمُؤْمِنِينَ، عِبَادَ اللَّهِ»
അയാൾ നമസ്കരിക്കുകയും നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്താലും അങ്ങനെത്തന്നെയാണ്. അതിനാൽ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ വിളിച്ച അവന്റെ പേരുകൾ കൊണ്ട് നിങ്ങൾ വിളിക്കുക: മുസ്ലിംകൾ, മുഅ്മിനുകൾ, ഇബാദുല്ലാഹ് (അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാർ).
[അഹ്മദും തിർമിദിയും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. തിർമിദി പറഞ്ഞു: ഇതൊരു ഹസൻ സ്വഹീഹായ ഹദീസാണ്]
[3] സ്വഹീഹിൽ വന്ന നിവേദനം:
«مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ شِبْرًا فَمَاتَ؛ فَمِيتَتُهُ جَاهِلِيَّةٌ»
ആരെങ്കിലും ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചാൺ അകന്നുപോകുകയും അങ്ങനെ മരിക്കുകയും ചെയ്താൽ അവന്റെ മരണം ജാഹിലിയ്യത്തിലെ മരണമാണ്. [സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി – 7054]
[4] അതിൽ (സ്വഹീഹിൽ) തന്നെ വന്ന മറ്റൊരു നിവേദനം:
«أَبِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ وَأَنَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ ؟!»
ഞാൻ നിങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കെ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളാണോ നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്?!
അബുൽ അബ്ബാസ് (ഇബ്നു തൈമിയ്യ) رَحِمَهُ اللَّهُ തആലാ പറയുന്നു: ഖുർആനിലെയും ഇസ്ലാമിലെയും നാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നതെല്ലാം – അത് കുടുംബമഹിമയോ, നാടോ, വംശമോ, മദ്ഹബോ, ത്വരീഖത്തോ (വഴിയോ) ആകട്ടെ – അതെല്ലാം ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ അഭിമാനത്തിൽ പെട്ടതാണ്. അത്രത്തോളമെന്നാൽ, ഒരു മുഹാജിറും ഒരു അൻസാരിയും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടായപ്പോൾ മുഹാജിർ പറഞ്ഞു: ‘ഓ മുഹാജിറുകളേ (സഹായിക്കാനായി വരൂ)’. അൻസാരി പറഞ്ഞു: ‘ഓ അൻസാരികളേ’. അപ്പോൾ നബി ﷺ ചോദിച്ചു: ‘ഞാൻ നിങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കെ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളാണോ നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്?!’ ഇക്കാരണത്താൽ അവിടുന്ന് കഠിനമായി കോപിക്കുകയുണ്ടായി. [ഇവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചു]
ശൈഖ് സ്വാലിഹ് അൽ-ഉസൈമി:
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: ഇസ്ലാമല്ലാത്തതിലേക്ക് ചേർത്തു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നതിന്റെ വിധി വ്യക്തമാക്കുക എന്നതാണ്.
‘ഇസ്ലാമിന്റെ നാമങ്ങൾ’ (دَعْوَى الإِسْلَامِ) എന്നാൽ: ഇസ്ലാമിനും അതിന്റെ ആളുകൾക്കും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട മതപരമായ നാമങ്ങളാണ്; ഇസ്ലാം, മുസ്ലിംകൾ, ഈമാൻ, മുഅ്മിനുകൾ, ഇബാദത്ത്, ഇബാദുല്ലാഹ് തുടങ്ങിയവ പോലെ.
‘അതിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോവുക’ എന്നാൽ: ആ നാമങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങാത്തതും, അതിന് വിരുദ്ധവുമായ മറ്റു പേരുകൾ സ്വീകരിക്കുക എന്നതാണ്.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനായി നാല് തെളിവുകളാണ് അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്:
ഒന്നാമത്തെ തെളിവ്: അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വചനമാണ്: ‘…മുൻപും ഇതിലും (ഈ ഖുർആനിലും) അവൻ നിങ്ങൾക്ക് മുസ്ലിംകൾ എന്ന് പേരുനൽകിയിരിക്കുന്നു…’ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഈ ആശയത്തിലാണത്: തന്റെ ദൂതന്മാരെ പിൻപറ്റിയ ദാസന്മാർക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ പേര് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൻ അവതരിപ്പിച്ച മുൻ വേദങ്ങളിലും, ഇതിലും (അതായത് ഖുർആനിലും) അവൻ അവരെ ‘മുസ്ലിംകൾ’ എന്ന് പേരുവിളിച്ചു.
അല്ലാഹു അവർക്ക് നൽകിയ പേരുകളല്ലാത്ത മറ്റുള്ളവ സ്വീകരിക്കൽ ഇസ്ലാമിന്റെ നാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകലാണ്. അല്ലാഹുവാണ് അവരെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ, അവൻ അവർക്കായി തൃപ്തിപ്പെട്ടത് എന്താണോ അതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായതും യുക്തിപൂർണ്ണമായതും.
രണ്ടാമത്തെ തെളിവ്: ഹാരിസ് അൽ അശ്അരി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നിവേദനം ചെയ്ത റസൂൽ ﷺ യുടെ ഹദീസാണ്: ‘അല്ലാഹു എന്നോട് കൽപ്പിച്ച അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുന്നു…’ ഇത് ഇമാം അഹ്മദ് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തിർമിദി ഉദ്ധരിക്കുകയും അത് സ്വഹീഹാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. നസാഇ തന്റെ ‘അൽ-കുബ്റാ’യിലും ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇബ്നു ഖുസൈമ, ഇബ്നു ഹിബ്ബാൻ, അൽ-ഹാകിം എന്നിവരും ഇത് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഇതൊരു ഉറപ്പായ സ്വഹീഹായ ഹദീസാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് മൂന്ന് രൂപത്തിലാണ്:
- ഒന്നാമതായി: ‘നിശ്ചയമായും ആരെങ്കിലും ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചാൺ അകന്നുപോയാൽ അവൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ കുരുക്ക് അഴിച്ചുമാറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവൻ മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ’ എന്ന വചനത്തിലാണത്. ഇസ്ലാമിന്റെ നാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുക എന്നത് മുസ്ലിം ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്. അല്ലാഹു അവർക്ക് നൽകിയതോ, അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ റസൂൽ ﷺ അവർക്ക് നൽകിയതോ ആയ പേരുകളല്ലാതെ മറ്റൊരു പേരോ അടയാളമോ മുസ്ലിം ജമാഅത്തിനില്ല. കഴുത്തിലോ കാലിലോ പിടിച്ചുനിർത്താൻ മൃഗങ്ങൾക്ക് ഇടുന്ന കുരുക്കിനാണ് (കയറിനാണ്) അടിസ്ഥാനപരമായി ‘രിബ്ഖ’ (الرِّبْقَةُ) എന്ന് പറയുന്നത്. തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ കയറ് അഴിച്ചുമാറ്റിയവന്റെ സ്ഥാനത്താണ് അവനെന്ന് ഹദീസിൽ പരാമർശിച്ചത് കർശനമായ താക്കീതാണ്, അത് ഇത്തരം പ്രവൃത്തികളുടെ അനിഷേധ്യമായ നിരോധനത്തെ അറിയിക്കുന്നു. ‘അവൻ മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ’ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: അവൻ പശ്ചാത്തപിക്കുകയും അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ എന്നാണ്.
- രണ്ടാമതായി: ‘ആരെങ്കിലും ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചാൽ അവൻ നരകത്തിലെ കല്ലുകളിൽ പെട്ടവനാണ്’ എന്ന വചനത്തിലാണത്. നബി ﷺ കൊണ്ടുവന്നതിന് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തുപറയുന്നത് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്. ജാഹിലിയ്യത്തിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിഷിദ്ധമാണെന്ന് നാം മുൻപ് മനസ്സിലാക്കിയതാണ്. അവന് നരകം താക്കീത് ചെയ്യപ്പെട്ടത് അത് എത്രത്തോളം നിഷിദ്ധമാണെന്ന് ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു. ദാസന്റെ നമസ്കാരവും നോമ്പും അവന് പ്രയോജനപ്പെടില്ല എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞത് ഈ താക്കീത് തീർച്ചയായും സംഭവിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ വേണ്ടിയാണ്; ഈ വിഷയത്തിന്റെ ഗൗരവം ബോധ്യപ്പെടുത്താനും, ഇസ്ലാമിന്റെ പവിത്രത സംരക്ഷിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്. ‘ജുസാ ജഹന്നം’ (جُثَا جَهَنَّمَ) എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: അതിലെ കൂട്ടങ്ങൾ (ജമാഅത്തുകൾ) എന്നാണ്. ഇത് ജിസ്വഃ (جِثْوَةٌ) എന്നതിന്റെ ബഹുവചനമാണ്. ഇതിലെ ജീം എന്ന അക്ഷരത്തിന് കസ്റ്, ളമ്മ്, ഫത്ഹ് എന്നിവ നൽകി ജിസ്വഃ, ജുസ്വഃ, ജസ്വഃ എന്നിങ്ങനെ വായിക്കാവുന്നതാണ്. ‘കൂട്ടിവെക്കപ്പെട്ട കല്ലുകൾ’ എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അപ്പോൾ അവനെ നരകാഗ്നിയിൽ സ്ഥിരവാസമാക്കുന്ന കൂട്ടിവെക്കപ്പെട്ട കല്ലുകളുടെ സ്ഥാനത്താണ് ആക്കിയിരിക്കുന്നത്. ‘ജുനിയ്യി ജഹന്നം’ (جُنِيِّ جَهَنَّمَ) എന്നും ഒരു നിവേദനത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. ജുനിയ്യി (الجَنِيُّ) എന്നത് ‘ജാസി’ (جَاثٍ) എന്നതിന്റെ ബഹുവചനമാണ്. ജാസി എന്നാൽ: രണ്ടു കാൽമുട്ടുകളിലും കുത്തി നിൽക്കുന്നവൻ എന്നാണ്. ഒരു ദാസൻ തന്റെ കാൽമുട്ടുകളിൽ കുത്തി വീണാൽ അവനെ ജാസി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
- മൂന്നാമതായി: ‘അതിനാൽ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ വിളിച്ച അവന്റെ പേരുകൾ കൊണ്ട് നിങ്ങൾ വിളിക്കുക: മുസ്ലിംകൾ, മുഅ്മിനുകൾ, ഇബാദുല്ലാഹ്’ എന്ന വചനത്തിലാണത്. അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാർക്ക് നൽകിയ പേരുകൾ നിർബന്ധമായും മുറുകെപ്പിടിക്കണമെന്ന കൽപ്പനയാണ് ഇതിലുള്ളത്. മുസ്ലിംകൾ, മുഅ്മിനുകൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാർ തുടങ്ങിയവ ഇതിൽ പെടും. ഒരു കൽപ്പന അത് നിർബന്ധമാണെന്ന് അറിയിക്കുന്നു. അതിനാൽ അതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാണെന്ന് അത് അനിവാര്യമാക്കുന്നു; കാരണം അത് ഇസ്ലാമിന്റെ നാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകലാണ്. അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാർക്ക് നൽകിയിട്ടില്ലാത്ത, റസൂൽ ﷺ അവരെ വിളിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, ഈ മതപരമായ നാമങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങാത്ത ഏതൊരു പേര് ആരെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാലും അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കടുത്ത നിഷിദ്ധമാണ്.
മൂന്നാമത്തെ തെളിവ്: ഇബ്നു അബ്ബാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസാണ്: ‘ആരെങ്കിലും ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചാൺ അകന്നുപോകുകയും…’ ഇത് മുത്തഫഖുൻ അലൈഹിയാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഈ ആശയത്തിലാണത്: ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുക എന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ നാമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭിന്നിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. അപ്രകാരം മരിക്കുന്നവൻ ജാഹിലിയ്യത്തിലെ മരണമാണ് മരിക്കുക എന്ന ഉറപ്പായ താക്കീത് ഇതിന്റെ നിരോധനത്തെയാണ് അറിയിക്കുന്നത്.
നാലാമത്തെ തെളിവ്: ഹദീസാണ്: ‘ഞാൻ നിങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കെ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളാണോ നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്?!’ സെയ്ദ് ബിൻ അസ്ലമിൽ നിന്നുള്ള ഈ പദപ്രയോഗങ്ങളോടെയുള്ള ഹദീസ് ഇബ്നു ജരീർ തന്റെ തഫ്സീറിൽ മുർസലായി ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതിൽ ഈ സംഭവത്തിന്റെ കഥ പറയുന്നുണ്ട്; എന്നാൽ ഇതിന്റെ സനദ് ദഈഫാണ് (ദുർബലമാണ്). സ്വഹീഹൈനിൽ (ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും) അറിയപ്പെടുന്ന രൂപം ഇപ്രകാരമാണ്: ‘എന്താണ് ഈ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ വിളി?!’ ജാബിർ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്നുള്ള ഹദീസിലൂടെ അവരിരുവരും ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതിൽ ‘ഞാൻ നിങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കെ’ എന്ന വചനമില്ല. നബി ﷺ ഒരു യുദ്ധവേളയിലായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഒരു മുഹാജിറായ സ്വഹാബി ഒരു അൻസാരിയായ സ്വഹാബിയുടെ പിൻഭാഗത്ത് (മുഅഖിറത്ത്) അടിച്ചു. അപ്പോൾ അൻസാരി വിളിച്ചു: ‘ഓ അൻസാരികളേ (സഹായിക്കാനായി വരൂ)’. അപ്പോൾ മുഹാജിറും വിളിച്ചു: ‘ഓ മുഹാജിറുകളേ’. അങ്ങനെ ആളുകൾക്കിടയിൽ കലഹമുണ്ടായി, അപ്പോഴാണ് നബി ﷺ ചോദിച്ചത്: ‘എന്താണ് ഈ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ വിളി?!’ ഇതാണ് അവരുടെ റിപ്പോർട്ടിലുള്ള പദങ്ങൾ, അവയിലൊന്നും ‘ഞാൻ നിങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായിരിക്കെ’ എന്നതില്ല.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഈ ആശയത്തിലാണത്: ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങൾ വിളിക്കുന്നതിനെ നബി ﷺ വെറുത്തതിലും, അയാളുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവിടുന്ന് കഠിനമായ കോപം പ്രകടിപ്പിച്ചതിലുമാണത്; ഇത് ആ പ്രവൃത്തി നിഷിദ്ധമാണെന്ന് അറിയിക്കുന്നു.
അൻസാരിയായ സ്വഹാബിയുടെ ‘ഓ അൻസാരികളേ’ എന്ന വിളിയിലും, മുഹാജിറായ സ്വഹാബിയുടെ ‘ഓ മുഹാജിറുകളേ’ എന്ന വിളിയിലും എങ്ങനെയാണ് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമം കടന്നുവന്നത്? തങ്ങളുടെ കൂറ് (വലാഅ്) അവർ തങ്ങളുടെ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് നൽകുകയും, മറ്റുള്ളവരോട് ശത്രുത (ബറാഅ്) വെക്കുകയും ചെയ്തു എന്നതിലാണത്. അൻസാരികൾ തങ്ങളുടെ കൂറ് തങ്ങളുടെ അൻസാരിത്വത്തിന് മാത്രമാക്കി, മുഹാജിറുകൾ തങ്ങളുടെ കൂറ് തങ്ങളുടെ ഹിജ്റക്കും നൽകി; അതോടൊപ്പം അവർ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ബന്ധവിച്ഛേദം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ അവർക്കിടയിൽ വലിയ കലഹമുണ്ടായി. അപ്പോഴാണ് നബി ﷺ ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്: ‘എന്താണ് ഈ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ വിളി?!’.
തുടർന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. നാം മുൻപ് വ്യക്തമാക്കിയ അതേ ആശയം തന്നെയാണ് അതിലുള്ളത്; റസൂൽ ﷺ കൊണ്ടുവന്നതിന് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തുപറയുന്നതാണ് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങൾ. ഒരാളിൽ നിന്ന് അത് സംഭവിച്ചാൽ അവൻ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ പേരുകൾ വിളിച്ചവനാണ്. അത് അവൻ ഒരു നാടിനോടോ, വംശത്തോടോ, മദ്ഹബിനോടോ, ജമാഅത്തിനോടോ, പാർട്ടിയോടോ, സംഘടനയോടോ, കമ്മിറ്റിയോടോ, ബോർഡിനോടോ, അതല്ലെങ്കിൽ നബി ﷺ കൊണ്ടുവന്നതിന് വിരുദ്ധമായ മറ്റെന്തിനോടെങ്കിലുമോ ചേർത്തുപറയുകയാണെങ്കിൽ അതെല്ലാം നിഷിദ്ധമായ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. കാരണം, മുസ്ലിംകൾ ചേർത്തുപറയേണ്ടത് മതപരമായ പേരുകളിലേക്കാണ്, അതാണ് ശറഅ് (മതം) പഠിപ്പിക്കുന്നത്. മതം പഠിപ്പിക്കാത്തതിലേക്ക് ചേർത്തുപറയലും, അതിന്റെ പേരിൽ കൂറ് വെക്കലും അനുവദനീയമല്ലാത്ത നിഷിദ്ധമായ കാര്യമാണ്.
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾ ഇപ്രകാരം പറയുകയാണെന്ന് കരുതുക: ‘ഞാൻ ഒരു സഊദിക്കാരനാണ് (أَنَا سُعُودِيٌّ)’. ഈ നാടിനോടുള്ള ചേർത്തുപറയലിലൂടെ മറ്റു മുസ്ലിംകൾക്കില്ലാത്ത ചില പ്രത്യേക ആദരവുകളും ശ്രേഷ്ഠതകളും തനിക്ക് ഇതിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, അത് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. കാരണം ഇസ്ലാമിലെ വിഹിതത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവൻ മറ്റു മുസ്ലിംകളെപ്പോലെ തന്നെയാണ്. അവനിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ വിഹിതം വലുതാണെങ്കിൽ അവന് വലിയ പദവിയുണ്ട്, ഇനി അതിലെ വിഹിതം കുറവാണെങ്കിൽ, അവനേക്കാൾ (നാടിനോട്) ചേർത്തുപറയാത്ത മറ്റൊരാളായിരിക്കും അല്ലാഹുവിന്റെയും അവന്റ സൃഷ്ടികളുടെയും അടുക്കൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ.
ഇനി ഈ പേരിലുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തേക്ക് വെറുതെ ചേർത്തുപറയാൻ മാത്രമാണ് അവൻ അത് പറഞ്ഞതെങ്കിൽ അത് ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ പേരുകളിൽ പെട്ടതല്ല; അത് അനുവദനീയമാണ്. കാരണം ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങൾക്ക് എതിരല്ലാത്ത, ഭാഷാപരമായ ചേർത്തുപറയലുകളിൽ പെട്ടതാണിത്. ഇനി ഒരു നാട്ടിൽ ഭരണാധികാരിക്ക് കീഴിൽ സംഘടിതമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങളുണ്ടായിരിക്കെ, ഒരാൾ പറയുകയാണ്: ‘ഞാൻ ഇന്ന ഇന്ന ജമാഅത്തിൽ (സംഘടനയിൽ) പെട്ടവനാണ്’, അങ്ങനെ ആ പറയലിലൂടെ അവൻ യഥാർത്ഥ മുസ്ലിം ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ പ്രവൃത്തി ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ നാമങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. കാരണം മുസ്ലിം ജമാഅത്ത് ഒന്നേയുള്ളൂ, അതിന് പലതുണ്ടാകില്ല. ഇത് വളരെയധികം ശ്രദ്ധ നൽകേണ്ട വലിയൊരു അടിസ്ഥാനമാണ്. മതപരമായ നാമങ്ങളെക്കൊണ്ട് മതിയാക്കലും അത് മുറുകെപ്പിടിക്കലും മറ്റുള്ളവയിലേക്ക് ചേർത്തുപറയുന്നതിൽ നിന്ന് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതാണ് (അതിനെ അനാവശ്യമാക്കുന്നതാണ്).
ഖുർആനിലും സുന്നത്തിലും വന്നിട്ടില്ലാത്ത, ജനങ്ങളിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന് മാത്രം നൽകപ്പെടുന്ന പേരുകൾ സങ്കുചിതമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണ്. അൾജീരിയൻ പണ്ഡിതനായ അല്ലാമ അൽ-ബശീർ അൽ-ഇബ്രാഹീമി അവയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് എത്ര മനോഹരമാണ്! അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘അത് മാലിന്യങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുകയും, (സമൂഹത്തെ) നിഷ്ഫലമായി ചിതറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു’ (تَجْمَعُ كَدَرًا، وَتُفَرِّقُ هَدَرًا).
അതുകൊണ്ട്, ഒരു ദാസന് തന്റെ മതത്തിലും ബുദ്ധിയിലും ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ നന്മയും പൂർണ്ണതയുമാണിത്: ഇസ്ലാമിന്റെ വിശാലതയിൽ അവൻ തൃപ്തിപ്പെടുക, യുക്തിപൂർണ്ണമായ ഈ മതം കൊണ്ടുവന്ന പേരുകൾ മുഖേന മറ്റു സങ്കുചിതമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തുപറയുന്നതിൽ നിന്ന് അവൻ ഐശ്വര്യം കണ്ടെത്തുക.