മനുഷ്യരാശിയുടെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് ജനാധിപത്യം ഒരു പരിഹാരമാണോ?

ഹനീഫ് ഒലിവർ

അധിനിവേശത്തിലൂടെയും നിർബന്ധിതപ്പടുത്തലിലൂടെയുമുള്ള ലിബറലിസവും ജനാധിപത്യവും

‘തീവ്രവാദ പോരാട്ടത്തിൽ രാഷ്ട്രങ്ങൾ പങ്കുചേരണം’ എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള ഒരു ലേഖനത്തിൽ, അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സിന്റെ ഡെബ് റീച്ച്മാൻ അമേരിക്കൻ വൈസ് പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ഡിക്ക് ചെനിയെ ഉദ്ധരിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതി: “മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലും അതിനപ്പുറവും ജനാധിപത്യം വളർത്തിയെടുത്തുകൊണ്ട് തീവ്രവാദ ആശയങ്ങളെ അതിന്റെ ഉറവിടത്തിൽ തന്നെ നേരിടേണ്ടതുണ്ട്.”¹ ജോർജ്ജ് ബുഷ് നാഷണൽ എൻഡോവ്മെന്റ് ഫോർ ഡെമോക്രസിക്ക് നൽകിയ ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലെ ജനാധിപത്യം “വരും ദശകങ്ങളിൽ അമേരിക്കൻ നയത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായിരിക്കണം” എന്നാണ്.²

ഓരോരോ രാജ്യങ്ങളായി മുൻകൂർ ആക്രമണങ്ങൾക്കും “വിമോചന” യുദ്ധങ്ങൾക്കുമായി അണിനിരത്തപ്പെടുകയാണ്. ബുഷ് പറഞ്ഞ “മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള മുന്നേറ്റ തന്ത്രത്തിന്റെ” ഭാഗമായിരിക്കും ജനാധിപത്യം. ബുഷ് പറഞ്ഞു: “മിഡിൽ ഈസ്റ്റിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ഒരു സ്വതന്ത്ര ഇറാഖ് സ്ഥാപിക്കുന്നത് ആഗോള ജനാധിപത്യ വിപ്ലവത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായക സംഭവമായിരിക്കും.”³

വാസ്തവത്തിൽ, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ യുദ്ധത്തിനും ജനാധിപത്യത്തിനുമുള്ള ഈ നീക്കങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ പ്രേരണകളെക്കുറിച്ച് ഒരു പുസ്തകം തന്നെ എഴുതാവുന്നതാണ്. ഈ ശ്രമങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളുടെ സാധുത പരിശോധിക്കുന്നതായിരിക്കും കൂടുതൽ പ്രയോജനകരം, കാരണം ജനാധിപത്യം ഇന്ന് ഏതാണ്ട് പവിത്രമായ ഒരു പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നു.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ

ജനാധിപത്യം എല്ലാവരും പിന്തുടരേണ്ട മികച്ച ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രമായി ചിലർക്ക് തോന്നാമെങ്കിലും, അതിലെ യഥാർത്ഥ യാഥാർത്ഥ്യം മറ്റൊന്നാണ്. വിധിക്കാനുള്ള അവകാശം ജനങ്ങൾക്കാണെന്നും, സ്രഷ്ടാവിനല്ലെന്നുമാണ് ജനാധിപത്യം വിശ്വസിക്കുന്നത്. മുമ്പ് ചർച്ച ചെയ്തതുപോലെ, ഇത്തരത്തിലുള്ള വിശ്വാസം അനിവാര്യമാക്കുന്നത് മനുഷ്യരാശി സ്രഷ്ടാവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ബുദ്ധിമാന്മാരും അറിവുള്ളവരുമാണെന്നാണ്, ഇത് യുക്തിസഹമായി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യമാണ്.

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ

‘അല്ലാഹു വിധികർത്താക്കളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വിധികർത്താവല്ലയോ?’⁴

ജനാധിപത്യത്തിൽ കാണാൻ കഴിയുന്ന മറ്റൊരു പോരായ്മ അത് എല്ലാവർക്കും അവരുടെ “അഭിപ്രായം” പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഒരു മാർഗ്ഗം നൽകുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് ചിലർക്ക് ഒരു നല്ല കാര്യമായി തോന്നാമെങ്കിലും, വാസ്തവത്തിൽ, ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രം അറിവില്ലാത്തവരും വിവരമില്ലാത്തവരും ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്തവരുമായ ആളുകൾക്ക് ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും മനുഷ്യരാശിയുടെ ഭാവി നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അവകാശം നൽകുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയെക്കാൾ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് കൂടുതൽ വിവേകമുണ്ടെന്ന കാഴ്ചപ്പാടാണ് ജനാധിപത്യം വെച്ചുപുലർത്തുന്നത്. ഇതുകാരണമാണ് ജനാധിപത്യം എന്നത് “വ്യക്തിപരമായ അറിവില്ലായ്മകളുടെ കൂട്ടായ വിവേകത്തിലുള്ള ദയനീയമായ വിശ്വാസമാണ്” എന്ന് ഒരു പാശ്ചാത്യ ചിന്തകൻ പ്രസ്താവിച്ചത്.

2004 നവംബർ 2-ന്, അമേരിക്കയിലെ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയിലെ വീഴ്ചകളെ തുറന്നുകാട്ടിക്കൊണ്ട് ദ ഹെറാൾഡിലെ ഇയാൻ ബെൽ ഒരു ലേഖനം എഴുതി. ‘അടുത്ത യു.എസ് നേതാവിനെ തീരുമാനിക്കാൻ പോകുന്നത് അവിശ്വസനീയമാംവിധം അറിവില്ലാത്ത വോട്ടർമാരായിരിക്കും’ എന്ന് തലക്കെട്ട് നൽകിയ ആ ലേഖനം, ബ്രിട്ടീഷ് ടെലിവിഷനിൽ അമേരിക്കൻ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ട് വലതുപക്ഷ പത്രപ്രവർത്തകനായ പീറ്റർ ഒബോൺ നടത്തിയ വെളിപ്പെടുത്തലുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു.⁵ ഒബോണിന്റെ വിവരണമനുസരിച്ച് ബെൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, 2004 ലെ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണം “തീരുമാനിക്കാൻ പോകുന്നത് ചെറുതും നിർണ്ണായകവും എന്നാൽ ‘വലിയ തോതിൽ അറിവില്ലാത്തതുമായ’ ഒരു കൂട്ടം വോട്ടർമാരായിരിക്കും” എന്നാണ്.

ബെല്ലിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, “അഭിമുഖം നടത്തിയവരിൽ ആർക്കും ഭൂപടത്തിൽ ഇറാഖിനെയോ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെയോ കണ്ടെത്താനായില്ല.”

“ബ്രിട്ടനെ തിരിച്ചറിയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരാൾ പശ്ചിമാഫ്രിക്കയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി” എന്ന് ബെൽ പ്രസ്താവിച്ചു. മറ്റൊരാൾ ഉത്തരകൊറിയയിൽ വിരൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “മുമ്പ് റഷ്യ ആയിരുന്ന അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ ഇവിടെയാണ്.”

വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആളുകളെ വർഗ്ഗീകരിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ രീതിയെ പാശ്ചാത്യർ പലപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു, എന്നിട്ടും അവർ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരെ “പരിഷ്കൃതർ” എന്നും ഈ മൂല്യങ്ങൾ ഇതുവരെ സ്വീകരിക്കാത്തവരെ “അപരിഷ്കൃതർ” എന്നും വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നു. മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ പാശ്ചാത്യർ പരിഷ്കൃത ലോകം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന അമേരിക്കയിലെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണെങ്കിൽ, മിക്ക ആളുകൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസമേ ഇല്ലാത്ത അല്ലെങ്കിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള, പാശ്ചാത്യർ അപരിഷ്കൃതമെന്ന് കരുതുന്ന ലോകത്ത് ജനാധിപത്യം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയാനാണ്?

ഒബോണിനെപ്പോലെ കടുത്ത രാഷ്ട്രീയ യാഥാസ്ഥിതികത ബെൽ പങ്കുവെക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ലോകമെമ്പാടും ജനാധിപത്യം വ്യാപിപ്പിക്കാനുള്ള അമേരിക്കയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇരുവരും ഒരേ അഭിപ്രായക്കാരാണ്: “സ്വന്തം നാട്ടിൽ അത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് വിലയിരുത്തുമ്പോൾ,” ഒബോണിനെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ബെൽ പറഞ്ഞു, “നാം എല്ലാവരും വളരെ ഭയപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.”⁶

وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ

‘ഭൂമിയിലുള്ളവരിൽ അധികപേരെയും നീ അനുസരിക്കുന്ന പക്ഷം അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും നിന്നെ അവർ തെറ്റിച്ചുകളയുന്നതാണ്. ഊഹത്തെ മാത്രമാണ് അവർ പിന്തുടരുന്നത്. അവർ അനുമാനിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.’⁷

എല്ലാം അറിയുന്നവനും മഹാജ്ഞാനിയുമായ സ്രഷ്ടാവ് നമ്മെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നത്, നിരന്തരം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളെ നാം പിന്തുടരുകയാണെങ്കിൽ, അവർ തീർച്ചയായും നമ്മെ വഴിപിഴപ്പിക്കും എന്നാണ്. തങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് തങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്ത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൽ അടിയുറച്ചു നിൽക്കാത്ത ആളുകൾ – മറ്റ് ചില ഭൗതിക കാര്യങ്ങളിൽ അവർ എത്രത്തോളം അറിവുള്ളവരായാലും – ജനങ്ങളെ “അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും തെറ്റിച്ചുകളയുന്നവരുടെ” വിഭാഗത്തിലാണ് പെടുന്നത്.

സ്രഷ്ടാവിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ “ഊഹത്തെ മാത്രമാണ് അവർ പിന്തുടരുന്നത്, അവർ അനുമാനിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.” അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്ഥിരമല്ലാത്ത, പെട്ടെന്ന് മാറുന്ന താൽപ്പര്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. അതിനാൽ, അവരുടെ ഈ ഊഹങ്ങൾ, ഒന്നുകിൽ അജ്ഞത മൂലമോ അല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നതിനാലോ, സത്യമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, ജനാധിപത്യത്തെ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രമായി അനുകൂലിക്കുന്ന പലരും ഇപ്പോഴും “എല്ലാ രാഷ്ട്രീയക്കാരും നുണയന്മാരാണ്” എന്ന പഴയ ചൊല്ല് സത്യമാണെന്ന് സമ്മതിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. 2004-ലെ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ലേഖനത്തിൽ, “വൈറ്റ് ഹൗസിലേക്കുള്ള വൃത്തികെട്ട മത്സരത്തെക്കുറിച്ച്” ഇയാൻ ബെൽ സംസാരിച്ചു. ജോൺ കെറി “തോക്ക് നിയന്ത്രണത്തിന് വേണ്ടി 55 തവണ വോട്ട് ചെയ്തതിന് ശേഷം വെസ്റ്റ് വിർജീനിയയിലെ തോക്ക് പ്രേമികളെ” പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. പ്രചാരണം എങ്ങനെയാണ് “ഭയം, നുണകൾ, കുപ്രചരണങ്ങൾ എന്നിവ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു” എന്ന് സംസാരിക്കവേ, ഇരുപക്ഷവും തങ്ങളുടെ “നുണകളെക്കുറിച്ച് നുണ പറയുകയാണെന്ന്” ബെൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.⁸

തെറ്റായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നതും നുണ പറയുന്നതും അധികാരത്തിലെത്താൻ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അതിനെ എങ്ങനെ ഒരു സത്യസന്ധമായ, ശരിയായ, അല്ലെങ്കിൽ ധാർമ്മികമായി ഉയർന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രമായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയും, ലോകത്തുള്ള എല്ലാവരും അത് പ്രയോഗിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധം നേരിടേണ്ടിവരും എന്ന് പറയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നെ എന്ത് പറയാനാണ്?

മനുഷ്യരാശിക്ക് മേൽ പതിയിരിക്കുന്ന ഭീഷണി

തങ്ങളുടെ നേതാക്കൾ ആരായിരിക്കണമെന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പാശ്ചാത്യ ജനാധിപത്യം വോട്ടർമാർക്ക് അവസരം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ രാജ്യങ്ങൾ ഏത് പ്രത്യയശാസ്ത്ര പാതയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തിൽ അവർക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ ചോയ്സ് മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ബ്രിട്ടീഷ് കൺസർവേറ്റീവ് പാർട്ടിയും ലേബർ പാർട്ടിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വളരെ ചെറുതാണ്, അതുപോലെത്തന്നെ അമേരിക്കൻ ഡെമോക്രാറ്റുകളും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസവും നാമമാത്രമാണ്.

വ്യത്യസ്ത ആശയങ്ങളുള്ള പാർട്ടികളെ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവരെ ഭീഷണിയല്ലാത്ത, നാമമാത്രമായ ശക്തികളായി കണക്കാക്കുന്നിടത്തോളം കാലം മാത്രമാണ് പലപ്പോഴും വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കാറുള്ളത്. അൾജീരിയൻ പാർട്ടിയായ എഫ്.ഐ.എസ്സിന് (ഇസ്ലാമിക ഗവൺമെന്റ് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ജനാധിപത്യ മാർഗ്ഗങ്ങൾ തേടിയ രാഷ്ട്രീയ-പ്രവർത്തക പ്രസ്ഥാനം) സംഭവിച്ചതുപോലെ അവർക്ക് ഭൂരിപക്ഷ പിന്തുണ ലഭിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ – സ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യവും പ്രസംഗിച്ചിരുന്നവർ തൽസ്ഥിതി സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഭൂരിപക്ഷ ഭരണമെന്ന വിശ്വാസം പെട്ടെന്ന് അവഗണിക്കുകയും, അതിനെ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ, ജനാധിപത്യ ഭരണം, തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നീ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ആളുകൾ കരുതുന്നതിനേക്കാൾ വളരെ കൂടുതൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.

ഇതിനേക്കാൾ ഭയാനകമായ കാര്യം, ജനാധിപത്യം ഏതൊരു ഫാസിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രത്തെയും പോലെ അടിച്ചമർത്തുന്ന ഒന്നായി മാറിയേക്കാം എന്നതാണ്. ആളുകൾ വിശ്വസിക്കുന്ന വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്. ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായം ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തെ കൂട്ടത്തോടെ തടവിലാക്കണമെന്നോ⁹ അല്ലെങ്കിൽ അവരെ ഇല്ലാതാക്കണമെന്നോ തീരുമാനിക്കുന്നതിലേക്ക് മാറിയാൽ, തീർച്ചയായും ഇതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമായി മാറും. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത് ജൂതന്മാരെയും ജിപ്സികളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യണമെന്ന് നാസി നേതാക്കളും അവരുടെ മാധ്യമങ്ങളും സാധാരണ ജർമ്മൻകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ സംഭവിച്ചത് ഇതാണ്. ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായമല്ലാതെ പരാമർശിക്കേണ്ട പ്രത്യേക സത്യമോ കേവല മാനദണ്ഡമോ ഇല്ലെന്ന് ജനാധിപത്യം വിശ്വസിക്കുന്നതിനാൽ, ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാവുന്നതാണ്.

ഡെമോക്രസി നൗ (Democracy Now) ലെ ആമി ഗുഡ്മാനുമായി നടത്തിയ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ, ദ ന്യൂയോർക്കറിന്റെ സീമർ ഹെർഷ് അമേരിക്കയിലെ സമകാലിക ജനാധിപത്യ ഭരണവും മാധ്യമങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചു. അമേരിക്കയെ “അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു വിഭാഗം പിടിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ട്, എട്ടോ ഒമ്പതോ നിയോ-കൺസർവേറ്റീവുകൾ “എങ്ങനെയോ ഗവൺമെന്റിനെ കൈക്കലാക്കി” എന്ന് ഹെർഷ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

“അവർ എങ്ങനെ, എന്തുകൊണ്ട് ഇത്ര കാര്യക്ഷമമായി അത് ചെയ്തു എന്നത് പിന്നീട് വരുന്ന ചരിത്രകാരന്മാർക്കും ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ കൈവശമുള്ളതിനേക്കാൾ മികച്ച രേഖകൾക്കുമായി കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും,” ഹെർഷ് പ്രസ്താവിച്ചു. “ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദത്തെയും കോൺഗ്രസിനെയും മാധ്യമങ്ങളെയും വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മറികടക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. നമ്മുടെ ജനാധിപത്യം എത്രത്തോളം ദുർബലമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇത് ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്,” ഹെർഷ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചും അത് എങ്ങനെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു സ്വേച്ഛാധിപത്യമായി മാറുമെന്നതിനെക്കുറിച്ചും പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് ഹെർഷ് പ്രസ്താവിച്ചു: “പെന്റഗണിലെ ചില ആളുകൾക്കും വൈറ്റ് ഹൗസിലെ ചില ആളുകൾക്കും തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ ജനാധിപത്യം എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടിവരും.”

മാധ്യമങ്ങളുടെ സഹായമില്ലാതെ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിൽ സമ്മതം രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. മാധ്യമങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപരമായി പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിന്റെ സ്വാധീനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനാൽ, മാധ്യമങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനോ കൈകാര്യം ചെയ്യാനോ കഴിയുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ നേതാവായിരിക്കും.

2004 മാർച്ച് 19-ന് അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സിന്റെ മിയേലിക്കി ഓർഗ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്, മാധ്യമ കവറേജിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സമ്മേളനം നിഗമനത്തിലെത്തിയത് മത്സരാധിഷ്ഠിതമായ സമ്മർദ്ദങ്ങളും രാജ്യദ്രോഹിയായി കാണപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും ഇറാഖ് അധിനിവേശത്തിന് മുന്നോടിയായി കൂടുതൽ വിമർശനാത്മകമായ റിപ്പോർട്ടിംഗ് ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് പത്രപ്രവർത്തകരെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു എന്നാണ്.

“മാധ്യമങ്ങൾ അവരുടെ ജോലി ചെയ്തില്ല” എന്ന് ഈ കാര്യത്തിൽ ദ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിനെയും ദ വാഷിംഗ്ടൺ പോസ്റ്റിനെയും വിമർശിച്ചുകൊണ്ട് ദ ന്യൂയോർക്ക് റിവ്യൂ ഓഫ് ബുക്സിൽ ഒരു ലേഖനം എഴുതിയ മൈക്കൽ മാസ്സിംഗ് പറഞ്ഞു.

വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രസ്താവനകളെ വെല്ലുവിളിച്ചാൽ തങ്ങളെ രാജ്യദ്രോഹികളായി മുദ്രകുത്തുമോ എന്ന് പത്രപ്രവർത്തകർ ഭയപ്പെടുന്നതായി ദ ലോസ് ഏഞ്ചൽസ് ടൈംസിലെ കോളമിസ്റ്റായ റോബർട്ട് ഷീർ കരുതുന്നു: “ശിക്ഷാ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്ന സർക്കാരുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം മാധ്യമങ്ങളിൽ ഉണ്ടെന്നതിൽ സംശയമില്ല,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.¹⁰

ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യം നാട്ടിലോ വിദേശത്തോ ഉള്ള ഏതൊരാൾക്കും മേൽ അടിച്ചമർത്തൽ നടപടികൾ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ഈ അടിച്ചമർത്തൽ തുടരുന്നതിൽ വളരെയധികം സാമ്പത്തികമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ പോരായ്മകൾ (ആളപായം പോലുള്ളവ) ഉണ്ടെന്ന് കരുതുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ നടപടികൾ പലപ്പോഴും പിൻവലിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ. നിരന്തരം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളല്ലാതെ കേവലമായ യാതൊരു മൂല്യങ്ങളെയും ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കാത്തതിനാലാണ് ഈ സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇത്തരം തിരിച്ചറിവാണ് സ്വേച്ഛാധിപത്യം “ഒരാളെക്കാൾ കൂടുതൽ കർശനമായും ക്രൂരമായും പലർക്കും പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയും” എന്ന് പ്രസ്താവിക്കാൻ ഒരു പാശ്ചാത്യ ചിന്തകനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

പ്രശസ്തിയും അധികാരവും നേടാൻ ജനാധിപത്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു

2004 ഫെബ്രുവരി മാസത്തിൽ, സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ മേയർ ഗാവിൻ ന്യൂസോം സ്വവർഗ്ഗ വിവാഹങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകാൻ സിറ്റി ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് ഉത്തരവിട്ടപ്പോൾ വലിയൊരു ചർച്ച തന്നെ ഉടലെടുത്തു. തൽഫലമായി, ആയിരക്കണക്കിന് സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളായ ദമ്പതികൾ വിവാഹിതരാകാൻ തിടുക്കം കൂട്ടി. സംസ്ഥാന നിയമത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ച ന്യൂസോം തന്റെ നിലപാടിനെ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്: “ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യുക, നിങ്ങളോട് തന്നെ സത്യസന്ധത പുലർത്തുക, തത്വങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.”

എന്നിരുന്നാലും, അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സിന്റെ ലിസ ലെഫ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, മേയർ ഗാവിൻ ന്യൂസോമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം “യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത്, സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോയിലെ അയൽപക്കങ്ങളിൽ ആളുകൾ എന്ത് പറയുന്നു എന്നതാണ് – കാലിഫോർണിയയിലെ നിയമത്തെ എതിർക്കാനും സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്കും ലെസ്ബിയൻ ദമ്പതികൾക്കും വിവാഹ ലൈസൻസ് നൽകാനുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു നായകനാക്കുന്നു.”¹¹

ന്യൂസോം കരുതുന്നത് “ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെയും” തന്നോട് തന്നെ “സത്യസന്ധത പുലർത്തുന്നതിലൂടെയും” “തത്വങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിലൂടെയും” ആണ് താൻ ഈ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചതെന്നാണ്, എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രാധാന്യമുള്ളത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വോട്ടർമാർ എന്ത് പറയുന്നു എന്നതാണ്, കാരണം അമേരിക്കയിലെ മറ്റേതൊരു പ്രധാന നഗരത്തേക്കാളും സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോയിൽ സ്വവർഗ്ഗരതി വ്യാപകമാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. തന്റെ വോട്ടർമാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നതും അവരെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതും താൻ ഒരു നായകനായി കാണപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കും, തൽഫലമായി രാജ്യത്ത് പദവിയും പ്രശസ്തിയും നേതൃത്വവും അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പാക്കപ്പെടും.

ധാർമ്മികമായി സ്വീകാര്യമായത് എന്താണെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിക്കാൻ മനുഷ്യരെ വിടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആശയക്കുഴപ്പവും വൈരുദ്ധ്യവും പ്രകടമാക്കിക്കൊണ്ട് അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ് സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ ജഡ്ജി ജെയിംസ് വാറനെ ഉദ്ധരിച്ച് പറഞ്ഞത്, സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ “സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്കും ലെസ്ബിയൻ ദമ്പതികൾക്കും വിവാഹ ലൈസൻസ് നൽകുന്നതിലൂടെ നിയമം ലംഘിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു” എന്നാണ്.

അലയൻസ് ഡിഫൻസ് ഫണ്ട് എന്ന ഗ്രൂപ്പിന്റെ അഭിഭാഷകനായ റോബർട്ട് ടൈലർ, സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്ക് വിവാഹ ലൈസൻസ് നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് നഗരത്തെ തടയാൻ ഉത്തരവിടണമെന്ന് സുപ്പീരിയർ കോർട്ട് ജഡ്ജിയോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഈ സാമൂഹിക ക്രമക്കേടിനെ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “ഇത് നഗരത്തിലെ അരാജകത്വമാണ്.”

കാലിഫോർണിയയിലെ ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഗവർണറും ദി ടെർമിനേറ്റർ പോലുള്ള സിനിമകളിലെ താരവുമായ അർനോൾഡ് ഷ്വാസ്നെഗർ, “സ്വവർഗ്ഗ വിവാഹങ്ങൾ നിർത്താൻ സിറ്റി ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.” എന്നിരുന്നാലും, അത് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ്, അദ്ദേഹം തന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഗാർഹിക പങ്കാളിത്ത ആനുകൂല്യങ്ങളും പരിരക്ഷകളും നൽകുന്ന കാലിഫോർണിയയിലെ നിലവിലുള്ള എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും ഞാൻ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.” ഈ രാഷ്ട്രീയ ശരിയായ പ്രസ്താവന പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അദ്ദേഹം തുടർന്നു പറഞ്ഞു, “എന്നിരുന്നാലും, വിവാഹം എന്നത് ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും ഇടയിലുള്ളതാണെന്ന് നിർവചിക്കുന്ന കാലിഫോർണിയയുടെ നിയമം അത്യധികം ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് കാലിഫോർണിയക്കാർ സ്വവർഗ്ഗ വിവാഹ വിഷയത്തിൽ സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.”

അതുകൊണ്ട്, ഷ്വാസ്നെഗറുടെ അഭിപ്രായങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്, അദ്ദേഹം സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളുടെ അവകാശങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്വവർഗ്ഗ വിവാഹത്തെ എതിർക്കുന്നു, അതിനുള്ള ഒരേയൊരു കാരണം “കാലിഫോർണിയക്കാർ ഈ വിഷയത്തിൽ സംസാരിച്ചു” എന്നത് മാത്രമാണ്.¹² ഈ സുപ്രധാന നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതിന് ഷ്വാസ്നെഗറുടെ മാനദണ്ഡം ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഭൂരിപക്ഷം വ്യത്യസ്ത തീരുമാനങ്ങളുമായി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാറുകയാണെങ്കിൽ, ഗവർണർ ഷ്വാസ്നെഗറുടെ അഭിപ്രായവും മാറും.

പ്രശസ്തിയും അധികാരവും അന്വേഷിക്കൽ: നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഒരു കാര്യം

അവസാനത്തെ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി അധികാരം അന്വേഷിക്കുന്നത് വിലക്കി, കാരണം അത് വ്യക്തിയെയും അവൻ ഭരിക്കുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. നബി പറഞ്ഞു:

إِنَّكُمْ سَتَحْرِصُونَ عَلَى الإِمَارَةِ، وَسَتَكُونُ نَدَامَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ

‘തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അധികാര നേതൃത്വത്തോട് ആർത്തിയുള്ളവരാകും, എന്നാൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിൽ അതൊരു ഖേദമായിരിക്കും.’¹³

മറ്റൊരു ഹദീസിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ، لاَ تَسْأَلِ الإِمَارَةَ، فَإِنَّكَ إِنْ أُوتِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا، وَإِنْ أُوتِيتَهَا مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا

‘ഓ അബ്ദുറഹ്മാൻ! നിങ്ങൾ അധികാരം ചോദിച്ചുവാങ്ങരുത്. കാരണം, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അത് ലഭിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിലേക്ക് നിങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കപ്പെടും (അതിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം ഉണ്ടാകില്ല). എന്നാൽ നിങ്ങൾ ചോദിക്കാതെയാണ് അത് ലഭിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിൽ നിങ്ങൾക്ക് (അല്ലാഹുവിന്റെ) സഹായം ലഭിക്കുന്നതാണ്.’¹⁴

അധികാരവും നേതൃത്വവും ചോദിക്കുന്നത് വിലക്കിയതിനൊപ്പം, തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലും അദ്ദേഹം വിലക്കി – ഇത്തരം ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വിനാശകരമായ ഘടകം അത്രത്തോളമാണ്. നബിയുടെ സ്വഹാബിയായ അബൂ മൂസാ അൽ അശ്അരി(റ) താഴെ പറയുന്ന സംഭവം വിവരിച്ചു:

دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَرَجُلاَنِ مِنْ قَوْمِي، فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ: أَمِّرْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَقَالَ الآخَرُ مِثْلَهُ، فَقَالَ: إِنَّا وَاللَّهِ لاَ نُوَلِّي عَلَى هَذَا العَمَلِ أَحَدًا سَأَلَهُ، وَلاَ أَحَدًا حَرَصَ عَلَيْهِ

‘ഞാനും എന്റെ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള രണ്ട് ആളുകളും നബിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. അതിലൊരാൾ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഞങ്ങളെ താങ്കൾ ഭരണാധികാരികളാക്കുക. രണ്ടാമനും അതുപോലെ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നബി പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ഇത് ചോദിച്ചു വരുന്നവർക്കോ, അതിനോട് ആർത്തിയുള്ളവർക്കോ നാം ഈ അധികാരം നൽകുകയില്ല.’¹⁵

ശൈഖ് റബീഅ് ഇബ്നു ഹാദീ അൽ മദ്ഖലി തന്റെ “അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ പ്രവാചകന്മാരുടെ രീതിശാസ്ത്രം; അതാണ് യുക്തിയുടെയും ബുദ്ധിയുടെയും പാത” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ, ഒരു ഇസ്ലാമിക ഗവൺമെന്റിനുള്ളിൽ ആളുകളെ എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് താഴെ പറയുന്ന അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തി: “ഭരണാധികാരികളെയും ജഡ്ജിമാരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ നാം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ രീതിശാസ്ത്രം പിന്തുടരേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ അത് ചോദിക്കുന്നവർക്കോ, അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ സ്വയം മുന്നോട്ട് വരുന്നവർക്കോ നൽകാൻ പാടുള്ളതല്ല, കാരണം ഇത് ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്.”

“പകരം,” അദ്ദേഹം തുടർന്നു, “അറിവും ഭക്തിയുമുള്ള, അതിന് അനുയോജ്യരായ ആളുകളെയാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.” ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ-പ്രവർത്തക ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും രീതികൾക്കെതിരെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് ശൈഖ് റബീഅ് പറഞ്ഞു, “സ്ഥാനം, അധികാരം, ആധിപത്യം, നേതൃത്വം എന്നിവയോട് സ്നേഹമുള്ളവരായി നാം യുവജനങ്ങളെ വളർത്തരുത്. ഇവയോടുള്ള സ്നേഹത്തിലധിഷ്ഠിതമായി നാം അവരെ വളർത്തിയാൽ, നാം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും, യുവാക്കളെ അവരുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.”¹⁶

ജനാധിപത്യം അനിവാര്യമാക്കുന്നത് മനുഷ്യർ സ്രഷ്ടാവിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവന്റെ സൃഷ്ടികളുടെ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രീതികളിലേക്ക് മാറണം എന്നാണ്. മാത്രമല്ല, ജനാധിപത്യം പദവിയോടും സ്ഥാനത്തോടും അധികാരത്തോടുമുള്ള ആർത്തിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്, അതിൽ പലപ്പോഴും നുണയും വഞ്ചനയും ഉൾപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരാശിയുടെ മിക്ക പ്രശ്നങ്ങളും ആളുകൾ നേതൃത്വത്തിനും പദവിക്കും വേണ്ടി പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നതിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. ജനാധിപത്യം ചിലർക്ക് പ്രയോജനകരമായി തോന്നാമെങ്കിലും, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്നത് അത് വ്യക്തികളെയും സമൂഹങ്ങളെയും മൊത്തത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

ഇതിന് വിരുദ്ധമാണ് ഇസ്ലാമിക കൂടിയാലോചന സംവിധാനമായ ശൂറാ (Shooraa), അതിൽ ഇസ്ലാമിക നേതാവ് മതപരമോ ഭൗതികമോ ആയ കാര്യങ്ങളിൽ അതാത് മേഖലകളിലെ വിദഗ്ധരുമായി കൂടിയാലോചിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സർവ്വജ്ഞാനിയായ സ്രഷ്ടാവ് “തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്യോന്യം കൂടിയാലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കുന്നവരെ” പ്രശംസിച്ചിട്ടുണ്ട്,¹⁷ കൂടാതെ തന്റെ ദൂതനോട് സ്വഹാബികളുമായി കൂടിയാലോചിക്കാൻ അവൻ കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു:

وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ

‘കാര്യങ്ങളിൽ നീ അവരോട് കൂടിയാലോചിക്കുക. അങ്ങനെ നീ ഒരു തീരുമാനമെടുത്താൽ അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുക. തീർച്ചയായും തന്നിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്.’¹⁸

മാനുഷിക കാര്യങ്ങളെ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ച സുസ്ഥിരമായ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടക്കുന്ന ഈ കൂടിയാലോചനാ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായി,¹⁹ അവർ ഊഹങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നു. അതിനാൽ, മുഖസ്തുതി, മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച അഭിനയങ്ങൾ, പൊള്ളയായ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ, പാർട്ടി അനുഭാവികളെ നിറച്ചുകൊണ്ടുള്ള സ്റ്റേജ് മാനേജ്ഡ് രാഷ്ട്രീയ റാലികൾ, അപവാദ പ്രചാരണങ്ങൾ, നുണകൾ, നിരന്തരം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രം, എങ്ങനെയാണ് ലോകരക്ഷിതാവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തേക്കാൾ മികച്ചതാകുക?

فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ

‘സത്യത്തിന് ശേഷം പിഴവല്ലാതെ മറ്റെന്തുണ്ട്? അപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങൾ തെറ്റിക്കപ്പെടുന്നത്?’²⁰

---

1. ഡെബ് റീച്ച്മാൻ, ചെനി: നേഷൻസ് മസ്റ്റ് ജോയിൻ ഇൻ ടെറർ ഫൈറ്റ്, ദി അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ്, ജനുവരി 24, 2004.
2. വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിലുള്ള കാറ്റോ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ വിദേശ നയ അനലിസ്റ്റായ ബാർബറ കോൺറി, നാഷണൽ എൻഡോവ്മെന്റ് ഫോർ ഡെമോക്രസിയെക്കുറിച്ച് താഴെ പറയുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു: “അഴിമതിയുടെയും സാമ്പത്തിക കെടുകാര്യസ്ഥതയുടെയും ചരിത്രമുള്ള എൻ.ഇ.ഡി, ഏറ്റവും മികച്ച സാഹചര്യത്തിൽ പോലും അനാവശ്യവും പലപ്പോഴും വിനാശകരവുമാണ്.” കോൺറി വാദിക്കുന്നു, “സൗഹൃദ രാജ്യങ്ങളിലെ ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഗവൺമെന്റുകളെ ശല്യപ്പെടുത്താനും, വിദേശ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഇടപെടാനും, ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അഴിമതിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും അമേരിക്കൻ നികുതിദായകർ ഈ ഫണ്ടിലൂടെ പ്രത്യേക താത്പര്യ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് പണം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.” (ബാർബറ കോൺറി, ലൂസ് കാനൻ: ദ നാഷണൽ എൻഡോവ്മെന്റ് ഫോർ ഡെമോക്രസി, കാറ്റോ ഫോറിൻ പോളിസി ബ്രീഫിംഗ് നമ്പർ 27, നവംബർ 8, 1993). ഫ്രാൻസ്, പോർച്ചുഗൽ, സ്പെയിൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയിൽ എൻ.ഇ.ഡി ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിച്ച ശേഷം, വില്യം ബ്ലം വിശദീകരിച്ചത്, “1990-ൽ നിക്കരാഗ്വയിലും 1996-ൽ മംഗോളിയയിലും നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ എൻ.ഇ.ഡി വിജയകരമായി കൈകാര്യം ചെയ്തുവെന്നും, 1990-ൽ ബൾഗേറിയയിലും 1991-ലും 1992-ലും അൽബേനിയയിലും ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരുകളെ അട്ടിമറിക്കാൻ സഹായിച്ചു” എന്നാണ്. അതുപോലെ, ഹെയ്തിയിലെയും വെനസ്വേലയിലെയും ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരുകളെ പുറത്താക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിൽ എൻ.ഇ.ഡി പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രസിഡന്റ് ജീൻ-ബെർട്രാൻഡ് അരിസ്റ്റൈഡ്, പ്രസിഡന്റ് ഹ്യൂഗോ ഷാവേസ് എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തെ പ്രതിപക്ഷ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് എൻ.ഇ.ഡി നൽകിയ സാമ്പത്തിക സഹായത്തിലൂടെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരുകൾക്കെതിരെയുള്ള ഈ അക്രമാസക്തമായ അട്ടിമറികൾ ജനാധിപത്യത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലെ വിജയങ്ങളായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വാസ്തവത്തിൽ, അവ അസ്ഥിരീകരണ നടപടികളായിരുന്നു, അതിനെ ബ്ലം വിശേഷിപ്പിച്ചത് “പുതിയ ലോകക്രമത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായത്” എന്നാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, ജനാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള ആഹ്വാനം പലപ്പോഴും സാമ്പത്തിക വരേണ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു മുഖംമൂടി മാത്രമാണ്. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, ജനാധിപത്യത്തെ അനിഷേധ്യമായ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രമാക്കി മാറ്റുന്നതിലൂടെ തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് സാധാരണ ജനങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.
3. പ്രസിഡന്റ് ബുഷ് ഡിസ്കസ്സസ് ഫ്രീഡം ഇൻ ഇറാഖ് ആൻഡ് മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്, ദി വൈറ്റ് ഹൗസ്: ഓഫീസ് ഓഫ് ദി പ്രസ്സ് സെക്രട്ടറി, നവംബർ 6, 2003.
4. സൂറ അത്തീൻ 95:8
5. പീറ്റർ ഒബോൺ, ദ ഡേർട്ടി റേസ് ഫോർ ദി വൈറ്റ് ഹൗസ്, ചാനൽ 4, നവംബർ 1, 2004, 8:00 P.M.
6. ഇയാൻ ബെൽ, ദി ഹെറാൾഡ്, നെക്സ്റ്റ് യു.എസ് ലീഡർ ടു ബി ഡിസൈഡഡ് ബൈ ‘വോട്ടേഴ്സ് ഇഗ്നോറന്റ് ബിയോണ്ട് ബിലീഫ്,’ നവംബർ 2, 2004.
7. സൂറ അൽ അൻആം 6:116
8. മുൻപുദ്ധരിച്ചത്.
9. ഇത് ഇതിനകം തന്നെ ജനാധിപത്യപരമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത്, ജാപ്പനീസ് പൗരന്മാരെ അമേരിക്കൻ കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിൽ കൂട്ടത്തോടെ പാർപ്പിച്ചിരുന്നു. കൂടുതൽ അടുത്തിടെ, കോർണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി നടത്തിയ ഒരു വോട്ടെടുപ്പിൽ, “പകുതിയോളം അമേരിക്കക്കാരും വിശ്വസിക്കുന്നത് മുസ്ലിം-അമേരിക്കക്കാരുടെ പൗരാവകാശങ്ങൾ യു.എസ് സർക്കാർ നിയന്ത്രിക്കണം” എന്ന് അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. (ദി അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ്, പോൾ ഷോസ് യു.എസ് വ്യൂസ് ഓൺ മുസ്ലിം അമേരിക്കൻസ്, ഡിസംബർ 17, 2004). 44 ശതമാനം അമേരിക്കക്കാരും പൗരാവകാശങ്ങളുടെ ഈ നിയന്ത്രണങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഈ ആശയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ആവശ്യമായ ജനാധിപത്യ ഭൂരിപക്ഷം ഒട്ടും അകലെയല്ല.
10. മിയേലിക്കി ഓർഗ്, ഫിയേഴ്സ് ഇംപാക്റ്റഡ് യു.എസ് റിപ്പോർട്ടിംഗ് ഓൺ ഇറാഖ്, ദി അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ്, മാർച്ച് 19, 2004.
11. ലിസ ലെഫ്, എസ്.എഫ്. മേയർ ഹാപ്പി വിത്ത് മാരേജ് ഡിസിഷൻ, ദി അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ്, ഫെബ്രുവരി 21, 2004.
12. ഡേവിഡ് ക്രാവെറ്റ്സ് ആൻഡ് ലിസ ലെഫ്, ജഡ്ജ് സെയ്സ് ഗേ മാരേജസ് അപ്പിയർ ഇല്ലീഗൽ, അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്സ്, ഫെബ്രുവരി 18, 2004.
13. സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി 7148
14. സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി 7146
15. സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി 7149
16. ശൈഖ് റബീഅ് ഇബ്നു ഹാദീ അൽ മദ്ഖലി, മൻഹജുൽ അൻബിയാഅ് ഫിദ്ദഅ്വത്തി ഇലല്ലാഹ് ഫീഹിൽ ഹിക്മത്തി വൽ അഖ്ൽ, മക്തബത്തുൽ ഫുർഖാൻ, പേജ് 125, 126.
17. സൂറ അശ്ഷൂറാ 42:38
18. സൂറ ആലു ഇംറാൻ 3:159
19. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തത് ഒരു സ്രഷ്ടാവിന്റെ അസ്തിത്വം, എന്തുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അവൻ മാത്രം ആരാധിക്കപ്പെടാനും സേവിക്കപ്പെടാനും അർഹനാകുന്നു, ഈ ആരാധനയും സേവനവും എങ്ങനെ നിർവ്വഹിക്കണമെന്ന് കാണിച്ചുതരുന്ന വെളിപാട് അവൻ എങ്ങനെ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നീ വിഷയങ്ങളാണ്.
20. സൂറ യൂനുസ് 10:32