നീതിയുക്തമായ ഭരണനേതൃത്വം യാഥാർഥ്യമാക്കാനുള്ള ശരിയായ മാർഗ്ഗം

ഇസ്‌ലാം തികച്ചും സമ്പൂർണ്ണമായൊരു മതമാകുന്നു. മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സർവ്വ മേഖലകളെയും ഇസ്‌ലാം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു:

﴾وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِينَ﴿

“നിനക്ക് നാം വേദഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നത് എല്ലാകാര്യത്തിനും ഒരു വിശദീകരണമായിക്കൊണ്ടും, സന്മാർഗദർശനവും കാരുണ്യവും കീഴ്‌പെട്ടു ജീവിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു സന്തോഷവാർത്തയുമായിക്കൊണ്ടുമാണ്.”
[സൂറഃ അന്നഹ്‌ൽ – 89]

മലമൂത്ര വിസർജ്ജനത്തിന്റെ മര്യാദകൾ വരെ ഇസ്‌ലാം വളരെ വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെത്തന്നെയാണ് രാഷ്ട്രീയ കാര്യങ്ങളും ഇസ്‌ലാം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. നീതിയുക്തവും ശരിയായതുമായ ഭരണനേതൃത്വം യാഥാർഥ്യമാക്കാനുള്ള കൃത്യമായ ആശയങ്ങൾ ഇസ്‌ലാം നൽകുന്നുണ്ട്. അത്തരമൊരു ഭരണനേതൃത്വം എങ്ങനെ യാഥാർഥ്യമാക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ലഘുവായ ഒരു വിശദീകരണമാണ് ഈ ലേഖനം.

ഇന്ന് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, നീതിയുക്തമായ ഒരു ഭരണനേതൃത്വം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് വേണ്ടി തങ്ങളുടെ സമയവും അധ്വാനവും ചെലവഴിക്കുന്ന രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെ മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ കാണാൻ സാധിക്കും. ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗം, അനിസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രീയത്തെ അനുവദനീയമാക്കുന്നവരോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരോ ആണ്. രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗമാകട്ടെ, ഭരണാധികാരികളുടെ രക്തം ചിന്തൽ അനുവദനീയമാക്കുന്നവരോ, അല്ലെങ്കിൽ അവരെ അട്ടിമറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരോ ആണ്.

ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളിൽ ഏതാണ് ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്തിന് അനുയോജ്യമായിട്ടുള്ളത്? ഈ രണ്ട് കക്ഷികളും ശരീഅത്തിന് വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ, പിന്നെ എന്തായിരിക്കണം നമ്മുടെ നിലപാട്?

ചരിത്രത്തിലേക്കൊരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

ഈ രണ്ട് ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ്, നമുക്ക് ചരിത്രത്തിലേക്ക് ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കാം. അഥവാ, റസൂൽ ﷺ പ്രബോധനം ആരംഭിച്ചതുമുതൽ ഇസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രം രൂപീകരിക്കുന്നത് വരെയുള്ള കാലഘട്ടം കാരണം അവിടുന്ന് നമുക്കുള്ള ഉത്തമ മാതൃകയാണ്.

മതപരമായും സാമൂഹികമായും രാഷ്ട്രീയപരമായും തികച്ചും മോശമായ ഒരവസ്ഥയിലുള്ള ജനതയ്ക്കിടയിലേക്കാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. അത്രയും വഷളായ ഒരു സമൂഹത്തിനിടയിലായിരുന്നിട്ട് കൂടി, മക്കയിലായിരുന്ന സമയത്ത് റസൂൽ ﷺ ഒരിക്കൽപ്പോലും അവരെ അട്ടിമറിക്കാനോ, അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനോ, അല്ലെങ്കിൽ മക്കയിലെ മുശ്‌രിക്കുകളായ നേതാക്കളെ വധിക്കാനോ അട്ടിമറിക്കാനോ കുടിലമായ യാതൊരു തന്ത്രങ്ങളും പ്രയോഗിച്ചിട്ടില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് റസൂൽ ﷺ അത്തരം മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നത്? അതിനുള്ള ഉത്തരം, അതൊരിക്കലും ശരിയായ മാർഗ്ഗമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്.

അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ പരസ്യമായി പ്രബോധനം ചെയ്യുകയും ധാരാളം ആളുകൾ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് കടന്നുവരികയും ചെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഖുറൈശികൾ ഉത്ബ ബിൻ റബീഅയെ പറഞ്ഞയച്ചു. ഉത്ബ ബിൻ റബീഅ റസൂലിനോട് ﷺ പറഞ്ഞു:

وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ شَرَفًا سَوَّدْنَاكَ عَلَيْنَا حَتَّى لا نَقْطَعَ أَمْرًا دُونَكَ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ مُلْكًا مَلَّكْنَاكَ عَلَيْنَا

“താങ്കൾക്ക് പദവിയാണ് വേണ്ടതെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ നേതാവായി ഞങ്ങൾ താങ്കളെ അവരോധിക്കാം; താങ്കളുടെ തീരുമാനമില്ലാതെ ഞങ്ങൾ യാതൊന്നും ചെയ്യുകയില്ല. ഇനി താങ്കൾക്ക് രാജാവാകാനാണ് ആഗ്രഹമെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ രാജാവായി താങ്കളെ ഞങ്ങൾ വാഴിക്കാം.”
[ശൈഖ് അൽബാനി ഇത് ഹസൻ ആണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അസ്സീറത്തുന്നബവിയ്യ ഫീ ദൗഇൽ മസാദിരിൽ അസ്‌ലിയ്യ എന്ന ഗ്രന്ഥം നോക്കുക, പേജ് 200 (മുസ്‌ലിം 178-179)].

അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ ആ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിച്ചുവോ? ഇല്ല എന്നാണ് ഉത്തരം! എന്തുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം അത് നിരസിച്ചത്? ആ അധികാരം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രബോധനം ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ എന്ന് തോന്നാം. എന്നാൽ ആ മാർഗ്ഗം ശരിയായ മാർഗ്ഗമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് അതിനുള്ള ഉത്തരം.

ഇതിനൊരു തെളിവാണ് ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ച നജ്ജാശി രാജാവിന്റെ رَحِمَهُ اللَّهُ സംഭവം. അദ്ദേഹം ഭരണാധികാരിയായിരുന്നിട്ട് കൂടി, സ്വന്തം സമൂഹത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

എന്നാൽ റസൂൽ ﷺ മദീനയിൽ എത്തിയപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അന്ന് മുസ്‌ലിംകൾക്ക് നല്ല അംഗബലവും ശക്തമായ ഈമാനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ തന്നെ റസൂലിന് ﷺ അവരെ ചിട്ടപ്പെടുത്താനും ഒരു ഇസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കാനും കഴിഞ്ഞു; ആ ഇസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രത്തെയാണ് നാമിന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

ഭരണാധികാരിയുടെ നന്മ ജനങ്ങളുടെ നന്മയെയും നീതിയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു

മനസ്സിലാക്കുക, ഭരണാധികാരികളുടെ നീതിയും നന്മയും ജനങ്ങളുടെ നീതിയെയും നന്മയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരു അനുപാത നിയമമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ജനങ്ങൾ നീതിമാന്മാരും സച്ചരിതരുമല്ലെങ്കിൽ, തങ്ങൾക്ക് നീതിമാന്മാരും സച്ചരിതരുമായ ഭരണാധികാരികളെ ലഭിക്കുമെന്ന് അവർക്കെങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കാനാകും? താഴെ പറയുന്ന ആയത്തുകൾ നമുക്കൊന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കാം.

﴾وَكَذَٰلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ﴿

“അപ്രകാരം അക്രമികളായ ആളുകൾക്ക് അവർ സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിന്റെ ഫലമായി നാം പരസ്പരം അധികാരം നൽകുന്നതാണ്.”
[സൂറഃ അൽ അൻആം – 129]

﴾وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا﴿

“ഒരു രാജ്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ നാം ഉദ്ദേശിച്ചാൽ അവിടത്തെ സുഖലോലുപന്മാർക്ക് നാം (നമ്മുടെ കൽപ്പനകൾ) നൽകുകയും, എന്നിട്ടവർ അവിടെ ധിക്കാരം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ അതിനെതിരിൽ (ശിക്ഷയുടെ) വചനം സ്ഥിരപ്പെടുകയും, നാം അതിനെ നിശ്ശേഷം തകർക്കലാവുകയും ചെയ്യും.”
[സൂറഃ അൽ ഇസ്റാഅ് – 16]

ഈ ആയത്ത് വളരെ വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു നാട്ടിലെ ജനങ്ങളുടെ തെമ്മാടിത്തം ആ നാടിന്റെ നാശത്തിന് കാരണമാകും എന്നാണ്.

﴾وَتِلْكَ الْقُرَىٰ أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًا﴿

“ആ രാജ്യങ്ങളൊക്കെയും അവർ അക്രമം പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ നാം നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞതാണ്. അവരുടെ നാശത്തിന് നാം ഒരു നിശ്ചിതസമയം വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.”
[സൂറഃ അൽ കഹ്ഫ് – 59]

ഹദീസിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിട്ടുണ്ട്:
അനസ് ബിൻ മാലിക് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്ന് നിവേദനം; അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനോട് ചോദിക്കപ്പെട്ടു: “അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! എപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ നന്മ കൽപ്പിക്കലും തിന്മ വിരോധിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്?” അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള സമുദായങ്ങളിൽ വെളിവായ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളിലും വെളിവാകുമ്പോൾ.” ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചു: “അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള സമുദായങ്ങളിൽ എന്താണ് വെളിവായത്?” അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിലെ യുവാക്കളിൽ ഭരണം എത്തിച്ചേരുകയും (അനുഭവസമ്പത്തില്ലാത്തവരുടെ കയ്യിൽ ഭരണം കിട്ടുക), നിങ്ങളിലെ മുതിർന്നവർ വലിയ പാപങ്ങൾ (ഫാഹിശത്തുകൾ) ചെയ്യുകയും (തെറ്റുകൾ വ്യാപകമാവുകയും മുതിർന്നവർ പോലും അത് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക), നിങ്ങളിലെ നിന്ദ്യരായ ആളുകൾ അറിവ് പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ (ലൗകിക നേട്ടങ്ങൾ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫാസിഖുകൾ അറിവ് നൽകുക).”
[സുനൻ ഇബ്നു മാജ – 4015. അൽ ബൂസ്വീരി പറഞ്ഞു: ഇതിന്റെ പരമ്പര സ്വഹീഹാണ്, നിവേദകർ വിശ്വസ്തരുമാണ്].

നന്മ കൽപ്പിക്കലും തിന്മ വിരോധിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഈ ഹദീസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. നന്മ കൽപ്പിക്കലും തിന്മ വിരോധിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ഒരു ജനതയുടെ നാശത്തിന്റെ അടയാളമായി മാറുന്നു.

അൽ വലീദ് അത്ത്വർത്വൂസി رَحِمَهُ اللَّهُ പറഞ്ഞു: “ഇന്നുവരെ ആളുകൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാം: ‘നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികൾ’, ഇന്ന് നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെയായിരിക്കും നിങ്ങൾ ഭരിക്കപ്പെടുക. ഖുർആനിൽ ഇതേ ആശയത്തിലുള്ള ഒരു ആയത്തുണ്ട് (നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച അൽ അൻആം 129 ആമത്തെ ആയത്ത്).”

അബ്ദുൽ മാലിക് ബിൻ മർവാൻ പറഞ്ഞു: “അല്ലയോ എന്റെ പ്രജകളേ! നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് നീതി കാണിക്കുക! അബൂ ബക്റും ഉമറും رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا ഭരിച്ചതുപോലെയുള്ള ഭരണം നിങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർ പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെയുള്ള കർമ്മങ്ങൾ നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുമില്ല!”
[സിറാജുൽ മുലൂക്, പേജ് 100-101. ഫിഖ്ഹുസ്സിയാസ അശ്‌ശർഇയ്യ ഫീ ദൗഇൽ കിതാബി വസ്സുന്ന വഅഖ്‌വാലി സലഫിൽ ഉമ്മ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചത്, പേജ് 171].

ഭരണാധികാരികളുടെ നന്മ ജനങ്ങളുടെ നന്മയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക്, സമൂഹത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക എന്നതല്ലാതെ അത് യാഥാർഥ്യമാക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ല.

വരാനിരിക്കുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നബി ﷺ യുടെ പ്രവചനവും പരിഹാരവും

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ചും അതിനുള്ള പരിഹാരത്തെക്കുറിച്ചും നബി ﷺ നേരത്തെ തന്നെ പ്രവചിച്ചിട്ടുണ്ട്. റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:

إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ وَتَرَكْتُمُ الْجِهَادَ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلاً لا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ

“നിങ്ങൾ ഈനഃ കച്ചവടം (പലിശ കലർന്ന ഒരുതരം കച്ചവടം) നടത്തുകയും, പശുക്കളുടെ വാലുപിടിച്ച് നടക്കുകയും, കൃഷിയിൽ തൃപ്തിപ്പെടുകയും (ദുനിയാവിനെ സ്നേഹിക്കുകയും പരലോകത്തെ മറക്കുകയും ചെയ്യുക), ജിഹാദ് ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ മേൽ നിന്ദ്യത അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദീനിലേക്ക് (മതത്തിലേക്ക്) മടങ്ങുന്നത് വരെ അല്ലാഹു ആ നിന്ദ്യത നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളയുകയില്ല.”
[സുനൻ അബീ ദാവൂദ് – 3462. ശൈഖ് അൽബാനി رَحِمَهُ اللَّهُ തന്റെ അസ്സ്വഹീഹയിൽ (11) ഇത് സ്വഹീഹാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ ഈനഃ എന്നത് ഇസ്‌ലാമിക പ്രമാണങ്ങളിലെ വിശ്വാസ, കർമ്മ, സ്വഭാവ വ്യതിയാനങ്ങളെ പൊതുവായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു].

റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:

فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ ، وَلَكِنَّى أَخْشَى أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ قَبْلَكُمْ ، فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا ، وَتُهْلِكُكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ

“അല്ലാഹുവാണെ സത്യം! ദാരിദ്ര്യത്തെയല്ല ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയപ്പെടുന്നത്. മറിച്ച്, നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ളവർക്ക് ദുനിയാവ് വിശാലമാക്കിക്കൊടുത്തത് പോലെ നിങ്ങൾക്കും ദുനിയാവ് വിശാലമാക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുമെന്നും, അവർ അതിന് വേണ്ടി മത്സരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും മത്സരിക്കുമെന്നും, അവരെ അത് നശിപ്പിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളെയും അത് നശിപ്പിക്കുമെന്നുമാണ് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്.”
[സ്വഹീഹ് ബുഖാരി – 3157, സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിം – 2971].

റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു:

يُوشِكُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمُ الأمَمُ مِنْ كُلِّ أُفُقِ كَمَا تَدَاعَى الأَكَلَةُ عَلَى قَصْعَتِهَا. قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنْ قِلَّةٍ بِنَا يَوْمَئِذٍ قَالَ: أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنْ تَكُونُونَ غُثَاءً كَغُثَاءِ السَّيْلِ يَنْتَزِعُ الْمَهَابَةَ مِنْ قُلُوبِ عَدُوَّكُمْ وَيَجْعَلُ فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهَنَ. قَالَ قُلْنَا وَمَا الْوَهَنُ قَالَ: حُبُّ الْحَيَاةِ وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ

“ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവർ ഭക്ഷണത്തളികയ്ക്ക് ചുറ്റും ഒത്തുകൂടുന്നതുപോലെ, വിദൂര ദിക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള സമുദായങ്ങൾ (മറ്റു മതസ്ഥർ) നിങ്ങൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുക്കാൻ കാലമായിരിക്കുന്നു.” ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചു: “അന്നത്തെ ദിവസം ഞങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറവായതുകൊണ്ടാണോ?” അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “അല്ല, അന്ന് നിങ്ങൾ എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലായിരിക്കും. എങ്കിലും നിങ്ങൾ മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിലെ ചവറുകൾ പോലെയായിരിക്കും. നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം അല്ലാഹു എടുത്തുകളയുകയും, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അവൻ ‘വഹൻ’ ഇട്ടുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും.” ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചു: “എന്താണ് ആ വഹൻ?” അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ദുനിയാവിനോടുള്ള സ്നേഹവും മരണത്തോടുള്ള വെറുപ്പും.”
[മുസ്‌നദ് അഹ്‌മദ് – 5/278. ശൈഖ് അൽബാനി رَحِمَهُ اللَّهُ തന്റെ അസ്സ്വഹീഹയിൽ (2/647-648) ഇത് സ്വഹീഹാക്കിയിട്ടുണ്ട്].

ഈ ഹദീസുകൾ മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ അവസ്ഥകളെയാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്. അവർ ദുനിയാവിന്റെ സുഖങ്ങളിൽ മുഴുകുകയും, അറിവില്ലാത്തവരും ദീനിൽ നിന്ന് അകന്നവരുമായിത്തീരുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള ജിഹാദിനെക്കുറിച്ച് അവരുടെ മനസ്സിൽ ചിന്ത പോലുമില്ലാതാകുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ അല്ലാഹു അവരെ നിന്ദ്യരും നശിച്ചവരുമാക്കുകയും, ശത്രുക്കൾക്ക് അവരെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ഭയവുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ വരുത്തുകയും ചെയ്യും. റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞത് എത്ര സത്യമാണ്! ഇവിടെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അക്ഷരംപ്രതി പുലർന്നിരിക്കുന്നു.
[കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് ശൈഖ് സലീം അൽ ഹിലാലി രചിച്ച ബദാഇഉൽ ഹികം ബി ദിക്രി ഫവാഇദി ഹദീഥി തദാഇൽ ഉമം എന്ന ഗ്രന്ഥം കാണുക].

ഈ ഹദീസിൽ, മുസ്‌ലിംകൾ തങ്ങളുടെ ദീനിലേക്ക് മടങ്ങാതെ അവർക്ക് ഒരിക്കലും പ്രതാപം തിരികെ ലഭിക്കില്ല എന്നും റസൂൽ ﷺ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനുള്ള ഒരേയൊരു വഴി തസ്വ്‌ഫിയത്തും (വിശുദ്ധീകരണവും) തർബിയത്തും (ശിക്ഷണവും) നടപ്പിലാക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്.
[ശൈഖ് അൽബാനിയുടെ മആലിമുൽ മൻഹജിസ്സലഫി ഫിത്തഗ്‌യീർ എന്ന ഗ്രന്ഥം നോക്കുക].

ശൈഖ് അബ്ദുൽ മാലിക് റമദാനി حَفِظَهُ اللَّهُ വിശദീകരിക്കുന്നു: “തസ്വ്‌ഫിയത്ത് എന്നാൽ, ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് കടന്നുകൂടിയ അന്യമായ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് അതിനെ ശുദ്ധിയാക്കുക എന്നാണ്. തർബിയത്ത് എന്നാൽ, യഥാർഥ ഇസ്‌ലാമിനെ ജനങ്ങൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുകയും അവരെ അതിൽ വളർത്തിയെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നാണ്. അതായത്, തൗഹീദിനെ ശിർക്കിൽ നിന്നും, സുന്നത്തിനെ ബിദ്അത്തിൽ നിന്നും, ഫിഖ്ഹിനെ പുതിയതും ദുർബലവുമായ അഭിപ്രായങ്ങളിൽ നിന്നും, സദാചാരത്തെ നശിച്ച സമുദായങ്ങളുടെ സ്വഭാവദൂഷ്യങ്ങളിൽ നിന്നും, നബി ﷺ യുടെ സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളെ വ്യാജവും ദുർബലവുമായവയിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.”
[സിത്തു ദുറർ മിൻ ഉസൂലി അഹ്‌ലിൽ അഥർ, പേജ് 102].

ശൈഖ് അൽബാനി رَحِمَهُ اللَّهُ പറഞ്ഞു: “നാം നിർബന്ധമായും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്; എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് ചില പ്രദേശങ്ങളിലൊഴികെ മറ്റൊരിടത്തും ഇസ്‌ലാമിക നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെടാത്തത്? തങ്ങളുടെ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇസ്‌ലാം നടപ്പിലാക്കാൻ മറ്റുള്ളവരോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ദാഇകൾ, എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ഇസ്‌ലാം പൂർണ്ണമായി പ്രാവർത്തികമാക്കാത്തത്? ഇതിനൊരേയൊരു ഉത്തരമേയുള്ളൂ: അവർ ഇസ്‌ലാമിനെ വളരെ ഉപരിപ്ലവമായി മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ ജീവിതത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും ഇടപാടുകളിലുമൊന്നും ഇസ്‌ലാമികമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ സ്വയം തർബിയത്ത് (ശിക്ഷണം) നേടിയിട്ടില്ല; മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകിയിട്ടുമില്ല.”
[മആലിമുൽ മൻഹജിസ്സലഫി ഫിത്തഗ്‌യീർ, പേജ് 30].

കയ്പേറിയ യാഥാർഥ്യം

അറിവ് തേടുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയാകുക എന്നത് വളരെ മഹത്തായ ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്. എന്നാൽ വളരെ കുറച്ച് മുസ്‌ലിംകൾക്ക് മാത്രമേ അതിനെക്കുറിച്ച് ബോധ്യമുള്ളൂ. ദീനീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയത് പോലെ ഈ മഹത്വത്തെ അറിയിക്കുന്ന എത്രയെത്ര ആയത്തുകളും ഹദീസുകളും അഥറുകളുമുണ്ട്! എന്നാൽ വളരെ ഖേദകരമെന്ന് പറയട്ടെ, സത്യം പഠിക്കാൻ അല്ലാഹു ഹിദായത്ത് നൽകുകയും, ശരിയായ അഖീദയും ശക്തമായ ദീനും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തവരിൽ പലരും ഇന്ന് ഭൗതിക കാര്യങ്ങളിലും അനിസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രീയത്തിലുമാണ് മുഴുകിയിരിക്കുന്നത്. തൽഫലമായി, പള്ളികളിലും വീടുകളിലും പ്രബോധനം നടത്തിയിരുന്ന അവർ, പള്ളികളെയും സമൂഹത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ലൈബ്രറികളിലിരുന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നവർ, ഇന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ലൈബ്രറികളെയും കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്‌ലാമിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നവർ, ഇന്ന് അവിശ്വാസികളുടെ വസ്ത്രരീതികൾ അനുകരിക്കുന്നു. ഇതെത്ര കയ്പേറിയ യാഥാർഥ്യമാണ്!

ഈ സമുദായത്തിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവർക്ക് സങ്കടം തോന്നുന്നില്ലേ? രാഷ്ട്രീയക്കാരെ എളുപ്പത്തിൽ വാർത്തെടുക്കാം, സാങ്കേതികവിദഗ്ധരെ എളുപ്പത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കാം, ഡോക്ടർമാരെ വേഗത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം; എന്നാൽ ഉസ്താദുമാരെയും ദാഇകളെയും പണ്ഡിതന്മാരെയും വാർത്തെടുക്കുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. ദീൻ പഠിക്കുന്ന ഈ വിദ്യാർത്ഥികളല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആരാണ് ഈ സമുദായത്തെ നന്നാക്കിയെടുക്കുക?

അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം ഇപ്രകാരമാണ്:

﴾إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴿

“ഏതൊരു ജനതയും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം നിലപാടുകളിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് വരെ അല്ലാഹു അവരുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് വ്യത്യാസം വരുത്തുകയില്ല; തീർച്ച.”
[സൂറഃ അർറഅ്ദ് – 11]

മുകളിൽ നൽകിയ വിശദീകരണങ്ങളിൽ നിന്ന് നമുക്കൊരു നിഗമനത്തിലെത്താം: തുടക്കത്തിൽ നാം സൂചിപ്പിച്ച ആ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളും സത്യത്തിലല്ല നിലകൊള്ളുന്നത്; അവരുടെ മാർഗ്ഗം ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്തിന് അനുയോജ്യവുമല്ല. മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ തസ്വ്‌ഫിയത്തും തർബിയത്തും നടപ്പിലാക്കുക എന്നതല്ലാതെ, നീതിയുക്തമായ ഒരു ഭരണനേതൃത്വം കൊണ്ടുവരാൻ അനുയോജ്യമായ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല.

ശൈഖ് അബ്ദുൽ മാലിക് റമദാനി حَفِظَهُ اللَّهُ പറയുന്നു: “ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളുടെയും ഉദാഹരണം, വളരെ മോശപ്പെട്ട വിളവ് നൽകുന്ന ഒരു കൃഷിയിടത്തിൽ വന്ന രണ്ട് കർഷകരെപ്പോലെയാണ്. അതിലൊരാൾ അവിടെ ഒരു ചെടി നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു, എന്നാൽ ആ ചെടിയിൽ പഴങ്ങൾ പാകമാകുമ്പോഴെല്ലാം അയാൾ ആ ചെടിയെ വെട്ടിമുറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മറ്റേയാൾ അവിടെ ചെടി നടുകയും, അതിന്റെ വേരുകൾ ശരിയാക്കുകയും, അതിന് കൃത്യമായി വെള്ളമൊഴിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവരിൽ ആരാണ് ഏറ്റവും മികച്ചവൻ?”
[മജല്ല അൽ ഇസ്‌ലാഹ്, ലക്കം 5, വർഷം 1428 എച്ച്, പേജ് 43 – ‘ലിമാദാ ലാ യൽജഉ അഹ്‌ലുസ്സുന്ന ഫീ ഇസ്‌ലാഹിഹിം ഇലൽ ഹല്ലിസ്സിയാസി വൽ ഹല്ലിദ്ദമവി’].

ഇതിനുത്തരം, അവരിൽ ആരും മികച്ചവരല്ല എന്നാണ്. രണ്ടാമത്തെയാൾ എത്രയൊക്കെ അധ്വാനിച്ചിട്ടും അതിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പഴങ്ങൾ ഒരിക്കലും മികച്ചതായിരിക്കില്ല. കാരണം, ആ കൃഷിയിടം തന്നെ കൃഷി ചെയ്യാൻ അനുയോജ്യമല്ലാത്തതാണ്.

ചെറിയൊരു ഉപദേശം

അതുകൊണ്ട്, യഥാർഥ സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നവർ എന്ന നിലയിൽ, ഏതൊരു കാര്യത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോഴും നാം നമ്മുടെ ആത്വിഫയ്ക്ക് (വൈകാരികതയ്ക്ക്) മുൻഗണന നൽകരുത്. വികാരങ്ങളെ പിൻപറ്റുക എന്നത്, ധാരാളം മുസ്‌ലിംകൾ തങ്ങളുടെ ദേഹേച്ഛകളെ പിന്തുടരാനും, ഒടുവിൽ സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പിഴച്ചുപോകാനും കാരണമാകുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ്.

ശൈഖ് ഇബ്നു ഉഥൈമീൻ رَحِمَهُ اللَّهُ നമ്മെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു: “മുസ്‌ലിംകളെ അവരുടെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും അശ്രദ്ധയിൽ നിന്നും ഉണർത്താൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കൃത്യമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ശക്തമായ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെയും നാം സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം, സർവ്വ നിയമങ്ങളും അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് മടങ്ങണമെന്നും, ഈ ഭൂമിയിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ദീൻ നിലനിൽക്കണമെന്നുമാണ് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഇത് വളരെ മഹത്തായ ഒരു ലക്ഷ്യമാണ്. എന്നാൽ കേവലം വൈകാരികത (ആത്വിഫ) കൊണ്ട് മാത്രം ഇതൊരിക്കലും യാഥാർഥ്യമാകാൻ പോകുന്നില്ല. നാം നമ്മുടെ വികാരങ്ങളെ ശരീഅത്തുമായും ബുദ്ധിയുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചു നിർത്തേണ്ടതുണ്ട്.”
[അസ്സഹ്‌വത്തുൽ ഇസ്‌ലാമിയ്യ, പേജ് 52].